Bedankt voor alle reacties lieve lezertjes!
Sorry dat het weer zolang duurt xo
Hopelijk maakt een XXXTRA lang deeltje het een beetje goed ^-^
Veel leesplezier !!!
xX.

Tom

Ongeduldig keek ik neer op mijn uurwerk en zag dat er ondertussen al twintig minuten gepasseerd waren. Georg had net zijn bedje opgezocht, Gustav hing nog steeds aan de lijn met zijn lieftallige vrouw en Bill ... wel, die zat inmiddels al twintig minuten in zijn eentje bovenin de bus. De manier waarop hij de deur had opengetrokken, ons voorbij vlamde en tevergeefs zijn ogen verborg met zijn kap, gaf aan dat het beter was hem nog niet te volgen en hem met rust te laten.

Ik vroeg me af wat er aan de hand was maar kon wel raden dat dit om Liv ging. Zijn emoties zijn nog nooit zo verschillend geweest in zo'n korte periode. Het ene moment is zijn ego zo groot dat hij de wereld vergeet. Het andere moment is alle ego opgebrand en ligt hij dromend naar het plafond te staren. En dan is er nog dat moment dat hij precies een oorlog voert met zijn gevoelens. Dit allemaal sinds het vrouwelijke crew'member. Ik weet eigenlijk niet of ze wel weet hoeveel invloed ze op hem heeft. In zijn vorige relaties had hij een eigen stem, een eigen weg. Met Liv overweegt hij de opties en aanvaard haar keuzes zelfs al gaan ze in op wat hij denkt of voelt. En eigenlijk ligt daar het probleem. Volgens mij doet hij niet genoeg moeite om haar te overhalen dat een relatie overzees wel degelijk kans op slagen heeft. Ik weet gewoon dat hij er alles aan zou doen om het leefbaar en mogelijk te maken.

Zuchtend nam ik twee biertjes uit de koelkast en liep langzaam en misschien nog onzeker de trappen op. Tot mijn verbazing was de deur niet op slot en tikte ik zacht op het glanzende hout. 'Ik ben het.' Ik kreeg geen antwoord maar duwde de deur toch verder open. Het was er pikkedonker waardoor ik er even aan moest wennen om Bill te vinden. En daar zat hij dan. Met opgetrokken knieën op het einde van de bus. Zijdelings tegen de leuning, starend in het niets. Ik kon een diepe zucht onderdrukken en sloot de deur achter mij. 'Ik heb drank.' meldde ik onnodig en strompelde naar hem toe. Bij hem gekomen stak hij zijn hand uit en gaf ik hem het flesje, ijskoud bier.

Ik zakte neer op het kleine tafeltje en zag dat mijn ogen begonnen te wennen aan de duisternis. Ik zag zijn lichte haar en huidskleur maar ook de ogen die rood gekleurd waren. Zijn wangen zagen er vochtig uit en al snel kwam ik tot de veronderstelling dat dit veel ernstiger was dan ik had gedacht. Snel zette ik mijn flesje achter me neer op de tafel en boog naar hem over. 'Bill? Gaat het wel?' Hij bleef voor zich uit staren en haalde de schouders op. Ik fronste en besloot het maar raak te vragen. 'Is er iets gebeurd tussen jullie?' Hij zette zich rechter en dronk van het flesje bier. Ik denk dat dat een 'ja' betekende. Maar ik begreep het niet. Wat was er nu zo ... hartverscheurend, dat hij nog niet wist? Ze hadden geen relatie meer, hoewel beiden er zich niet bij konden neerleggen. Het was moeilijk en pijnlijk maar na verloop van tijd had hij een positief inzicht gekregen. Hij had vanaf morgen welgeteld een maand de tijd om te bewijzen dat een lange afstandsrelatie wèl mogelijk was. Daarna begon het tweede deel van de tour en wie weet hoe het dan voor hen zou kunnen uitdraaien?

'Ze heeft ontslag genomen.' Verbaasd dat er nog woorden aan te pas zouden komen, keek ik hem aan. 'W-wat?' Hij draaide zijn hoofd voorzichtig mijn kant op en knelde zijn kaken op elkaar. 'Dat meen je toch niet?' mompelde ik verslagen en voelde meteen alle positiviteit wegvloeien uit mijn lichaam. Machteloos slaakte ik een lange zucht en besefte dat het wel degelijk nog hartverscheurender kon zijn dan het al was. Ik leunde met mijn handen op mijn knieën en zag hoe hij terug wegkeek en haastig opkomende tranen weg knipperde. Met een krop in mijn keel probeerde ik haar keuze te begrijpen maar geraakte er geen wijs uit. 'M-maar waarom?' Hij schudde het hoofd en zuchtte. 'Dat heeft ze niet verteld en ... eigenlijk wil ik het niet weten.' Ik hoorde de woede in zijn stem en kon die wel plaatsen. Waarom heeft ze zolang gewacht om het hem te zeggen? Ik bedoel, zoiets beslis je niet van vandaag op morgen!

Hij nam nog een paar slokken van zijn bier en duwde dan het lege flesje terug in mijn handen. Een diepe zucht vulde de ruimte waarna hij zich vragend tot mij richtte. 'Waarom zag ik dit niet aankomen?' Ik schudde mijn hoofd meewarig. 'Geloof me Bill. Dit is een even grote verassing voor jou als voor mij.' Hij knikte het hoofd en veegde zijn gezicht droog met zijn mouwen. 'Ik voel me echt ... gewoon ... zo ...' Hij geraakte niet uit zijn woorden en trok zijn kap nog verder over zijn hoofd uit frustratie. 'Aargh, hoe kon ik nu zo naief zijn?!' riep hij gedempt door de stof van zijn sweater. 'Bill...'
'Nee! Alles is voor niets geweest! Ik beteken helemaal niets meer voor haar!' Ik greep zijn arm beet en probeerde hem wat zinnigs toe te spreken. 'Bill, jij weet evengoed als mij dat ze om je geeft, meer dan ze zelf zou willen.' Hij trok zijn kap van zijn hoofd en keek me kwaad aan. 'Waarom weet ik dan als laatste dat ze niet meer terugkomt?' Ik bleef hem strak aankijken maar moest al snel toegeven. 'Wel, ... daar zal ze wel een reden voor hebben denk ik.' Hij zuchtte en keek terug van me weg. Het bleef stil waardoor ik even terugdacht aan Dymm, vlak voor het concert. Ik had toen het gevoel dat ze me iets wou zeggen. En misschien was dit het wel. Wacht eens even, .... Als Liv niet meer terugkeerde dan was er ook geen sprake meer van Dymm.

Shit!

Ons stadium was niet zo gevorderd als dat van Bill en Liv maar toch ... Dit was klote! Geagiteerd dat er volgens mij nog steeds iets was dat Bill kon doen, schraapte ik mijn keel. 'Ik denk dat je het haar moet zeggen.' Vragend keek hij op. 'Wat zeggen?' Ik keek hem serieus aan en zuchtte. 'Wat je mij hebt verteld Bill! Dat je het nog steeds wil proberen, dat je van haar h...' 'Nee, Tom.' Verontwaardigd staakte ik het praten en keek hij neer naar de vloer.

Hij wreef zijn lippen over elkaar en richtte vervolgens moeizaam zijn blik op mij. Ik zag hoe hij licht het hoofd schudde en slikte. 'Ik ga haar niet meer lastigvallen Tom. Het is voor mij wel duidelijk dat wat ik ook doe of zeg, zij haar standpunt blijft houden. Ik had haar keuze bij het begin al moeten respecteren want uiteindelijk heb ik het enkel erger gemaakt voor ons beiden.' Ik wou er wat op zeggen maar hield wijselijk mijn mond. Onderzoekend keek ik toe hoe hij nadacht en ineens lichtjes knikte. 'Het is beter voor haar ... en voor mij.' Ik zag hij voorzichtig glimlachte en toen langzaam opstond. 'Ik denk dat ik nu beter wat probeer te slapen.' Ik knikte zwijgzaam het hoofd en voelde hem licht tikken op mij schouder. 'Ik weet dat je het goed bedoeld Tom, maar mijn nieuwe woorden zullen haar niet overhalen te blijven.' En met die woorden verliet hij de kleine lounge.

Ik bleef zeker nog een aantal minuten zitten om de gebeurtenissen even op een rij te zetten. Hij kon zeggen wat hij wou, maar dit was niet wat hij wilde! Ik wist zeker dat hij dit nooit meer opnieuw zal vinden en er spijt van zal krijgen! Zuchtend kwam ik overeind en voelde mijn voet lichtjes schuiven over de vloer. Ik keek neer en zag dat het een stukje papier was. 'Georg, je hebt je werk niet goed gedaan.' mompelde ik grinnikend en raapte het op. Ik liep voorzichtig naar de deur en stak het licht aan. Ik knipperde pijnlijk met mijn ogen en keek neer op het stukje papier. Bill's handschrift stond erop neergepend. Verbaasd liep ik terug naar het einde van de bus en zag meerdere verscheurde papiertjes op de grond liggen. Snel raapte ik ze bij elkaar en legde ze op de tafel. Een vijftal minuten later waren de papiertjes gevormd tot een brief.

Een brief met als briefhoofd: Dear Liv,

Reacties (3)

  • Eleonora

    Super blij dat je weer geschreven hebt!!
    Heel snel verder!!
    :D

    3 jaar geleden
  • TomKBitch

    Omg das gwn gemeen!!
    Zo eindigen!!!
    Schaal je!! Hup hup ik verwacht nog een nieuw deeltje!!
    God Bill is echt zielig:(
    Maar het komt wel goed.. toch?!!
    Kbedoel hallooo?!!
    Je gaat er geen drama van make. Ze!!
    Kwil happy ending!!
    En jaa Tommie...
    Geen Liv is geen Dymm --.--"
    Dus hup hup klaar die handel even uit..
    Maak fat Liv bmijft zodat Dymmie ook blijftxD
    Wacht es...
    Ik zal zowieso nie terug komen zeker?
    Khb een heel honden dinges die verzorgd moet worden...
    Hmmm
    Ben benieuwd...
    Dus huppeldepup
    Activeer nog maar eentje!!

    Ooooooh nog 4daagjes en bibi ligt op de pijnbank:O
    Spannendd!!
    En jippieej dan ziek jou!!! Whoehoeee
    Dit word een super weekje!!
    -los vant feit dak sinds gisteren met mzs rugpijn zot weer --.--'

    Xx

    4 jaar geleden
  • Iskuane

    Ah...nee! Niet stoppen hier...

    Hoe lang je ze ook maakt... Nooit lang genoeg...

    Zo ontzettend verslavend jouw story...

    Geweldige schrijfstijl...

    Heel snel weer verder gaan hoor(flower)

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen