HOOFDSTUK 100!!!!
DAT BETEKENT JUBILEUMTIJD!!!
Speciaal vanwege het honderdste hoofdstuk een extra lange en een verjaardag! (Hehehe en niet alleen Paolo's verjaardag, blijkt nuxDik wilde dit hoofdstuk gisteren activeren, maar vandaag ben ik jarig, dus dan vieren we meteen 2 verjaardagenxDoké, en uitstelgedrag, ik geef het toe)

Ik steek mijn hoofd de deur uit. Als er niemand is stap ik verder naar buiten. 'De kust is veilig, nu alleen nog buitenkomen!' sis ik naar Fay. De coach heeft vast een reden dat we niet mogen trainen, maar van een man die bekend staat als de vervloekte trainer kan ik er niet zomaar vanuit gaan dat zijn bedoelingen goed zijn. Samen sluipen we de trap af en gluren om het hoekje. Daar zit Percy Travis. Op een stoel met een boekje, rustig de wacht te houden.
'Hier komen we nooit langs,' concludeert Fay.
Ik schud koppig mijn hoofd. 'We kunnen het altijd proberen!'
'Bovendien moet er ergens anders nog een nooduitgang zijn,' zegt Fay veelbetekenend.
Ik kijk haar stralend aan. 'En Percy kan niet op beide plekken tegelijk zijn! Dat is het! Opzoek naar de nooduitgang!'
Direct draai ik me om en been ik vastbesloten naar boven. Fay loopt hoofdschuddend achter me aan. Zodra we boven zijn trekt ze me weer onze kamer in. Ze duwt me op het bed en gaat zelf ook zitten. Dan pakt ze haar mobiel tevoorschijn. 'Er moet ergens een plattegrond van dit gebouw te vinden zijn...' mompelt ze in zichzelf terwijl ze wat dingen intoetst op haar telefoon.
Ik pak ook mijn telefoon en zie dat het pas acht uur 's ochtends is. Dan zitten we nog ruim de hele dag vast! Ik laat me met een overdreven zucht achterover vallen en leg mijn handen op mijn rommelende maag. 'Wanneer zouden we gaan ontbijten?' vraag ik Fay. Ze negeert mijn vraag. Ik pak mijn telefoon weer en kijk naar de datum. Er was vandaag iets... ik kijk peinzend naar de datum op mijn scherm. Dan weet ik het. Vandaag is Paolo jarig! 'Fay! Het is Paolo's verjaardag!' roep ik ineens.
Fay laat haar mobiel bijna vallen van schrik. 'Schreeuw niet zo, Cass! Je bezorgt me bijna een hartaanval!' berispt ze me. Ik rol met mijn ogen en toets Paolo's telefoonnummer in. Na heel wat keren van overgaan neemt Paolo op. 'Wie-de-Wat is er?' vraagt hij slaperig. Oh ja, ik heb geen rekening gehouden met het tijdsverschil... 'Gefeliciteerd met je verjaardag, Paolo!' schreeuw ik in de telefoon.
Fay lacht. 'Gefeliciteerd! En sorry van het verstoren van je slaap,' grinnikt Fay.
Paolo kreunt vermoeid. 'Geeft niet,' gaapt hij. 'Het is maar één uur 's nachts...'
'En het is je verjaardag!' lach ik. 'Ik wilde dat we nu bij je waren om je cadeautjes te geven en appeltaart te eten... waarom liggen Japan en Italië zo ver uit elkaar?' mompel ik.
'Kop op, Cass! Op het FFI zien we elkaar weer!' zegt Paolo vrolijk.
'Dan moeten we wel mogen trainen van onze trainer...' zegt Fay zacht.
'Wat? Hoezo? Mogen jullie niet trainen?'
'Nee, we mogen het gebouw niet uit,' mopper ik.
Ik hoor aan Paolo's stem dat hij grijnst. 'Het gebouw niet uit en niet trainen is echt iets compleet anders! Jullie kunnen toch gewoon in je kamer trainen?'
Fay en ik kijken elkaar aan. Mijn ogen worden groot. 'Paolo! Je bent een genie!' roepen we in koor.
'Weet ik, weet ik, wijsheid komt met de jaren,' grinnikt Paolo.
'Je klinkt zelfs ouder,' plaag ik hem.
Paolo gaapt. 'Maar als jullie nou gaan trainen dan ga ik nog even slapen. We bellen later vandaag nog wel eventjes!'
'Afgesproken! Tot later!' roep ik.
'Doei!' lacht Fay. Ze staat al op en pakt een voetbal. 'Binnen trainen, waarom ook niet?' glimlacht ze.
Ik ren naar haar toe en pak de bal af. 'Pak hem dan!' lach ik. Er wordt op de deur geklopt. Ik kijk op en precies op de moment pakt Fay de bal af. 'Valsspeler!' lach ik. Ik loop naar de deur en open hem. Daar staat Camelia. 'Hoi,' lach ik.
'Hallo, komen jullie ook ontbijten?' vraagt ze vriendelijk.
Ik knik meteen. 'Natuurlijk! Kom Fay, ontbijt!'
Samen lopen we naar de eetzaal toe, waar iedereen is. Zelfs Caleb en die vage gozer... Archer, volgens mij.
Bij binnenkomst krijg ik ineens een idee. 'Jongens,' zeg ik meteen. 'Zouden jullie allemaal even naar dit nummer een felicitatie willen sturen? Het is van onze broer, Paolo. Hij is vandaag jarig!'
Ik schrijf zijn telefoonnummer op een briefje en laat het rondgaan. Bijna iedereen pakt de telefoons tevoorschijn. 'Paolo schrikt zich een ongeluk als hij wakker wordt,' grijns ik tevreden.
Fay knikt lachend. 'Goed idee, Cassi!'
We pakken eten en gaan aan tafel zitten. Fay ploft naast Axel neer en geeft hem een kus op zijn wang. Ik wurm me tussen Izzy en Xavier in en ga tegenover Fay zitten.
'Toch vraag ik me af wat de coach hiermee wil bereiken...' mijmer ik.
Axel glimlacht. 'Mark is mijn aanvoerder en als hij Percy vertrouwt dan wil ik hem ook vertrouwen. We komen er vast snel genoeg achter.'
Archer staat op en loopt weg.
'Ga je nu al weg?' vraagt Nathan. Fay werpt hem een dodelijke blik toe, maar ik glimlach snel.
'Het eten is op en er is geen training, dus mag ik doen wat ik wil,' antwoordt Archer kalm.
'Blijf je echt niet even? Dan kunnen we je beter leren kennen!' zeurt Mark door.
Archer schudt zijn hoofd. 'Ik ben niet erg interessant, dus er is geen reden om mij beter te willen leren kennen.' Dan loopt hij weg.
'Ik krijg de rillingen van die gast,' huivert Celia. 'Hij ziet er een beetje uit als een crimineel,'
Silvia lacht. 'Nou, ik vind dat hij er heel normaal uitziet, hoor!'
Dan komt Willy binnenstormen. 'Jongens! Ik heb informatie gevonden over de Big Waves!' roept hij enthousiast. Hij stopt een dvd in de televisie en zet hem aan. Iedereen gaat snel voor de televisie zitten. Izzy komt naast me zitten, maar als Xavier eraan komt staat ze ineens op en gaat ze naast Fay zitten. Ze giechelen beiden. 'Wat?' vraag ik verbaasd. Xavier komt ondertussen naast me zitten. Fay kijkt veelbetekenend naar Xavier. Ik draai me naar hem om. 'Weet je wat er is?' vraag ik nieuwsgierig. Xavier kijkt ze vragend aan en kleurt dan rood. Fay en Izzy barsten tegelijkertijd in lachen uit. Jordan grijnst breed.
'Nee, ik weet het ook niet,' antwoordt Xavier.
Dan springt het beeld aan en wordt mijn aandacht daarheen getrokken. Het Australische team staat op het veld. Ze gaan even langs alle hoofden en dan uiteindelijk vooraan zoomen ze in op de bal. Het startsignaal klinkt, de Big Waves trappen af en... het beeld verspringt ineens maar een strandvakantie.
'Wat? Willy, wat is dit?' vraagt Mark verbaasd.
'Nou, ik kon geen gegevens of beeld van hun wedstrijden vinden, maar wel van hun vakantie aan het strand!' roept Willy trots. Hij kijkt erbij alsof hij serieus de ontdekking van de eeuw heeft gedaan.
'Wat een deprimerende resultaten,' mompel ik.
'Wat?! Dat hoorde ik! Denk jij soms dat je het beter kan?!' valt Willy uit.
Ik haal grijnzend mijn schouders op. 'Ja, eigenlijk wel. Ik alleen het gebouw niet uit...'
Fay en ik kijken elkaar veelbetekenend aan. Nog niet, in ieder geval.

Na het eten gaan we zo snel mogelijk weer naar boven opzoek naar de nooduitgang. Ik ben de bal aan het hooghouden als Fay het vindt. 'Hebbes!' zegt ze triomfantelijk. 'Laten we het meteen proberen!'
Ik pak de bal vast en we sluipen naar buiten. We gaan een paar trappen op en af en komen dan in een lege zaal met aan de overkant een grote klapdeur. Het groene lampje boven de nooduitgang straalt ons al tegemoet. 'Rennen?' stel ik voor. Fay knikt weifelend. 'Misschien kunnen we beter eerst een plan verzinnen,' denkt ze hard op.
'Rechtstreeks erop af, dus!' grijns ik. We rennen naar de andere kant van de zaal als de nooddeur ineens opengaat. Daar staat... Percy Travis. Nee, dat is onmogelijk!
'En waar dachten jullie heen te gaan, dames Bianchi?'
'Nou, we wilden net... we eh...' hakkelt Fay.
'Ja! We wilden net een spelletje gaan doen! Tik, jij bent hem!' ik ren snel weg.
Percy Travis glimlacht zowaar. 'Dat is zo ongeveer de slechtste smoes ooit. Terug naar jullie kamer,' Percy doet de nooduitgang op slot en leidt ons richting de andere deur. 'Jullie moeten net als de rest op jullie kamers blijven, hup!'
Met tegenzin sjokken we naar onze kamer. Ik laat me met een dramatische zucht op mijn bed vallen. 'Hoe wist hij dat we daar waren? Dat is onmogelijk!' mok ik.
'Misschien is hij inderdaad een vervloekte trainer,' peinst Fay.
'Zo gedraagt hij zich wel,' ik gooi een voetbal in de lucht en vang hem half weer op. 'Waarom mogen we niet trainen?!'
Mijn telefoon gaat over en ik pak hem op en zet hem meteen op luidspreker. 'Paolo?' zeg ik verbaasd.
'Hé Cass,' gaapt hij. 'Ik vind het heel fijn voor je dat jullie vrienden in Japan hebben, maar kan je ze alsjeblieft laten ophouden met steeds maar berichten sturen en bellen? Ik probeer te slapen!'
Ik kan er niets aan doen dat ik in lachen uitbarst.
'Cassi!' lacht Paolo verontwaardigd.
'Het is waarschijnlijk Jordan die steeds belt, ik vraag hem wel op te houden!'
'Ze bellen steeds vanaf Xavier zijn telefoon. Nadat ik even met hem gepraat heb en we hebben opgehangen blijft de telefoon maar overgaan,' moppert Paolo.
'Ik praat wel met ze,' lach ik. 'Maar wacht, heb je alweer met Xavier gepraat!?'
Fay en Paolo lachen tegelijkertijd.
'Jullie gaan toch geen vrienden worden, mag ik hopen?' kreun ik.
'Misschien,' grinnikt Paolo. 'Ga jij nou maar met ze praten, want ik wil rustig slapen! Dag zusje!'
'Welterusten Paolo,' brom ik. Ik hang op en grinnik dan toch. 'Ze hebben hem wel verrast!'
'Typisch dit,' grijnst Fay. 'Laten we nou naar naar ze toegaan, voordat Paolo gek wordt!'
We lopen naar Xaviers kamer en daar zijn - hoe voorspelbaar - Jordan en Izzy ook. Jordan zit met Xavier op het bed en kijkt grijnzend naar het scherm. Izzy leunt tegen de muur, maar kan een glimlach niet onderdrukken. 'Hoi,' lacht ze als ze ons ziet. Ik loop naar het bed toe om de telefoon te pakken, als Izzy me aanstoot waardoor ik val. Gelukkig beland ik zacht. Op het bed en... half in Xaviers armen. Fay kijkt Izzy vaag aan en Jordan grijnst breed. Ik leun direct naar voren en pak Xaviers mobiel uit zijn handen. 'Paolo probeert te slapen, idioot,' lach ik. Ik open Xaviers WhatsApp en stuur Paolo dat ik het mobiel hem ingenomen, dus dan hij veilig kan gaan slapen.
'En nu Paolo met rust laten, hoor!' zeg ik bestraffend terwijl ik hem zijn mobiel terug geef.
Xavier lacht. 'Jordan belde!' verdedigt hij zichzelf. Fay en Izzy mompelen wat totdat Izzy hard zegt: 'Misschien kunnen we vanavond met z'n allen doen, durf of de waarheid doen?' vraagt ze uit het niets.
'Ja, leuk!' stem ik meteen in, waarop Fay giechelt.
'Archer!' schreeuwt ineens een stem buiten. Ik spring direct op en sta als eerste bij het raam. Buiten staat een groepje jongens naar Archers raam te schreeuwen.
Jordan leunt half uit het raam om ze te zien. 'Wie zijn dat?' vraagt hij.
'Laten we het Archer vragen!' zeg ik. Ik ren meteen de deur uit, met Fay op mijn hielen. Archer vinden blijkt niet echt een lastige opgave te zijn, want ik bots meteen tegen hem op als ik de deur uit ren. Ik val op de grond.
'Ho, sorry, is alles goed?' vraagt Archer. Hij helpt met vlug overeind.
'Ja, alles gaat prima. Wie zijn die jongens buiten?' vraag ik nieuwsgierig.
'En wat willen ze van je?' vraagt Fay meteen.
Archer kamt met zijn vingers door zijn haar. 'Dat zijn... oude vrienden van me. Blijf maar bij de uit de buurt, ze... kunnen gevaarlijk zijn,' mompelt Archer, hij draait zich om en schiet de trap af voordat we meer kunnen vragen.
'Apart...' mompelt Fay.
'Zeg dat wel,' stem ik in. 'Ze kunnen gevaarlijk zijn?'
'Kom mee,' Fay sleurt me mee terug de kamer in en opent het raam. Ik snap meteen dat ze van plan is om mee te luisteren, maar ik heb een ander idee. Ik leun een beetje uit het raam. 'Wie zijn jullie?' schreeuw ik naar de jongens.
'Vrienden van Archer, zeg dat hij naar beneden komt!' schreeuwt een jongen terug.
'Waarom willen jullie hem spreken?' vraagt Fay die ook half uit het raam komt hangen. Ze geeft me een geïrriteerde blik, maar ik weet dat ze dit zelf ook wilde weten.
'Wat willen jullie doen? Als jullie hem iets aandoen komen we naar beneden hoor!' voeg ik eraan toe.
Net op dat moment komt Archer buiten. 'Justin, hou op met dat geschreeuw. Fay en Cassi... ga naar binnen en bemoei je hier niet mee. Dat is... veiliger.' Zegt Archer luid en duidelijk.
Iemand trekt ons weer naar binnen. 'Wat zijn jullie voor idioots aan het doen?' moppert Izzy.
'We eh... zijn Archer vrienden aan het...' hakkelt Fay.
'Intimideren,' maak ik haar zin af.
Izzy geeft ons beiden een tik tegen ons hoofd. 'Stelletje gekken,' verzucht ze.
'Dank je,' antwoorden we in koor.
Izzy heft haar handen dreigend op, maar ze lacht wel. Ik duik snel aan de kant en vlucht de kamer uit. Ik hoor de jongens lachen en Fay rent achter me aan.
'Ik vertrouw die vrienden van Archer niet,' zegt ze.
'Voor geen cent,' stem ik in. 'We houden ze in de gaten.'
Fay knikt lachend en gluurt dan even naar een deur. Zonder op het naambordje te kijken, weet ik dat Axel daar slaapt. Grijnzend duw ik mijn zus naar de deur. 'Ga naar hem toe!' commandeer ik haar lachend. Ze knikt blozend en wil op de deur kloppen.
'Hij is je vriendje, je kan gewoon binnenkomen,' plaag ik haar. Ik open de deur en geef haar een duw. Fay struikelt de kamer binnen. 'Eh... hoi Axel,' hoor ik haar zeggen. Ik kijk door een kier naar binnen en vang precies de dodelijke blik op die ze me geeft. Met een brede grijns doe ik de deur dicht.
In de kamer ernaast schreeuwt iemand gefrustreerd, het is Mark. Ik klop op de deur en open hem ook direct. Mark rolt over zijn bed terwijl hij steeds maar weer blijft zeggen: 'Ik wil trainen. Ik wil trainen. Ik wil trainen!'
'Hoi aanvoerder,' grinnik ik.
Mark gaat overeind zitten en kijkt me verbaasd aan. 'Oh, hoi Fay!'
'Cassi,' verbeter ik hem lachend. 'Wat was je aan het doen?'
'Oh, gewoon, eh...' grijnst hij schaapachtig. Ik lach zacht. 'Cassi, wat vind je ervan om nu weer met Xavier en de andere aliens te spelen na alles wat er gebeurd is?' vraagt hij nu serieus.
'Ik vind het geweldig,' antwoord ik naar de waarheid.
Mark kijkt me met grote ogen van verbazing aan. 'Maar... ze hadden je ontvoerd... en gedwongen die wedstrijd te spelen. Ben je dan helemaal niet boos op ze, of iets dergelijks?'
'Nee, het zijn mijn vrienden,' lach ik.
Mark denkt even na en dan beginnen zijn ogen te twinkelen.
'Vrienden of misschien meer?' vraagt hij veelbetekenend. 'Ik zag de blikken van Fay en Izzy wel, hoor!'
Waar heeft die jongen het allemaal over? Misschien moet ik Fay toch maar eens uithoren over wat ze allemaal doet. 'Nee, ze zijn gewoon vrienden,' frons ik.
Marks grijns wordt nog wat breder. 'Ik vind jullie wel een schattig stelletje,' plaagt hij.
'Wie?' vraag ik verward.
'Jij en Xavier, natuurlijk!' lacht Mark.
Het idee is zo raar dat ik er niets aan kan doen dat ik begin te lachen. 'Ik en Xavier? Echt niet, hij is gewoon een vriend,' zeg ik lachend.
Mark trekt een zielig gezicht. 'Echt waar? Weet je het zeker?' dringt hij aan.
'Natuurlijk weet ik het zeker,' lach ik. Waar haalt Mark het idee vandaan? Het is gewoon lachwekkend. 'Ik heb echt zin in het FFI,' verander ik van onderwerp. 'Ik weet zeker dat we door de kwalificatierondes komen!'
Mark springt op. 'Tenminste, als we ervoor gaan trainen!'
'De coach kan ons verbieden onze kamer uit te gaan, maar niet om niet te trainen!' zeg ik. Ik pak Marks voetbal en schiet hem tegen de muur. De bal kaatst terug en belandt in Marks voeten. Hij grijnst breed en schiet de bal via de muur terug. Zo gaan we een tijdje door, totdat de deur opengaat.
'Hé Mark,' begint Axel.
'En Cassi,' verzucht Fay alsof ze niets anders had verwacht. 'Kunnen jullie zo slecht stil zitten dat jullie zelfs in je kamer gaan trainen?'
Axel rent naar voren en onderschept de pass van Mark. Hij schiet naar Jude. 'Schieten, Jude!'
Jude plaatst snel zijn voeten goed en schiet de bal naar Mark.
Die vangt hem op en lacht. 'Wat een geweldig schot, Jude! Zo ken ik je weer. Ah, dat doet me goed!'
We gaan op de grond zitten en praten wat. Fay ligt met haar hoofd op Axels schouder.
'Het beste team ter wereld zijn, dat is mijn grootste droom! Het Football Frontier Internationaal, de allerbeste teams van de wereld gaan tegen elkaar strijden om de wereldtitel. Welke spelers krijgen tegenover ons?'
Ik denk aan Paolo en een lach breekt door op mijn gezicht. Ik kan niet wachten om hem weer te zien!
'Welke technieken gaan ze allemaal gebruiken?' gaat Mark verder. 'Als we iedereen verslaan, dan zijn we het beste team van de hele wereld! En als ik daaraan denk begin ik te stuiteren! Ik kan niet wachten om te beginnen! Weet je, alles wat ik wil is ervoor gaan, met z'n allen. Dat we alle tegenstanders ervan langs geven, zelfs de sterkste!
Want wij als team kunnen iedereen verslaan en straks hebben wij de wereldbeker in onze handen!'
Axel en Jude hummen instemmend. Ik glimlach en knik.
'Als we allemaal samenwerken zijn we onverslaanbaar. Wij winnen die beker en gaan de geschiedenisboeken in!' schreeuwt Mark gepassioneerd. Hij steekt arm in de lucht.
'Als het beste team ter wereld!' zeggen Axel en Jude. Ze steken hun handen ook de lucht in. Precies tegelijkertijd met Fay's hand schiet ook de mijne de lucht in. 'Als het beste team ter wereld!'
De deur vliegt open en bijna het complete team komt ineens binnenvallen. Ook zij steken hun handen in de lucht. 'Als het beste team ter wereld!'
'Jongens...' zegt Mark, bijna emotioneel. Ik verberg een grijns achter mijn hand. 'Oké, dus ik kan op jullie allemaal rekenen?'
'Ja!' schreeuwt iedereen in koor.
Fay glimlacht en ik lach terug. De coach kan ons van alles gaan verbieden, maar wat zijn bedoeling ook is, wij gaan trainen en gaan naar het FFI! Ik kan niet wachten om Paolo eindelijk terug te zien!

Reacties (4)

  • Samanthablaze

    GEFELICITEERD MET JE VERJAARDAG EN ONS JUBILEUM NOGMAALS eigenlijk hoor je jezelf niet te feliciteren met je eigen jubileum maar ssst

    3 jaar geleden
  • Amberfoster

    GEFELICITEERD(hoera)(hoera)(hoera)(hoera)OKE IK BEN NU NIET N DE FEESTSTEMMNG maarodat hij extra lang maak je mijn DAG GOED DANKJE:D

    3 jaar geleden
  • Opperbibbsie

    Jeeee! Hierbij geef ik jullie allebei een groot stuk lucht-appel-taart.
    xD

    Ik vind Cassi en Xavier ook leuk samen. Maar dat zelfs Mark al iets door heeft van Fay en Izzy's plannetjes.
    xD


    En shit! Ik heb serieus vier december drie keer je account gecheckt, om je verjaardag niet te vergeten. En alsnog vergeet ik het. Hoezo echt een geheugen van af en toe niets? Maar dus bij deze....

    ALSNOG HARTELIJK GEFELICIFLAPSTAART!!!

    3 jaar geleden
  • DeNaamIsGideon

    100!!!!!!
    Toen ik begon met lezen had ik dit nooit aan zien komenxD
    XAVIERRRRR

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen