Foto bij 110 • Pijntjes en geintjes

A Darkened Heart is genomineerd voor beste storie van 2016!! Voor iedereen die dit mogelijk heeft gemaakt, ontzettend bedankt! Het is me een eer!! Ik ben benieuwd hoever ik zal geraken! Als jullie je stem uit willen brengen voor ADH (wat mij helemaal blij zou maken natuurlijk ^^)

Stem!

Nogmaals enorm bedankt allemaal, dit had ik niet kunnen dromen! En we zullen zien! ^^



Draco malfoy p.o.v

Een harde klap wekte Draco uit zijn slaap. Hij vloog overeind uit zijn bed en keek hijgend om zich heen. De kamer was pikkedonker; er was geen twijfel mogelijk dat het nog middenin de nacht was. Al kort nadat hij zijn adem weer een beetje onder controla had, klonk er nog een harde donderslag van boven. Zelfs hier in de kerkers kon hij het gerommel van de donder duidelijk horen en hij lachte in zichzelf om de gedachte dat geen gryffindor of ravenclaw goed zal slapen vannacht. Loom wreef hij in zijn ogen. Hij keek opzij naar het dure horloge dat op zijn nachtkastje lag en zag dat het niet later was dan drie uur. Gapend vroeg hij zich af of meer leerlingen wakker waren geworden door het hevige weer. Het moest aan het hozen zijn daar buiten, zelfs de leraren zouden met dit weer rechtop zitten in bed.
'Moeite met slapen?' klonk ineens een schorre stem en Draco keek om. Blaise kwam de slaapvertrekken binnen gelopen. Zijn ogen stonsen vermoeid.
Draco knikte bevestigend. 'Dat is een flinke storm daarbuiten. Zijn er nog meer wakker geworden?'
Blaise knikte lachend. 'De hele gemeenschappelijke ruimte zit vol. Ik denk dat veel hebben besloten om maar even een slaapmutsje te gaan doen.'
'Het zou er bij mij ook wel in gaan denk ik,' antwoordde Draco innemend.
Blaise keek hem indringend aan, maar reageerde niet. Iets aan zijn blik gaf Draco een onbehaaglijk gevoel. Het gesprek dat hij met Blaise had voor de verschijnselexamens was hem nog bijgebleven. Draco vroeg zich af of Blaise het onderwerp nog een keer op tafel zou slingeren, maar in plaats daarvan wende hij zijn blik af en draaide zich om. 'Ga je mee dan?' vroeg hij.
Draco knikte wat afwezig en liep toen achter zijn vriend aan de trap af naar de gemeenschappelijke ruimte, waar -zoals Blaise al aangaf- veel andere leerlingen hun plaats al hadden ingenomen op de leren banken bij de haard, allemaal in hun pyjama's. Wanneer de donder weer zijn stem liet horen, werd het een paar tellen muisstil in de kamer, voordat iedereen zijn gesprekken weer oppakten.
'Draco! Hier!'
Draco keek om naar de grote bank, waar vanaf Pansy naar hem zwaaide. Blaise en hij liepen er naar toe en namen plaats bij de rest van de groep. Millicent, Daphne en Tracey zaten er ook en waren druk in gesprek. Naar Draco's mening was het meer een discussie dan een gesprek en konden de meisjes elkaar elk moment de haren invliegen.
Draco zakte neer in de grote fauteuil en keek even opzij in de brandende haard. Het vuur dansen wilder dan normaal door de wind die vanaf buiten de schoorsteen in vloog, maar dat maakte de vlammen des te meer hypnotiserend. Hij keerde zijn hoofd zodat hij het meer in kon kijken. En hoewel het oppervlakte niet in zicht was, kon hij duidelijk merken dat het er buiten wild aantoe ging. De vissen leken geen rust te hebben en af en toe zag hij zelfs wat meermensen voorbij schieten. Vincent en Gregory kwamen aanlopen en zette een paar glazen alcohol voor hem op de tafel. Het was een doorzichtig goedje, een sterke drank, gokte Draco. 'Hoe komen jullie hieraan?' vroeg hij verwonderd, terwijl hij een van de glaasjes oppakte en het aandacht bekeek. Het laatste Hogsmeade uitje was al een lange tijd geleden geweest en hij kon zich niet herinneren dat hij de jongens met flessen drank had zien lopen. Sterker nog, die zouden nooit aan hen verkocht worden aangezien ze beide nog te jong waren. De twee grinnikte echter luidruchtig. 'Ken je Anthony Otterburn?'
'Die lange Hufflepuff?
De twee knikten instemmend. 'Hij is de enige hier op school die de Wodka Eructo kent. Die heeft hij overgedragen gekregen van de vorige oudere jaars. Hij heeft ons een kan meegegeven. Die grondgravers zijn makkelijk om te praten. Alsof je snoep jat van een baby.'
Draco legde het glas aan zijn lippen en gniffelde. 'En ik maar denken dat zelfs een taak als dat voor jullie nog te moeilijk zou zijn.'
Ze leken beledigd, maar hielden hun mond. Ze namen plaats op de bank naast hem -waardoor ze geen plek meer over hielden- en namen ieder een glaasje. Draco keek de kring even rond. Zoald hij had verwacht waren Mellicent en Travey in een ruzie geraakt, die Blaise ter nauwernood wist teger tehouden voordat er staffen tevoorschijn kwamen en Pansy lag zoals gewoonlijk met haar benen bungelend over de leuning van de bank. Het gerinkel van glaasjes klonk dokr zijn rechteroor; dat was het derde glaasje al dat Vincent op had.
'Ga je naar de wedstrijd zaterdag?' vroeg Pansy toen plotseling. 'Je was niet bij de vorige.'
'Niet dat het uitmaakt,' vervolgde Blaise toen. 'De bronzen is toch wel voor ons dit jaar.'
Pansy haalde onverschillig haar schouders op. 'Het kan toch gezellig zijn. Ik ben wel benieuwd wie van de twee teams wint.'
'Nou, als het de Hufflepuffs zijn, dan eet ik mijn suède sjaal op,' blafte Mellicent, terwijl ze ook haar tweede glas wodka achterover gooide.
'De hufflepuffs hebben dit jaar nog geen wedstrijd verloren hoor, Mellice,' sprak Tracey haar tegen, 'sterker nog, hun team is erg goed dit jaar. Ik denk dat ze onze verwachtingen nog gaan overtreffen.'
'Kletspraat!' Mellicent zette haar glas zo hard op tafel dat het onder haar hand wegschoot en de kamer door stuiterde. Draco keek het glaasje na tot het verderpp tegen een kast aan kletterde en stil bleef liggen en hij plukte wat aan zin kin, terwijl hij zacht grinnikte. 'Ik denk dat Mellicent genoeg heeft gehad.'
'Helamal nie!' sputterde ze tegen en zwaaide een keer met haar arm, waardoor ze Pansy een harde klap tegen haar achterhoofd gaf. 'Onhandige trien!' krijste deze en duwde haar vriendin aan de kant. Blaise en Draco wisselde een blik en grinnikten. Het was fijn om hier weer even te zitten, ten midden van de vriendengroep waar hij al die jaren mee had opgetrokken. Het was even alsof zijn problemen waren verdwenen en die nooit zijn leven waren binnengekropen. Ook al was het maar voor kort.
'Ik breng haar wel even weg.' Tracey stond op van de bank en ondersteunde Mellicent, terwijl ze samen terug liepen naar de slaapzalen. Mellicent luid protesterend, terwijl ze ploeterend de trap op klom. Draco keek hen na en zag nog net hoe Mellicent op de trap struikelde en voorover kwakte. Hij lachte hoofdschuddend en nam nog een slok van zijn drankje. Steeds meer leerlingen dropen af naar de slaapzalen, tot er nog amper een tiental overbleef. Gregory en Vincent waren door een paar laatste jaars de slaapzalen in geduwd nadat ze te veel op hadden en een groep vijfdejaars meisjes maar niet met rust lieten. Toen ze zingend en wel de kamer uit waren, was het plotseling een stuk rustiger in de gemeenschappelijke ruimte. Er klonk enkel nog het geknetter van het vuur, de wind die dood de schoorsteen joeg en Pansy's voeten, die ritmisch tegen de bank aan bonkten.
'Ik heb gehoord dat Potter bijna wekelijks een afspraak heeft bij het schoolhoofd,' melde Blaise onverwachts en verbrak de stilte. Het getrapp tegen de bank stopte per direct. Pansy, die met gesloten ogen op de bank had gelegen, was direct alert en rolde haar grote ogen opzij zodat ze Draco aan kon kijken.
'Oh,' antwoordde Draco koeltjes.
'Wat volwassen van je, Draco,' zei Pansy toen ze doorhad dat ze niet meer dan die reactie zouden krijgen en ze ging rechtop zitten. 'Meestal begin je al te tieren en te roepen als iemand zijn naam ook maar in gedachten haalt.'
Draco haalde verveeld zijn schouders op. 'Wat hij doet met zijn leven moet hij weten.' Hij zag hoe Pansy en Blaise samen een blik afwisselde en zuchtte geërgerd. Alsof zijn leven om het ruïneren van Potter draaide. Ja, hij had een diepgewortelde haat gecreëerd jegens Potter in al die jaren op Hogwarts, maar hij had nu toch wel andere dingen aan zijn hoofd dan the chosen one. Hij had nu zijn taak waar hij zich zorgen om moest maken, en Eleanor. Niet alleen moest hij voor zichzelf een boel uitzoeken, maar ook had hij haar beloofd om informatie bij elkaar te rapen over haar vader, iets dat hij als Slytherin makkelijker kan doen dan dan een Hufflepuff als zij.
'Zeg, weten jullie toevallig iets over Cerin Whelan?'
'Whelan's vader?' vroeg Blaise verontwaardigd en Draco knikte. 'Waarom vraag je dat?' ging Blaise verder.
Draco haalde zijn schouder op. 'Niets bijzonders.'
'Je hebt wel veel aandacht voor dat meisje, hé.'
Draco keek om, recht in de bruine ogen van Pansy. Ergens was de aanblik van haar, zo half in de duisternis gehuld angstaanjagend om te zien, zeker met de blik die zij in haar ogen had; kil en, nou, bijna moordend. Pansy was altijd al jaloers geweest en al helemaal op Eleanor en dat terwijl ze haar nog geen seconde heeft gesproken. Eigenlijk maakte elk ander meisje haar wel van streek, maar Eleanor in het speciaal.
'We praten wel eens wat. Het is niet dat ik er aan kan ontkomen tijdens de lessen.'
Pansy leek zijn smoesje niet te geloven. Ze zette met en ferme klap haar glas terug op tafel en liep stampvoetende de kamer uit naar de slaapkamers. De echo van de dichtvallende deur galmde door de lege ruimte. Draco zuchtte en legde zijn duim en wijsvinger tegen zijn neusbrug aan. Soms kreeg hij echt hoofdpijn van haar opvliegers.
'Dat ging goed,' constateerde Blaise. Draco wisselde een blik met hem en lachte toen schaapachtig. 'Jij begon.'
Blaise knikte instemmend en staarde even naar de onderkant van zijn glas, waar nog een paar druppels alcohol lagen. 'Ben je echt van plan achter haar aan te jagen tot het einde van de schooljaren?'
Draco keek hem zijdelings aan. 'Als die er nog komen,' mompelde hij vinnig.
'Wat bedoel je?'
Draco wuifde zijn opmerking weg en zette zijn glas op tafel. 'Niks, laat maar. Ik ga weer terug mijn bed in.' Hij stond op en liep met Blaise op zijn hielen terug naar de slaapvertrekken.
'Het is niet dat ik heb je niet gun. Je lijkt er alleen vrij veel mee bezig te zijn.'
'Daar weet je niks van,' antwoordde Draco bars terwijl hij de trap op liep.
'Misschien niet, maar Pansy had het ook al door. Je bent bleek, mager en je kijkt ziek uit je ogen.'
Draco snoof een keer geërgerd. 'Wees niet zo sentimenteel, man. Je kijkt wel een wijf.' Zonder nog wat te zeggen liepen ze ieder terug naar hun eigen bed en probeerde nog wat slaap mee te pakken, voordat ze de volgende dag weer vroeg uit hun bed moesten.

De volgende ochtend liep Draco vermoeid naar zijn eerste les. De alcohol was gelukkig niet erg ingeslagen, niet bij hem in ieder geval. Gregory, Vincent en Mellicent liepen er ondertussen wel anders bij. Alle drie hadden ze zich ziek gemeld vanwege de kater die hun hoofd teisterden. Gelukkig voor hen had Snape niks door, anders moesten ze daar nog flink voor boeten ook. Loom liep hij het lokaal binnen en ging achter zijn tafeltje zitten. Snape stond vooraan de klas, achter zijn met potjes en drankjes beladen bureau en keek nors toe hoe de leerlingen plaats namen op hun stoelen. Vlak voordat Snape de deur dicht zwaaide, glipte Eleanor het lokaal in. Ze keek Snape spijt betuigend aan en nam oog rollend plaats naast Draco. Ze had wallen onder haar ogen en zag er niet al te uitgeslapen uit.
'Onweersbui?' vroeg Draco kortaf.
'Onweersbui,' herhaalde ze en grinnikte.
Draco keek even de klas rond en zag dat veel van de Ravenclaw leerlingen en de Gryffindor leerlingen er ook vermoeid uitzagen; zijn verwachtingen klopte. Hij tikte Eleanor even kort aan. 'Als die storm nou volhoud tot zaterdag, winnen jullie die wedstrijd met gemak.'
'Moedig je ons nu aan?' Haar stem klonk uiterst verbaasd. Draco knikte weifelend. 'Liever jullie dan die ravenclawers.'
'Meneer Malfoy.' Een kille stem galmde door de kamer heen en Draco keek verschrikt op. Snape stond met zijn armen over elkaar geslagen en keek hem scherp aan. 'Bent u uitgekletst?' ging hij genadeloos verder.
'Ja, professor,' antwoordde Draco droogjes en in zijn ooghoek zag hij een aantal gryffindor leerlingen gniffelen. Toen hij de pretlichtjes in hun ogen zag glinsteren, balde hij kwaad zijn vuisten. Lichte verbazing trof hem toen hij zag dat Potter en Weasley niet hadden gereageerd, iets dat hem ergens zorgen baarde. Een warme hand vouwde zich over zijn vuist en toen hij opzij keek, zag hij dat Eleanor hem waarschuwend aankeek. Draco knikte amper merkbaar en richtte zich weer op Snape, die zich met een opgetrokken wenkbrauw omkeerde en zijn aandacht richtte op de rest van de klas. Naast hem hoorde Draco plotseling zacht gegrinnik en hij keek om. Eleanor keek met een sadistische glimlach rechtvooruit het lokaal in. Het was hem duidelijk dat ze ergens oprecht van zat te genieten.
'Wat?' siste Draco, met een schuin oog nog steeds op Snape gericht.
Ze leunde dichter naar hem toe, totdat haar lippen langs zijn oor streken en hem kippenvel bezorgde toen haar adem langs zijn oor blies. 'Jij kreeg straf-haf,' zong ze plagerig en ging toen gauw weer rechtop zitten. Draco wist niet of hij moest lachen of beledigd moest zijn.
Terwijl Snape rond de klas paradeerde en hij sprak over verschillende verslagen die volgend jaar een hoog aantal punten kon opleveren, verdween de sadistische glimlach niet van Eleanors gezicht, alsof haar wangen vastgelijmd zaten. Draco ergerde zich eraan. Het liefst greep hij haar kaak en veegde hij die angstaanjagende glimlach van haar smoel. Maar helaas, hij had er die macht niet over.
Draco richtte zich op uit zijn stoel toen hij plotseling een warme hand op zijn knie voelde en keek verschrikt om naar Eleanor, wie echter haar ogen op de voorkant van de klas bleef richtten, haar glimlach groeiend. De warmte verdween van zijn knie en baande zich een weg naar boven, terwijl één vinger plagerig cirkeltjes vormde. Draco klemde zijn kaken op elkaar en richtte zijn blik strak vooruit. Hij probeerde haar bewegingen te negeren, maar toen haar hand de bovenkant van zijn dijbeen had bereikt, was zijn concentratie verloren geraakt. Met een klap sloeg hij haar hand van zijn been en schonk haar een boze blik, die zij beantwoordde met een liefelijke glimlach.
'Draco.'
Draco schrok op van Snape's scherpe stemgeluid en zijn wangen werden knalrood toen hij zag dat de hele klas wachtte op een antwoord. 'Kunt u de vraag herhalen?' vroeg hij moedeloos.
Snape hief zijn wenkbrauw in verwondering en draaide zich toen om. 'Als je niet bent geïnteresseerd in mijn lessen, kun je vertrekken.'
Draco bromde een excuus en keek Eleanor nog eens kwaad aan. Eleanor giechelde naast hem en leek zich erg te vermaken. Draco bromde geërgerd. 'Vind je dat grappig?' siste hij zo zacht mogelijk.
Ze vouwde haar lippen samen, keek met een onschuldige blik schuin omhoog en knikte toen.
Uit op wraak bewoog Draco zijn hand richting haar lichaam en kneep een keer ferm in haar achterste. Eleanor schoot met een piep omhoog uit haar stoel, waarmee ze haar ganzenveer van de tafel sloeg en deze over de grond schoot tot het drie tafeltjes verderop tot stilstand kwam. Ze greep er nog naar, maar het was al te laat, ze hing over haar bureau, hand nog uitgestrekt in een gemiste greep en haar rokje zo hoog over haar benen geschoven dat Draco niets anders kon doen dan genieten van het uitzicht. Hij gniffelde vermakelijk toen hij zag dat haar hoofd knalrood werd nadat Snape zijn norse gezicht met een ruk had omgedraaid en haar aankeek. 'Is het nou afgelopen daar achterin?!' riep hij driftig en sloeg zijn opengeslagen boek met een klap op tafel. Leerlingen vooraan het lokaal krompen geschrokken ineen door de harde knal.
Eleanor knikte beschaamd en liet zich langzaam achterover zakken in haar stoel.
Draco had veel moeite zijn lach in te houden en probeerde zich achter zijn arm te verschuilen. Het werd alleen maar erger toen Eleanor hem een kwaadaardige blik schonk. Haar hoofd zag zo rood als een tomaat en Draco kon zich de stoom uit haar oren al inbeelden.
Blaise, die even verderop zat, schopte de pen haar richting op, die ze vervolgens gauw van de grond griste en weer rechtop ging zitten voordat Snape er erg in had. Eleanor keek even een tijdje arrogant vooruit, voordat ze zich weer tot Draco wende. 'Wil je het zo spelen?'
'Wie begon er nou?' antwoordde Draco scherp terwijl hij een keer zachtjes zijn keel schraapte. Ze leek even van haar woorden gestolen en draaide toen met een ruk haar hoofd weer om. Draco maakte zich geen zorgen om haar plotselinge woede-uitbarsting. Haar kennende was ze het over een uur of twee al vergeten en kon ze het niet laten om weer met hem te praten, of andere dingen te doen, natuurlijk. Dominantie was hem op het hart gelegd en hij had de touwtjes in handen. Voorheen had hij haar gezien als onbereikbaar en ontastbaar, maar nu wist hij precies hoe hij haar kon bespelen.

Reacties (10)

  • Altaria

    Oeww go Draco XD

    4 jaar geleden
  • ItsMeNadine

    Ik heb gestemd! Je verdient het echt! Keep up the good work!(Y)

    4 jaar geleden
  • magiclove

    Gestemd!
    snel verder!

    4 jaar geleden
  • EvilDaughter

    Ik heb gestemd op.......
    Jou natuurlijk! Jij verdient het

    Haha, geweldig koppel die twee

    4 jaar geleden
  • Chantilly

    Dit is zó goed! Natuurlijk heb je mijn stem!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen