It's been a while you guys ^-^
No further comment xs x) ...
Enkel dat jullie morgen nog een hoofdstuk krijgen ^-^

Bedankt voor de reacties lieverdjes xX.

ps: hoe meer reacties, hoe meer motivatie om verder te gaan - hinthint - hahahaha ^-^

Liv

De weg naar Duitsland leek de langste rit van de hele tour. Waarschijnlijk omdat ik doodop was, verdrietig was of de definitie van stilte voor het eerst duidelijk was voor iedereen op de tourbus. Mijn -niet zo al te beste- ervaring met Bill was mijn reden tot afzondering. Gelukkig leken de andere crewleden ook te genieten van het laatste moment in de tourbus, in serene stilte en afzondering. Het was mijn allerlaatste werkdag geworden en dat voelde zowel opgelucht als vreemd. Opgelucht: ik bleef maar hangen bij een job die me geen voldoening gaf. Waar ik me niet genoeg kon bewijzen. Vreemd: ik kon me precies geen ander leven voorstellen. Een leven zonder de crew, mijn vrienden, mijn 'familie'. Zonder hen was ik niet wie ik ben geworden en was ik niet hier. Op een tourbus, met Tokio Hotel, ... met Bill.

Meteen voelde ik weer die vreselijke knoop in mijn maag. Zag terug die gekwetste blik in zijn ogen en voelde zijn pols terug uit mijn grip glijden. Dymm had me hiervoor nog zo gewaarschuwd en toch kon ik het niet vermijden. Ik kon het gewoon niet over mijn lippen krijgen. Ik was bang voor zijn reactie, mijn reactie, de gevolgen, ... Ik wou niet dat die gedachte door zijn hoofd zou spoken tijdens een concert of eender wat. Dat zou geen leuk concert geworden zijn voor de fans, nu ik zijn reactie had gezien.

Maar dat maakte de daad niet minder slecht of in zijn geval, minder kwetsend. Als hij nu maar niet dacht dat ik voor hem ontslag had genomen. Al dat het de 'situatie' tussen ons wel definitiever maakte. Van onze 'situatie' gesproken ... Meewarig duwde ik mijn hoofd dieper in het hoofdkussen dat nog week aanvoelde van mijn tranen. Het was gewoon absurd!

Ik wou bij hem zijn, in zijn omhelzing kruipen zonder een reden te vinden hem ooit terug los te laten. De afstand hield me tegen en dat had ik hem ook gezegd. Op dat moment kon één antwoord mij overhalen het toch te proberen. Net datgene dat hij niet over zijn lippen kreeg toen ik zijn hotelkamer verliet. Dat hij niet kon zeggen dat hij van me hield kon ik wel begrijpen, we kenden elkaar nog maar net. Maar, ... hij kon me op z'n minst tegengehouden hebben. Me teruggeroepen hebben, even afgewacht hebben en toen achterna gelopen zijn of ... gebeld hebben? Wel, misschien lag het aan mij en had ik veel te hoge verwachtingen. Gebeurde zoiets enkel in films.

Onbewust stak ik mezelf nog dieper onder de lakens weg. Als hij niet van me hield dan was er geen reden om zo te reageren, toch? Zuchtend sloot ik mijn ogen en voelde mezelf langzaam wegdromen. Al dat piekeren hield toch niets meer uit. Na vandaag splitsten onze wegen voorgoed en werd hij niets meer dan een pijnlijke, onuitwisbare herinnering.


Dymm

Kermend liet ik mijn armen naast me neervallen op het bed met mijn gsm in mijn linkerhand geklemd. Wel, ... nu wist ik toch zeker dat Liv het gesprek met Bill had gevoerd. Ik had haar niet weten binnenkomen op de bus maar het feit dat haar deur op slot bleek, betekende dat ze er wel was. Ik wist dat ze alleen wilde zijn maar ik had geen idee of het goed of slecht gelopen was. In beide gevallen had ze zich sowieso afgezonderd. Aan Tom's berichtjes wist ik dus dat het helemaal niet goed gelopen was. En dat hij enige uitleg van mij verwachtte, nu Bill de reden niet eens wou weten. De reden was eigenlijk zo eenvoudig dat het groot was. Zuchtend begon ik te typen. Geen voldoening, haar droomjob en het enige hoogtepunt in al die jaren was de tour met TH. Ik klikte op verzenden en draaide me op mijn buik door de pijn in mijn onderrug. Het werd tijd dat ik weer in mijn eigen bedje lag.

Ik voelde me eigenlijk best schuldig dat ik het Tom niet kon vertellen. Ik hoopte maar dat hij het niet persoonlijk nam, want daar wou ik nu echt niet mee omgaan. Het was nu al geen koek en ei meer tussen Bill en Liv en dat was al erg genoeg. Arme Liv, ik had het met haar te doen. Ik voelde mijn gsm trillen in mijn hand en opende meteen zijn bericht. Hij wist niet dat ze ontevreden was met haar job. Wel, ik wist dat de modewereld haar meer interesseerde en stond dan ook achter haar beslissing. Dat Bill de reden niet wou weten, vertelde mij dat hij er een heel ander verhaal bij voorstelde. Ik vroeg Tom of Bill kwaad op haar was en dat, dat jammer zou zijn om de tour mee af te sluiten. Niet veel later kreeg ik een smiley en las dat hij geschrokken was en nu liever met rust gelaten werd. Maar kwaad? Eerder op zichzelf dan op haar. Opgelucht liet ik mijn hoofd in het kussen vallen en voelde een tweede berichtje binnenkomen.

'Maar nu komt ook onze romance tot een eind : ( '

Lachend schudde ik mijn hoofd en keek even voor me uit naar het donkere gordijntje. Ik zou hem wel missen. We hadden een slechte periode maar ook veel goede en leuke momenten gehad. En misschien, heel, heel stiekem zou ik zijn glimlach, random knuffels en knipoogjes missen. Maar dat ging ik hem niet vertellen. Schouderophalend typte ik hem terug.

'Speelt afstand dan een rol in onze romance? We praten meer via sms dan in het echt : )'

En eigenlijk was het zo. We zaten altijd over Bill en Liv te roddelen via sms en in het echt spraken we over onbenulligheden. Ineens dacht ik terug aan zijn sms'jes met Ria. Mijn ultieme 007 moment. En ook iets dat ik hem nooit zal vertellen of opbiechten. Grijnzend las ik even later:

'Helemaal niet! Laten we onze sms-relatie maar behouden. Ik wou het gewoon van jou horen of tenminste lezen : ) '

Reacties (3)

  • TomKBitch

    En WAAAROM weet ik niet dat er deeltjes online staan?!!!
    Ik bedoel.. HALLLOOOO!!!!???
    ma kbn nu aant werken dus lastig om leuke reactie te schrijven... maar goddamit kwil verder lezen.!!!

    4 jaar geleden
  • Iskuane

    fijn dat je weer schrijft!

    maakt mijn dag weer goed...

    zo'n geweldige story... ben heel erg benieuwd hoe het verder gaat.

    Komen Bill en Liv nog weer samen? en wat dan met Tom en Dymm?

    Ik wil het allemaal weten... snel verder gaan hoor(flower)

    4 jaar geleden
  • Eleonora

    Ik ben heel blij dat je verder hebt geschreven!!
    (flower)

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen