Hij moest van Jayne af. Met iedere dag die voorbijging werd dat Annatar duidelijker. Er was iets in haar, als een waakzaam vlammetje, dat hem tegen de borst stootte. Was het er altijd al geweest? Of was het de liefde van de elf die hij voelde? Had Elrond iets gedaan waardoor hij haar dacht te kunnen beschermen? Annatars lippen bogen om in een spottende grijns. Geen enkele elfenmagie was tegen hem opgewassen, laat staan dat van een onbeduidende elfenprins als hij. De magie van de elfen was voorzichtig en vooral bedoeld om het leven te verrijken. Saai eigenlijk. Hij wilde geen levens verrijken, maar ze beheersen. De onstuimige krachten van de Dunedaín-tweeling waren daar beter voor geschikt. In elk geval die van Angmar. Zijn zus kon slechts een beetje met het weer spelen en zelfs daarin was haar beheersing instinctief. Ze deed maar wat en was niet écht geïnteresseerd in de bron van haar krachten. Hij keek even opzij, naar Elros die naast hem reed. De halfelf maakte het moeilijker voor hem om van Jayne af te geraken. Hij wilde hem aan zijn zijde houden. Zijn elvenvrienden waren immers spaarzaam gezaaid en hij zou ze nog nodig hebben in de toekomst. Angmar had meer potentie, dat zeker, maar de elfen waren talrijker dan de Dunedaín en hij wilde hen aan zijn kant houden voor zo lang dat kon.
      ‘Zullen we hier overnachten?’
      Annatar merkte dat hij zelfs een hekel aan haar stem begon te krijgen. Hij veinsde echter een glimlach en knikte. ‘Goed idee.’
      Haar ogen rustten even in de zijne. Het frustreerde hem dat ze hem stug bleef aankijken. Hij zag haar liever ineenkrimpen zoals die lieve Celebrían had gedaan – en met haar zo veel andere vrouwen. Maar Jayne niet. Soms kreeg hij zelfs het eigenaardige gevoel dat ze in zijn hoofd kon kijken. Hij wist hoe zoiets voelde, want de vrouwe van Lothlorién had het vaak genoeg geprobeerd. Zonder resultaat, want hij wist hoe hij zich tegen haar elfenmagie kon wapenen. Maar Jaynes krachten waren hem onbekend. Was ze tot meer in staat dan ze liet blijken? Of was ze zich niet eens bewust van haar eigen kunnen? Misschien was het onverstandig om haar voorgoed weg te vagen. Het was beter om eerst haar krachten te onderzoeken. Zou er een manier zijn om die over te nemen?
      Hij steeg van zijn paard af. Ze waren bij de Reuzenheide aangekomen. In de verte was de lucht troebel, alsof de wind er asdeeltjes had verzameld. Was de draak daar? Of zouden ze slechts op een nederzetting stuiten? Het was lang geleden dat hij de grenzen van Eriador had verlaten. De wereld was veranderd. Hij zag het in kleine dingen, die hij niet eens kon benoemen, als vervagende herinneringen die niet meer scherp te stellen waren. Het was meer een ongrijpbaar gevoel die teleurstelling met zich mee bracht. Er was al zo veel tijd voorbijgegaan - en wat hij had hij in de tussentijd gedaan, behalve wachten op een kans als deze? Hij was het wachten beu. Hopelijk liet die draak niet te lang meer op zich wachten.

Het was een onrustige nacht. Zelfs voor Annatar, die helemaal niet zo veel slaap nodig had. Hij voelde zich niet op zijn gemak. Herinneringen drukten tegen zijn geest, maar ze bleven ongrijpbaar. Was het dit elfenlichaam waar hij aan gewend was geraakt? Was zijn hoofd al vol van herinneringen, zodat degene die met deze plek verbonden waren, verdreven waren en hem nu belaagden in een poging weer terug te keren? Of was het iets anders? Opwinding omdat het niet lang meer duurde voordat Jaynes naam niets dan een herinnering werd? Het moest heerlijk zijn om haar verwaandheid in de vlammen te zien opgaan, om haar angstige gegil te horen. En de elfenprins… oh, wat zou hij er graag bij zijn als Elros hem het tragische nieuws vertelde. Misschien wierp hij zichzelf wel van een klif – dan was dat probleem ook weer opgelost. Het enige wat hem zorgen baarde, was Angmar, want de band met zijn zuster was sterk. Maar misschien bouwde zijn verdriet zijn macht wel uit. En de leegte die achterbleef zou worden opgevuld, daar zorgde Annatar wel voor. Met iets waar een sterveling meer aan had dan aan de liefde voor zijn zuster.

Reacties (4)

  • Trager

    Creeper. Al denk ik dat Jayne hem wel aankan. Die twee zijn even koppig. Ik denk niet dat hij haar moet onderschatten.

    4 jaar geleden
  • Delahaye

    Ohohoh, ik krijg allemaal ideeën van wat er zou kunnen gebeuren en geen daarvan is goed :C

    4 jaar geleden
  • Vasya

    Woa. Als Jane volgend hoofdstuk zou sterven, zou ik wel erg benieuwd zijn naar de rest van het verhaal ö
    Niet dat ik wil dat ze sterft D:

    4 jaar geleden
  • SonOfGondor

    Wat zal het zijn? Macht?

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen