Foto bij The Clown ~ Pagina 3

Lifesaver...

Snel parkeert Lisa de auto in de parkeerplaats naast het appartementen complex. ‘Ik wil weer eten…’ Emma rolt met haar ogen en geeft haar een broodje uit haar tas. ‘Kom… we gaan maar eens naar het appartement kijken.’ Lisa stapt uit met haar mond volgepropt terwijl Emma al naar de deur loopt. ‘Moet je niet even op mij wachten?’ Snel draait Lisa de auto op slot en huppelt achter haar tweelingzus aan. ‘Nee.’ Als een heer doet Emma de deur voor Lisa open en samen lopen ze naar de derde verdieping rechts. De deur stond op een kier, en hoe onbeschoft is het inbreken bij een appartement? Nou, dat weet Lisa wel natuurlijk. Alleen Emma moet nog wat bijleren. Ze huppelt vrolijk het huis in en kijkt om zich heen. ‘Wow!’ Roept ze uit, waardoor Lisa het niet kan laten en ook binnen stapt. ‘Wat veel kamers, en wat veel ruimte!’ Lisa knikt en loopt naar de eerste de beste kamer, terwijl Emma alvast de andere kamer inloopt. ‘Dit is mijn kamer!’ Gilt ze. Lisa grinnikt en doet de gordijnen open. ‘Dit mijne!’ Lisa loopt weer terug naar de gang, en hoort dan een man binnen komen. ‘De nieuwe bewoo…. Ooo… Jullie zijn er al.’ Lisa word langzaam rood en knikt, ‘ik dacht dat jullie samen waren. Nu is er maar 1 van hen?’ Lisa haalt haar schouders op, ‘Emma! Kom even!’ Emma komt snel de kamer uit gehold en glimlacht. ‘We nemen hem!’ Lisa geeft haar zus een por, ‘we zijn al erg enthousiast er over, alleen hebben we niks meer gezien dan de slaapkamers en de badkamer ernaast…’ De man knikt en stelt zich voor als Johnson. ‘Ik ben Lisa Winter en dit is mijn zus Emma Winter.’ De man knikt en loopt weg,
‘vergeet hij niet iets?’
‘Ons?’
‘Precies…’
Snel hollen Lisa en Emma achter hem aan, Johnson was allang aan het praten en Lisa en Emma moeten hem bijhouden en goed luisteren om alles te verstaan.’ De man draait zich dan naar hun om. ‘Nu hebben jullie tijd om zelf te kijken. 1 Van jullie zei dat jullie hem namen?’ Emma knikt, ‘we willen hem graag hebben.’ Lisa port opnieuw haar zus. ‘We hebben genoeg gezien en eigenlijk zijn we het er over eens dat we hem willen nemen. Alleen willen we nog even overleggen. We zeggen u zo ons besluit.’ Terwijl de man Johnson chagrijnig wegliep, aangezien hij volgens Lisa nu al een antwoord verwachtte, liep Emma terug naar haar toekomstige kamer en deed de deuren open naar het balkon. Ze keek kalm om zich heen, tot er ineens een man voorbij rende. Een vrouw was in paniek bij wat agenten en een best wel knappe agent rende achter de dief aan. Emma wachtte een seconde, ze sprong van het balkon af en rende achter de dief aan. Terwijl hij een trap op rende, volgde Emma hem op de voet. Zelfs wanneer hij het dak op klimt was Emma hem al voor. Snel klimt Emma op een afdakje. En wanneer de dief net onder dat afdakje door rent twijfelt Emma geen seconde en springt boven op hem. Op dat moment komt de agent buiten adem aangerend. ‘Dankje…’ Zegt hij terwijl hij de misdadiger op tilt en de boeien bij hem omslaat. ‘Geen dank…’ Zegt Emma verlegen. ‘Ik ben Sem. Jij dook snel op…’ Emma glimlacht slapjes, ze was geen complimenten gewent. Van niemand niet, zelfs niet van haar eigen ouders. ‘ik ben Emma… Aangenaam.’ De agent die zich voorstelde als Sem gaf haar zijn kaartje. ‘Als ik je ooit nodig heb, bel ik je. Het zelfde mag ook.’ Emma kijkt hem raar aan. ‘Jij hebt mijn nummer niet?’ Sem knikt, ‘o,ja… ‘ Snel geeft Emma hem zijn nummer en loopt nog even mee terug… Ze ziet nog net hoe de dief in de auto word gezet en voelt dan een tinteling, was dat nou echt gebeurd?

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen