Foto bij John Harrison.

Na een tijdje naderden we Kronos.
Kirk vloog met Spock, Uhura en twee beveiligers naar de Klingon thuisplaneet.
Ik mocht het commando overnemen, dus ik mocht eindelijk in de Captain's Chair.
Aarzelend drukte ik op een knopje. Moest ik echt wat zeggen tegen John Harrison?

"Attentie meneer Harrison!" begon ik. "Dit is waarnemend kapitein Granger van het sterrenschip Enterprise! Er is een Shuttle onderweg. Als jij je niet overgeeft, zal ik mijn bemanning bevelen om zeer krachtige torpedo's af te vuren. Ze staan alvast gericht op jouw locatie. Je hebt twee minuten de tijd. En als je me in de maling wilt nemen, dan faal je."

"Hermione, ik kan je beter niet pissig maken." zei Bones en ik kreeg een grijns op mijn gezicht.
"Dat is waar." grinnikte ik.
Bones glimlachte naar me en ik glimlachte terug.
"Ik moet eventjes naar Pavel. Ik wil weten of het nog met hem gaat. Sulu, neem de Brug over." commandeerde ik en ik liep op weg naar Engineering.
Soms als ik Chekov tegenkwam, voelde ik iets vreemds. Kriebels in mijn buik. Volgens mij was ik verliefd op hem of zo.
Snel liep ik op hem af en omarmde ik hem stevig. "Gaat het nog?" vroeg ik bezorgd en hij keek me aan.
"Met mij gaat het goed. Met jou?" vroeg hij verbaasd en ik knikte.
Ik kon mijn gevoelens nog amper inhouden. Volgens mij was de tijd rijp om het te vertellen.
Of beter nog: Laten zien!
"Pasha. I love you." zei ik snel en ik drukte mijn lippen op de zijne.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen