Helaas heb ik het vorige stukje op een beetje een vreemd moment afgekapt, omdat het anders toch echt veel te lang werd. Hier volgt dus nog een klein stukje van het bekijken van de boetes.

Ik ga iets verzitten, en richt al mijn aandacht weer op 11, het irritante district dat vorig jaar won. Het meisje, Ada Young is niets bijzonders. Bij de jongens echter, breekt er een grijns door op mijn gezicht wanneer ik zijn naam hoor. Christian Solis Swan. Zo te zien de oudere broer van onze lieve winnares van vorig jaar. Ik leun iets naar voren om het beter te kunnen zien. Christians gezicht spreekt boekdelen, de eerste paar seconden dat hij in beeld is. Daarna valt er een masker van onverschilligheid overheen, en kan ik niets meer opmaken van zijn emoties.
      Zijn zus daarentegen lijkt absoluut niet te beseffen hoe kwetsbaar ze zich maakt, hoe kwetsbaar ze hem maakt. De verwarring en geschoktheid is van haar gezicht af te lezen en het is meteen duidelijk dat ze alles zal doen wat in haar macht ligt om hem te redden. Maar, bedenk ik mij, terwijl ik me weer in de zachte kussens laat terugzakken, als ik mijn zwaard door zijn borst steek, heeft ze er weinig tegenin te brengen. Ik genoot er nu al van.

Als Meghan het beeld op pauze zet hoor ik Cabe verveeld zuchten.
      ‘Christian heeft waarschijnlijk training gehad, in het afgelopen jaar.’ Met een strenge blik kijkt ze Cabe aan. ‘Hoewel hij nog maar vijftien is, is het dom om te veronderstellen dat hij niets zou kunnen.’ Zonder er verder nog een woord aan vuil te maken gaat het beeld over naar het laatste district, 12. Ondertussen wordt het buiten de trein van het ene op het andere moment helemaal donker en komt het enige licht binnen van de kunstmatige lichtbronnen. We zijn de tunnel in gereden, die onder de bergen doorgaat richting het Capitool.
      12 is het gebruikelijke, op het meisje na, dat zich met een wanhopig gezicht aanbiedt. Schijnbaar zonder reden, het getrokken meisje lijkt ze niet te kennen. Zodra het voorbij is zet Meghan de televisie uit.
      ‘Zijn er nog dingen die je mee wil nemen?’ Sighurd zet zijn bord op de tafel. Als we allebei niet antwoorden knikt hij en loopt hij richting het raam. ‘We zijn er ondertussen bijna. Al jullie sponsors kunnen niet wachten op jullie te ontmoeten.’ Na deze woorden is het licht buiten weer terug en rijdt de trein een orkaan van geluid in. Een enorme mensenmassa staat ons op te wachten, gillend van enthousiasme als ze me door het raam zien. Mensen met nog vreemdere trends dan Lilith komen voorbij, zwaaien of rennen een stukje mee. Of wijzen met hun abnormaal lange of geverfde nagels naar me. Ik zie iemand met enorme veren als wimpers, iemand met een volkomen gifgroene huid, iemand met een beglitterde roze jurk met felle, oranje stippen. Verbaast hef ik mijn hand omhoog en begin te zwaaien naar mijn toekomstige sponsors. Hoewel ik mijn kansen zeer hoog inschat, kan één sponsor meer of minder heel veel gaan betekenen in de Arena.
      De drukte neemt heel snel af, als we bij het deel van de tributen aankomen. Nu loopt er alleen nog maar personeel rond en kan ik prima in een hoekje alles en iedereen observeren, zonder dat ik begraven word onder de mensen.
      ‘Aderyn!’ Lilith komt bezorgd terug getrippeld. ‘Kom je? We zitten op de eerste verdieping.’ Ze kijkt me overdreven bezorgd aan, en ik zucht.
      ‘Ik blijf hier nog even kijken. Ik kom zo.’ Mijn woorden lijken haar absoluut niet tevreden te stellen, maar ze knijpt haar lippen op elkaar een draait zich om. ‘Jij je zin. Als je er straks maar weer bent.’ Grinnikend draai ik me van haar af en laat ik mijn ogen door de ruimte glijden. De lol van het observeren is er echter snel vanaf, want er gebeurt zeer weinig. Met een ongeïnteresseerde blik wacht ik tot de lift beneden is en ik naar de eerste verdieping kan.
Als de deuren van de lift opengaan, wacht me echter een verrassing.
      Terwijl ik over de drempel stap, valt mijn blik op het zoenende stelletje, dat elkaar haast lijkt op te eten. De rode haren van Ediline, of May, zoals ze zichzelf noemt, maken het makkelijk haar te herkennen. De jongen, die er niet heel erg blij mee lijkt te zijn dat ik er ben, lijkt de tribuut uit 5 te zijn, met die tweelingbroer. Althans, ik dacht het, maar wist het niet helemaal zeker.
De deuren schuiven geluidloos naar elkaar toe, terwijl ik mijn armen over elkaar sla en een blik naar de twee wezens naast me werp. De deuren zijn al bijna dicht, als ik iemand zie rennen om bij de deur te komen.
      ‘Kijk aan, jullie hebben het gezellig.’ Grijnzend kijk ik eerst naar May, en daarna naar de jongen uit 3 die de lift binnenstapt en te laat merkt dat ik niet alleen ben. Ik buig me langs hem heen en druk op het knopje van de eerste verdieping. May trekt zich even terug om antwoord te kunnen geven.
      ‘Hey, Adey,’ ze gebruikt al meteen de afkorting van mijn naam en hoewel eigenlijk niemand dat doet zonder mijn toestemming, laat ik het maar even zo. ‘Hoe gaat het? Sorry, maar ik ben even bezig.’ Na deze woorden gaat ze ongegeneerd verder met haar vurige kus. De jongen uit 5, Alex, herinner ik me, humt wat, en wordt een tikkeltje rood. Ik grinnik.
      ‘Ik zie het. Geniet ervan.’ Grijnzend kijk ik voor me uit, net op tijd om de creep uit 2 aan te zien komen, die op het laatste moment ook nog in de lift rent. Ook hij lijkt te laat te zien wat er zich hier afspeelt, want hij snuift luidruchtig, maar zegt verder niets.
      ‘Ook jij een goedenavond?’ Quasi beledigd kijk ik hem aan. Hij doet er niets mee, behalve me even aankijken en zijn wenkbrauwen optrekken. Ik doe mijn best niet te lachen.
      ‘Nou ja zeg, het is ook niet aardig om iemand te negeren. Kijk, zíj hebben in ieder geval een goede reden om niet te antwoorden. Tenzij je een goede reden wil creëren om niet te antwoorden, kan een ‘’goedenavond’’ er toch nog wel vanaf?’ Ik wiebel veelbetekenend met mijn wenkbrauwen, terwijl ik het piepje dat aangeeft dat de eerste verdieping, waar ik moet zijn, negeer. Het is hier veel te vermakelijk om nu al uit te stappen.
      De jongen uit 3 stapt echter wel gehaast uit, hopend om zo van May en Alex af te komen. Terwijl de deuren weer sluiten, en Samuel stug voor zich uit kijkt en me compleet negeert, trekt May haar jasje uit en gooit het achteloos op de grond. Vermanend pak ik het op.
      ‘May, kleren op de grond gooien is niet netjes. Je hebt hier een kapstok.’ Lieflijk glimlachend dump ik het jasje op Samuel, die het vangt en daarna ongemakkelijk in zijn hand houdt. May bedankt me gesmoord. Nog steeds even schijnheilig glimlach ik naar haar.
      ‘Graag gedaan meid.’ Met een licht gevoel van triomf kijk ik naar voren, terwijl de twee naast me verder gaan in hun geflikflooi. Als het piepje aangeeft dat ze bij de tweede verdieping zijn, lijkt Samuel niet te weten hoe snel de lift uit te komen, maar niet voordat hij er een bijtende –of iets dat een bijtende opmerking moet voorstellen- opmerking heeft gemaakt, die ik compleet negeer.
      Hij loopt zonder om te kijken weg en neemt May haar jasje met zich mee. Hoewel May nergens last van lijkt te hebben, ofwel, geen enkel probleem te hebben met mijn aanwezigheid, is Alex er minder koel onder. Zijn wangen hebben een onmiskenbare rode blos en het is moeilijk om hem niet heel hard uit te lachen.

Wat een gebéúrtenissen in de lift zeg. Ghehehe. Ik hoop dat jullie het even vermakelijk vinden als ik (of Adey) ^^
@Chlorisse: Hahahaha, en dat hij haar ook mag is ook een hele verrassing :'D Mee eens, ik betrap mezelf erop dat ik echt al heel snel spoilers loslaat, dus het is echt een kust erop te letten :'D
@RainbowGoddess: Awhh, thankss ^^
@_Silence: Hahahah, sorry not sorry
@SamanthaBlaze: Patience. Al good things, to those, who wait.
@CaptainWolf: Hahahahah, waarom denk je dat ik het zo grappig vond dat je broertje Florianheette :'D
@FollowYourDream: There is...(wbw)Hahaha, hoeft ook niet. Adey doet dat zelf ook niet, en de rest leer je wel kennen ^^

Reacties (4)

  • EvilDaughter

    May is al lekker bezig

    4 jaar geleden
  • Tribbiany

    Ik heb echt het gevoel dat may die jongen gaat vermoorden ^^

    4 jaar geleden
  • Samanthablaze

    LIFTSCÈNE FINALLY!!!

    4 jaar geleden
  • FollowYourDream

    Het komt niet vaak voor bij mij, maar op dit moment mag ik het hoofdpersonage echt niet.. Sorry! Maar ik vind haar echt arrogant, en ze vernedert gewoon iedereen in de lift..
    Ik wacht volop op de persoon die haar op haar plaats zet.. Ik heb het gevoel dat ik die persoon nu al ga mogen.. (:

    Je schrijft echt geweldig!!

    Xxx

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen