Foto bij O42

Idelle Stewart


Als ik het meisje uit mijn tuin weg zie rennen, weet ik dat ik twee keuzes heb.
Ik kan achter haar aan gaan en haar direct confronteren of ik kan dit moment voorbij laten gaan en haar in haar eigen omgeving duidelijk maken dat ik haar gezien heb. Als ik nu als een malle achter haar aan ga rennen, trek ik de aandacht. Aangezien de buurt toch al denkt dat ik helemaal gestoord ben, zou dat het verschil niet maken, maar het zijn wel getuigen. Of ze er melding van zou maken bij de politie betwijfel ik, ik heb ook niets meer gehoord van de keer dat Scott en ik het appartement van de jongen binnen zijn geweest, maar in het geval van zullen mijn buren niet mijn kant kiezen.
Daarom besluit ik dat ik dit moment beter voorbij kan laten gaan. Ik vind wel een manier om haar goed de stuipen op het lijf te jagen.
Ik draai me om, de boter in mijn hand en ineens schiet me iets te binnen. Grijnzend loop ik terug naar de eettafel.
'Je lijkt ontzettend blij met je boter,'zegt mijn moeder. Ik weersta de neiging om met mijn ogen te rollen en zet de boter op tafel.
'Het lot is met mij vandaag,'zeg ik.
'Dat is toch fijn, mama?'zegt Riley. Ik knik.
'Het zou veel vaker zo moeten zijn.' Ik neem een boterham uit de zak en schraap wat boter uit de pot, die mijn moeder inmiddels geopend heeft. 'Maar het lot zal binnenkort vaker aan onze zijde staan.' Riley lacht tevreden en dan vervolgen we onze lunch bijna zwijgend.

Ik kan mijn moeder de spullen van de lunch niet alleen op laten ruimen, dus ik help haar met het afruimen van de tafel, terwijl Riley in zijn stoel blijft zitten en kletst over een kat, die toevallig over de vensterbank loopt. Hij wil uit zijn stoel en de kat achterna, maar aangezien ik in de keuken bezig ben en hem niet in de gaten kan houden, moet hij blijven zitten.
Als mijn moeder en ik klaar zijn met het opruimen van alle spullen, til ik hem uit de stoel.
'Mama, waar is de kat?'
'Ik weet het niet,'zeg ik waarheidsgetrouw.
'Gaan we kijken waar hij is?'
'Mama moet werken, lieverd.' Ik kan hem moeilijk vertellen dat ik een meisje ga bedreigen. Dat maakt vast geen goede indruk, zelfs al zal hij het zich waarschijnlijk niet herinneren.
'Gaan wij dan kijken waar de kat is?'vraagt hij aan mijn moeder. Ik merk dat ik naar de kelder kan gaan om te gaan werken en ik trek me dan ook terug. Ik vind mijn weg terug naar beneden, waar ik Scott inmiddels ook weer werkend aantref. Een kleine glimlach verschijnt op mijn gezicht en ik ga achter mijn computer zitten. Het apparaat staat in slaapstand en ik zet hem weer aan. Hij heeft even de tijd nodig om weer op te starten, maar dan ga ik naar Facebook. Het is even geleden sinds de eerste keer dat ik haar op Facebook opgezocht heeft, maar in tegenstelling tot die eerste keer, weet ik haar nu blindelings te vinden. Ik schakel over op een ander programma en geef mezelf daarmee de mogelijkheid om met Jade te chatten, al zijn we niet bevriend.
Als ik binnen ben, laat ik mijn vingers over de letters van het toetsenbord glijden. Ik heb enkele seconden nodig om te bedenken wat ik wil schrijven, maar dan begin ik te typen.

Hallo Jade,
Onaangename verrassing me hier te zien? Ik dacht precies hetzelfde toen ik jou zag zitten, vlak voor mijn keukenraam. Misschien had ik achter je aan moeten gaan en je direct moeten confronteren, je met woorden en daden duidelijk moeten maken dat ik niet gediend ben van pottenkijkers. Maar ik heb besloten af te wachten en je te laten zien dat er een moment komt waarop de goden besluiten je te straffen. Het moment waarop ik daar een zegje in heb en precies met jou en je zielige vriendje kan doen wat ik wil, wanneer ik dat wil.
Geniet van je tripje naar Philae, Jade. Zorg maar dat je levend terugkomt.
Isis


Ik lees het nog een paar keer over en pas dan een paar kleine dingetjes aan, waarna ik het bericht verstuur.
'Je zit al de hele tijd als een malle te grijnzen. Mag ik vragen waarom?'klinkt het dan aan de andere kant van mijn computerscherm. Ik kijk op en zie dat Scott me aankijkt.
'Het meisje zat in de tuin van de buren. Ik heb haar net de stuipen op het lijf gejaagd.' Er klinkt een grinnik uit zijn mond en ik betrap mezelf erop dat ik daardoor ook moet glimlachen.
'Mag ik het zien?'vraagt hij. Ik rol met mijn ogen. Soms is het verschil tussen en volwassen man en een klein kind ver te zoeken.
'Kom dan maar. Anders weet je straks niet waar ze het over heeft als ze biddend en smekend voor me zit,'antwoord ik. Scott staat op en leest het berichtje.
'Ik moet zeggen dat het mij niet meer echt afschrikt na alles wat ik al met je meegemaakt heb, maar een jongedame die dit niet gewend is, zal het zeker afschrikken.'
'Goed. Dit wordt nog leuk in Philae.'

---
Ik heb sinds vrijdag officieel vakantie en het voelt echt alsof er een hele last van mijn schouders is gevallen. Wat een opluchting (:

Hebben jullie al vakantie of moeten jullie nog naar school? En gaan jullie ook nog op vakantie? If yes, waar gaan jullie heen?

Reacties (2)

  • chanyeoI

    Jesus, Idelle, was dat nou nodig?

    Ik ben net terug van vakantie (:
    Maar goed om te horen dat jij ook blij bent met je vakantie!
    +kudo

    3 jaar geleden
  • Chasing1D

    Geniet van je vakantie!
    Heb nog vakantie tot half september, zo gelukkig daarmee hehe. Voorlopig is het wat lang uitslapen en genieten van het zonnetje, meer niet.. en eigenlijk meer moet dat ook niet zijn:Y)

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen