Foto bij 85.

Britta Nina Waldner

De volgende dag hadden James en ik ons allebei ziek gemeld. Aangezien we niet bij Quinten in de jaarlaag zaten, moesten we op een andere manier in zijn klassen zien te komen. Dus volgden we de zevende jaars de gehele dag, terwijl we ons verstopten onder James' mantel. Het was geen waterdicht plan, maar we namen allebei graag het risico. De zevende jaars Gryffindors hadden nu Zabini, een klassieker. James en zaten achterin de klas op de grond. Ik was gedwongen om bij hem op schoot te zitten, aangezien we anders niet met z'n tweeën onder de mantel paste. Eerlijk kon ik toegeven dat het alles, maar plezierig was. Ik wilde helemaal niet zo dichtbij hem zijn, zeker niet nadat ik had toegeven dat ik zijn ogen mooi vond. Björn en Thomas zaten op de achterste bankjes, dus voor ons.
'Dus hoe gaat het tussen jou en Alice?' hoorde ik Thomas aan mijn broer vragen. Wacht wie? Wie was Alice? Had Björn een vriendje zonder dat ik daar iets vanaf wist? Onbewust leunde ik wat naar voren om het beter te horen.
Björn zuchtte en keek zijn vriend aan. 'Ik weet niet, man. Ze doet zo vaag de laatste tijd,'
'Is ze niet ongesteld ofzo?' vroeg Thomas serieus. Pardon?
Björn schudde zijn hoofd. 'Nee, het is al langer dan die periode,'
'Wie is Alice?' mompelde ik meer tegen mezelf dan tegen iemand anders.
'Zevende jaars Hufflepuff,' klonk James' hese stem in mijn oor. Oja, hij was er natuurlijk ook nog.
Ik probeerde me om te draaien en hem aan te kijken. 'Wijs haar een keer voor me aan,'
Een brede grijns verscheen op zijn gezicht. 'Natuurlijk,'
Ik draaide me weer terug en liet mijn blik door de klas glijden, er waren alleen Ravenclaw's en Gryffindor's. Jammer genoeg geen Hufflepuff. 'Dus wat ga je eraan doen?' klonk Thomas' stem weer die mijn aandacht trok.
Björn haalde zijn schouders op. 'Geen idee, ik ben niet zo goed met meiden,' zei hij. Een zachte grinnik verliet mijn lippen. Dat was waar. Björn was zo onhandig en klungelig als het aankwam op meisjes.
Zabini kwam de klas binnenlopen en keek geërgerd de klas rond of er mensen afwezig waren. De klas had niet door dat hij binnen was gekomen en er klonk dan ook een remoerig geluid. Perfect. 'Daar gaan we,' fluisterde James zacht.
'Dit wordt genieten,' fluisterde ik zacht terug.
'Neem haar mee naar Hogsmeade,' tipte Thomas Björn. 'Of maak met haar een romantische avondwandeling,' ging hij verder.
Björn keek hem vragend aan. 'Ik weet het niet. Misschien moet ik mijn zusjes om hulp vragen,'
'Die weten toch niets af van Alice's bestaan?'
'Nee, maar ooit zal ik het hen moeten vertellen,' zuchtte Björn.
Zabini schraapte zijn keel. 'Stilte!' riep hij geërgerd en gelijk was iedereen stil. Mijn blik was gevestigd Quinten die op sprong en begon te dansen. Volgens mij was dit een Griekse dans. Iedereen begon hard te lachen, zo ook James en ik.
'Geweldig,' lachte ik net iets te hard en Björn draaide zich even om in mijn richting, maar zag ons natuurlijk niet. Hij haalde zijn schouders niet-begrijpend op en keek daarna weer naar de dansende Quinten. 'Watson! Stop daar onmiddellijk mee!' snauwde Zabini boos. 'En de rest: stilte!'
Doordat Zabini opnieuw "stilte" had geroepen, begon Quinten een andere dans te dansen die ik herkende als de Hollandse Klompendans. James lachte luid, maar dat merkte niemand aangezien iedereen hard lachte. Hij lachte zo hard, dat zijn hele lichaam shakete en het leek alsof ik op een hobbelend paard zat. Inmiddels was Zabini rood aangelopen. 'Verdwijn uit mijn klas!' zei hij kokend van woede.
'Professor, ik kan hier niks aandoen!' probeerde Quinten zich nog te verdedigen.
Zabini keek hem woedend aan. 'Dat maakt me geer moer uit, Watson. Verdwijn!'
'Kom, dan gaan wij ook,' zei James zacht en voorzichtig stonden we op en liepen zo stil mogelijk naar de deur. Quinten was al dansend de deur uitgelopen en we volgden hem. 'Maak de vloek ongedaan, voordat hij bij de ziekenzaal is,' zei James zacht.
'Etlits,' hief ik de vloek tijdelijk op, tot de volgende leraar "stilte" riep. Quinten stopte met dansen en keek verbaasd om zich heen. James en ik liepen naar een nis om daar de mantel van ons af te halen. 'Dat was geweldig,' zei ik zacht.
'Zeg dat wel,' zei James hees en ik voelde zijn adem in mijn gezicht, want we stonden erg dicht bij elkaar. Hij boog wat voorover en even wist ik niet wat ik moest doen. Moest ik me laten kussen door hem? Nee. Dus zoals ik Muggle films vaak gebeurde kuchte ik ongemakkelijk en draaide mijn hoofd iets opzij.
Ongemakkelijk stapte ik uit de nis en keek de jongen aan, terwijl ik een hand door mijn haren haalde. 'Ik ga naar de Common Room wachten tot het volgende uur begint,' zei ik en ontweek zijn blik. Ik draaide me om en begon richting de Gryffindor Tower te lopen, terwijl mijn gedachten overuren maakten. Wat was er net bijna gebeurd en waarom had ik het bijna toegelaten?

Reacties (6)

  • Fioree

    Ga door!!! Snel verder!!

    4 jaar geleden
  • Magicsongzz

    Yesssss ik ben weer mee! Snel verder!!

    4 jaar geleden
  • Fioree

    VERDER!!!

    4 jaar geleden
  • Slughorn

    Kom op zeg, dit wordt eens hoog tijd...

    4 jaar geleden
  • zwadderaartje

    Super leuk hoofdstukje is dit!!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen