Foto bij 103.

Britta Nina Waldner

Het was 1 september. Dit werd het laatste schooljaar voor mij en mijn vrienden. Ik had hen deze zomer maar een keer gezien en dat was op de verjaardag van Hanna en mij. Het was gezellig geweest en leuk hen weer even te zien. Daarna waren Gideon en ik weer vertrokken naar Italië voor de training. We hadden een dag vrij gekregen, omdat ik jarig was en 17 werd, een bijzondere leeftijd in de tovenaarswereld. De coach had me beloofd dat ik als ik geslaagd was mee mocht doen met het Duitse Team. Volgende zomer was namelijk het WK en hoe gaaf was het als je met het WK mee mocht doen? Welke positie ik ging uitoefenen was nog niet zeker, maar volgens mij werd het Beater.
Hoe het precies tussen James en mij zat wist ik niet, maar het was aardig ongemakkelijk geweest op onze verjaardag. Ik had toen geen woord met hem gesproken. James wist namelijk nog steeds niet waarom ik onze zoen enkele maanden geleden plotseling was gestopt en weg was gerend/gevlogen. Hij wist niet dat ik al mijn herinneringen terug had door onze kus of dat was toen toevallig uitgewerkt. Ik had geprobeerd research te doen naar hoe het kon dat ik opeens mijn herinneringen terug had gekregen door onze zoen, maar zonder resultaat. Ik moest het maar gewoon houden op een wonder.
'Klaar?' vroeg Gideon me. We waren nog in Italië en gingen verdwijnselen naar Perron 9 3/4.
Ik knikte instemmend. 'Ik heb net al afscheid genomen van de jongens en mijn spullen zijn al ingepakt,'
'Ook van Pablo?' vroeg Gideon me en wiebelde veelbetekenend met zijn wenkbrauwen.
Lachend gaf ik hem een duw tegen zijn schouder. 'Ja, ook van Pablo,'
'En Raffael? Milan? Luca? Leòn?' plaagde Gideon me lachend.
Rollend met mijn ogen keek ik mijn broer aan. 'Ja, natuurlijk. Alsof ik ze ooit nog ga zien nadat ik hier weg ga,'
'Wie weet, B. Kom, dan gaan we. Misschien zien we oma en Björn nog wel even,' zei hij en pakte mijn hutkoffer beet.
'Op naar Londen,' zei ik lachend en verdwijnselde. Nu ik eindelijk 17 was, hoefde ik niet meer bij te verschijnselen en ik kon ik altijd toveren waar ik ook was. Het misselijkmakende gevoel nam ik voor lief, aangezien reizen per Broom veel te lang duurde en al helemaal als je in een ander land was. Mijn voeten raakten een harde ondergrond en daar stond ik dan weer. Gideon kwam naast me terecht. 'Dat ging best soepel, toch?' vroeg ik hem.
Hij knikte. 'Ja, je bent een natuurtalent,' zei hij lachend. 'Kom, dan gaan we op zoek naar oma, Hanna en Björn,'
We hadden de rest van onze familie al snel gevonden en ik rende op mijn twin af die ik al sinds 4 augustus niet meer had gezien. 'Hanna!' zei ik enthousiast en vloog haar om de hals.
'Britt!' begroette ze me lachend en knuffelde me. 'Ik heb je zo gemist!'
'Zo lang zijn we nog nooit zonder elkaar geweest,' stemde ik in. Italië was fantastisch geweest, maar ik had mijn zus gemist. Ze was mijn beste vriendin en we deelden dan ook alles. Natuurlijk hadden we elkaar veel brieven gestuurd, Sunny was continu op weg geweest van Duitsland naar Italië weer terug naar Duitsland en zo door.
Na enkele minuten elkaar omhelsd te hebben, lieten we elkaar los. 'Je moet me alles vertellen,' zei Hanna.
Instemmend knikte ik. 'Natuurlijk! En jij moet me vertellen wat jij allemaal hebt uitgespookt!'
'Uiteraard,' lachte Hanna.
Ik keek het Perron rond en zag Allie, Rose en Spencer al lachend onze kant opgelopen met Colton en Toby achter zich aan. 'H! B!'
Han en ik werden geknuffeld door de meiden, terwijl de jongens er maar een beetje bijstonden.
'Wow B, je bent echt super bruin!' zei Rose bewonderend.
Lachend keek ik haar aan. 'Bedankt Rose, de Italiaanse zon was alles maar vervelend,' zei ik lachend.
Hanna had zich naar Spence gedraaid. 'Wauw Spence! Je haar is echt super leuk!' zei ze vrolijk en liet haar hand door de kortere haren van Spencer. Ze had haar lange lokken verruild voor een longbob, wat haar fantastisch stond.
'Zullen we coupé gaan zoeken? Anders kunnen we straks niet met z'n allen zitten,' zei Colton en keek Allie aan.
Spencer zuchtte. 'Dat kan toch niet, we zijn met z'n tienen. Dat gaat echt niet passen,'
'Oh jawel,' zei Colton grijnzend. 'Allie kan bij mij op schoot, Hanna bij Koen en Rose bij Toby,'
Naast mij wiebelde Hanna nerveus van haar ene voet naar de andere. Ik keek haar vragend aan, maar ze schudde enkel haar hoofd. Was er iets gebeurd tussen Koen en haar? Natuurlijk was het een hele klap geweest dat Scorpie haar nooit bedrogen had, maar ze was nu met Koen en ze waren gelukkig, toch? Ik vond haar leuker met Scorpius, maar ik moest haar keuze accepteren.
Ik omhelsde oma, Gideon en Björn. Björn was natuurlijk nu klaar met Hogwarts en begon aan zijn opleiding als Healer. 'Tot kerst,' zei ik tegen mijn broers en oma.
'Veel plezier,' zei Gideon lachend. 'Laat je me het wel weten als één van de Italiaanse boys nog schrijft?' vroeg hij lachend.
Met een brede glimlach op mijn gezicht keek ik hem aan. 'Natuurlijk Gidi,'
Hanna sleurde me mee de trein in en we gingen in de coupé zitten waar Koen, James en Theo al zaten. Ik kwam tegenover James terecht en keek expres de andere kant op. Dit was totaal niet ongemakkelijk..

Reacties (2)

  • HopeMikaelson

    Oh wat een ongemakkelijkheid :')
    B wil het gewoon niet toegeven <3

    4 jaar geleden
  • Slughorn

    Totaal niet nee (;

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen