Foto bij 114 • Uit de hand gelopen



Draco Malfoy p.o.v.

Haar donkere haren verdwenen door de muur en het was stil in de kamer. Ontzet staarde Draco naar de uitgang van de kamer. Hij verzette zijn voet, waardoor het glas onder zijn schoenen luid rinkelde en knisperde. Hij sloeg zijn ogen neer en keek hoe zijn voet een glasscherf aan de kant duwde. Het duurde even tot het hem daagde, maar toen haar gegil door zijn geest echode, besefte hij wat hij had gedaan. Het was zijn bedoeling nooit geweest om haar te slaan. Hij had haar niet eens horen aankomen. Draco stommelde achteruit tot zijn benen het houten schot van het bed raakte en hij achterover viel. Al die tijd had hij zijn arm nog niet bewogen en hield deze nog waakzaam op. Hij staarde ernaar en zag de tientallen sneden, waar bloed uit droop over zijn hand heen; de hand waarmee hij haar een klap had gegeven. Hij had niet door hoe erg zijn hand trilde. 'Het was niet mijn bedoeling,' mompelde hij amper hoorbaar. Vele rode sporen werden achtergelaten door de dikke druppels bloed, die zich een weg baande over zijn onderarm, waar de inktzwarte tekening nu dieprood kleurde. Geen woorden konden omschrijven hoe Draco zich nu voelde. Eenzaam, in de steek gelaten en absoluut ellendig. Hoewel hij zich eigenlijk het hele jaar al zo voelde, werd het nu benadrukt, door enkel het beeld wat hij nu voor ogen had. De laatste weken had hij zich zowaar beter gevoeld. Hij had gelachen, oprecht gelachen, maar het moment dat zijn hand Eleanors wang had geraakt, wist hij dat hij het kwijt was. Ze was zo lief voor hem geweest en dit is hoe hij haar bedankte.
Nee, dacht hij in zichzelf en keek op. Het was een ongeluk. Hij was gefrustreerd en geschrokken door wat hij had gedaan. De vitrinekast had hem verwond en hij was verdoofd. Hij wist niet dat ze hem volgde. Hij draaide zich alleen maar naar haar om. Hij wilde haar steun; hij was gewond. Hij was boos ja, maar niet op haar. Eleanor was kwetsbaar door die ketting en Bates had er gebruik van genomen. Dat was waar hij boos op was, op hem. Het was een ongeluk, maar Eleanor wist dat niet. Ze geloofde hem niet en hij gaf haar geen ongelijk. Het leek er te veel op dat hij haar had geslagen. En nu was ze weg. Moedeloos liet hij zijn hoofd hangen en zag opnieuw zijn verwonde arm voor zijn ogen verschijnen. Rode lijnen bloed liepen door elkaae heen over zijn bleke huid en doorkruiste het duistere teken waar hij mee opgescheept zat. Het had hem vervloekt. Hij was vervloekt tot een leven van eenzaamheid, ellende en pijn. Eens dacht Draco net zoals zijn vader en aanbad het idee dat de Duistere heer weer zou terugkeren. Mudbloods zouden worden uitgeroeid en alleen de volbloedtovenaars en heksen zouden zegevieren. Draco zou aan te top hebben gestaan. Maar dat was hem nu niet meer te doen. Het kon hem niet meer schelen. Het enige dat hij wilde, was dat zijn familie veilig zou zijn en dat hij zou blijven leven. Daar deed hij het voor en voor niemand anders. Niet voor Snape, niet voor Voldemort, voor helemaal niemand. Het enige dat die kakkerlak hem had gebracht was een jaar vol met angst, verlatenheid en pijn. En dat was het niet waard. Draco wist niet wat er over hem heen kwam. Het was een zo diepgewortelde haat dat hem te boven kwam, dat hij totaal de controle over zijn lichaam verloor. Woedend zette hij zijn nagels diep in de huid op zijn pols en kraste met een flink uithaal over het duistere teken. Hij schreeuwde toen hij zijn wonden openscheurde en zijn huid open reet alsof hij een oud tapijt van de grond stroopte. Bloed liet sporen achter over zijn bleke arm en voegde hun donkere, heldere kleur toe op de grauwe grond. Draco's geest overspoelde met nachtmerries en zijn lichaam kon de emoties niet meer bedwingen. Alles tolde voor zijn ogen en hij voelde zich misselijk, alsof zijn organen in de knoop zaten. Tranen dropen over zijn wangen toen paniek zijn lichaam overnam en hij stortte voorover van het bed. Zijn lichaam beefde toen hij zichzelf overeind wilde duwen. Hijgend bleef hij zo zitten, terwijl de grond onder zijn hand meer rood kleurde. Alles was hem afgenomen. Hij had nu niemand meer waar hij op kon rekenen. Rillend bleef hij op zijn knieën zitten, welbewust van de persoon die hij was geworden. Iemand totaal anders. Een lafaard en niets meer dan een hoopje angst bijeen geschept door bedreigingen.

Met een leeg gevoel in zijn lichaam stond hij op. Zijn maag deed zeer, alsof de realiteit hem daar een stomp had gegeven. Hoelang hij op de koude vloer had gezeten, was hij niet bewust van. Het enige dat hij wist, was dat hij Eleanor moest zien te vinden. Hij keek opzij naar zijn arm. Nadat hij zijn arm had verzorgd misschien. Hij sloeg zijn zwarte mouw over de arm en kromp even ineens toen de stof zijn wonden raakte. Loom liep hij de kamer uit, de gang door, de trappen af tot hij bij de kerkers aankwam. Hij liep naar binnen en zonder aandacht te schenken aan de toeschouwers op de bank, liep hij richting de badkamer. Met een ruk trok hij zijn mouw op en hield zijn verwonde arm onder de kraan. Het koele water stroomde over zijn huid en beet in de wonden. Draco klemde zijn kaken strak op elkaar en keek hoe de marmeren, witte wasbak helder rood kleurde door het bloed dat hij wegspoelde. Al dat overbleef onder het vele bloed, waren tientallen diepe sneden en duidelijke kloven waar hij zijn huid had open gescheurd. Ondanks dat was het duisteren teken nog steeds te zien, maar was nu omringd door meer ontsieringen. En hij dacht dat zijn linkerarm niet meer afzichtelijker kon worden.
'Wat is dat in godsnaam?'
Draco schrok op van een felle stem achter zich en rukte gauw zijn mouw naar beneden. Schichtig keek hij om naar de deurpost. Blaise gaapte hem met grote ogen aan.
'Wat heb je hier te zoeken?' blafte Draco verdedigend. Blaise zat hem nu al langere tijd op zijn nek. Draco begreep Eleanors drang naar afzondering, van haar vrienden natuurlijk. Het was moeilijk om geheimen te houden wanneer er telkens over je schouder werd gekeken. Draco herkende het bij Vincent en Gregory, al waren zij minder vasthoudend dat Blaise. Maar dat kon te maken hebben met hun missende hersencellen. Blaise was ook wat agressiever op dat gebied.
'Die verwondingen, Draco,' Hij wees met open hand naar zijn arm en kwam dichterbij. 'Wat is er met je arm gebeurd?' Blaise deed een poging Draco's pols vast te grijpen, maar Draco ontweek hem. 'Gaat je niks aan.'
'Je zit onder de wonden, man! Die zijn daar echt niet zomaar ontstaan. Is het die griet weer?' Nogmaals deed Blaise een poging hem de weg te versperren, maar Draco duwde hem met zijn schouder opzij en liep haastig de donkere gang door richting de gemeenschappelijke ruimte.
'Godver, Draco, antwoord me!' hoorde hij Blaise achter zich roepen. 'Die dingen moeten verzorgd worden.'
'Dat bepaal ik zelf wel.' Hij beende met stevige passen richting de deur en sloeg deze open. Hij kon de ogen van zijn toeschouwers in zijn rug voelen branden en kon wel raden dat dit niet tussen Blaise en hem was gebleven. Hij keek even om en zag Pansy, Mellicent en Daphne hem met grote ogen aanstaren. Vincent en Gregory kwamen aanlopen, duidelijk in de startblokken om hem te hulp te schieten. Hij keek nog een keer om naar Blaise en hoe zeer hij zijn vrienden ook de waarheid wilde vertellen, dat kon niet. Daar moesten ze maar mee leren omgaan. Hij liep de gang op en sloeg de deur met een klap achter zich dicht. Ondertussen voelde hij hoe zijn mouw tegen zijn arm aan plakte. Draco verborg zich achter een pilaar en stroopte zijn mouw op, waardoor zijn hand rood achtergelaten werd. De wonden waren nog aan het bloedden en hadden op de mouw afgegeven. 'Shit,' schold hij zachtjes en rukte zijn mouw naar beneden. Hij had de tijd niet gehad om zijn arm te verbinden. Hij had Eleanor nodig. Draco liep de hoek om en liep de kerkers door richting de trappen. Toen hij langs het kantoor van Snape liep, schrok hij op van de deur, die met een klap opensloeg. Professor Snape kwam de kamer uitglijden en keek verras op toen hij Draco zag. 'Meneer Malfoy, wat een haast,' sprak hij langzaam.
'Ik heb honger,' verzon hij.
Snape knikte begrijpend, maar bleef hem met een enigzinds wantrouwende blik aankijken. Zijn hoofd bewoog even naar links en toen naar rechts, en toen weer naar Draco. 'Hoe staat het met uw opdracht?'
Draco slikte een keer moeizaam. Hij had Snape al een tijdje niet meer gesproken en in al die tijd had hij nog geen vooruitgang geboekt. Sterker nog, zijn aandacht ging de laatste tijd alleen nog maar naar Eleanor. Zij was degene die voor hem informatie vond en hij had geen idee waar zij alles zomaar vandaan haalde. 'Uhm,' hakkelde hij. 'Ik ben nog niet verder geraakt. Er is weinig te vinden en ik weet niet waar ik moet zoeken.' Eerlijk gezegd had hij niet zoveel zin in beleefdheden, maar als hij hier wilde wegkomen, kon hij zich maar beter even gedragen.
Snapte trok zijn lip minachtend op, subtiliteit was er bij hem niet bij. 'Wat jammer. Maar als jij je aandacht net zo bij de opdracht houd als tijdens mijn lessen, dan kan ik me voorstellen dat u geen vooruitgang heeft geboekt. Een fijne middag.' Hij keerde Draco de rug toe en liet hem verontwaardigd achter. Draco gromde. Met een ruk draaide hij zich om en liep naar de trap toe. Hoewel hij niet had gelogen en de honger aan hem bleef knagen, maakte hij baan naar de zevende verdieping. Het was lunch, dus de enige toiletten die rond die tijd helemaal leeg zouden zijn, dat zouden die op de hoogste verdieping zijn. Daar kon hij Eleanor vinden.

Reacties (7)

  • EvilDaughter

    Straks valt ie nog flauw door bloedverlies en honger enzo. Hij moet ella vinden en okee zijn

    4 jaar geleden
  • Altaria

    Draco het is niet Jaydens fout! Waarom geloof je gewoon niet dat hij hetzelfde voor haar voelt als jij?

    4 jaar geleden
  • magiclove

    snel verder!

    4 jaar geleden
  • chanyeoI

    Snape, op zich was er niet echt reden voor die opmerking... ik bedoel, ik weet dat je niet de meeat vriendelijke persoon bent, maar dat was uncalled for.
    +kudo

    4 jaar geleden
  • Histoire

    Die twee hebben ook veel met elkaar gemeen. Eleanor zal hem vast wel geen te hartelijke ontvangst geven trouwens.

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen