Foto bij O17  Eva Amelia Carpenter

Een paar dagen later


'Goodmorning sunshine!' Ik schrik wakker van Olivia die plots naast mijn bed staat. Ik kreun en trek de deken over mijn hoofd. Olivia lacht en komt naast me liggen. 'We moeten zo weg hé'
Een diepe zucht verlaat mijn mond. 'Ik ben zo ontzettend moe' Olivia maakt een awh geluidje en wrijft over mijn hoofd. 'Moet je ook eerder gaan slapen' meteen daarna vliegt ze overeind en trekt mijn deken van me af. 'Oliv!!' geïrriteerd kom ik overeind. 'Sorry babe! Ik ga ontbijt maken! Schiet je op?' ik kan een glimlach niet onderdrukken en knik. Olivia weet precies wat ik nodig heb. Liegen is heel lastig tegen haar, ze heeft alles door. Nadat ik me uitgerekt heb kleed ik mij aan en vervolg mijn weg naar beneden. 'Dankjewel Olivia' glimlach ik als er een boterham met jam en een kop thee voor mij klaar staat. 'Geen probleem' Olivia komt tegenover mij zitten en typt druk op haar telefoon. Zoals gewoonlijk moeten we vandaag een paar scene's opnemen. Olivia heeft het geluk dat ze eerder weg kan omdat de laatste scene's tussen mij en Joey zijn, en heeft dus ook eerder weekend. Ik zucht en neem een slok. Ik heb echt geen zin.

'Goedemorgen!' Joey knipoogt naar me en komt naast me zitten nadat hij een mok koffie heeft ingeschonken. 'Wat hoorde ik nou? Is het over met Ashton?' Hij buigt voorover en legt zijn hand op mijn knie. Ik zucht. 'Ja' Joey schud zijn hoofd en grijnst. 'Ashton is een klootzak. T'is maar beter dat het uit is' Verbaast kijk ik hem aan. 'Ik ken hem langer dan vandaag. Hij is veel te druk met de tour. Hij heeft bijna geen tijd voor jou' terwijl Joey tegen me praat denk ik terug aan het moment dat ik Ashton voor het laatst sprak. Hij was in tranen. Totaal overstuur vertelde hij dat hij het niet meer kon. Van de stoere Ashton was niks meer over. Het grote ogen had ik naar hem gekeken. Hij liegde toch niet?
'Eva? Zet het uit je hoofd! Het is nu uit. Daar moet je niet meer over nadenken. Geniet van het leven' Verward staar ik hem aan. 'Heb jij hem gesproken?' Joey schud zijn hoofd. 'Hij vertelde alleen dat het uit is. Maar ik ken hem al langer hé' kort knijpt hij in mijn knie. Ik zucht en staar naar mijn schoenen. Totaal in de war. Ik snap er niks meer van. Ashton heeft het ook heel druk. Het ene concert naar het andere concert volgt. Vrije tijd heeft hij niet. En misschien ook niet voor mij. Ik schrik als Joey zijn handen op mijn kaken legt en mijn hoofd langzaam omhoog trekt. 'Maak je niet zo druk Eva' zijn stem klinkt laag. 'Jij gaat vanavond mee stappen. Je moet dit vergeten. Geniet van het leven' grijnst hij. Met zijn duim wrijft hij over mijn wang. Zijn ogen boren recht door naar de mijne. Onze gezichten zijn slechts enkele millimeters van elkaar af. Voor ik het echt besef zijn we verstrengeld in een zoenpartij. Het bloed giert door mijn lijf en mijn hart bonst in mijn keel. Wanneer we elkaar los laten kijk ik hem angstig aan. 'Fuck, Ashton, dit kan niet' ratel ik. Joey lacht. 'Stress niet zo. Het is toch uit?' Meteen daarna staat hij op en trekt mij omhoog. 'Kom babe, we moeten die scene's opnemen'

Precies om tien uur fiets ik de straat van Joey in. We hebben bij hem thuis afgesproken om vanuit daar naar de club te gaan. In de tuin staan 2 andere fietsen, schijnbaar zijn er meerdere. Lichtelijk zenuwachtig draai ik mijn fiets op slot en druk op de bel. In de gang klinkt wat gestommel en dan open Joey de deur. 'Hey babe. Kom er in' Ik glimlach en stap naar binnen. 'Vannacht wordt leuk' lacht hij nadat hij mij een knuffel heeft gegeven. In de woonkamer klinken stemmen, mannen stemmen. Nieuwsgierig loop ik richting de deur maar Joey trekt me terug. 'Ik heb die gasten niet uitgenodigd hoor. Het zijn vrienden van een maat van mij die ineens voor de deur stonden. Wij gaan er zo samen vandoor' In de woonkamer zitten 2 jongens op de bank van ongeveer dezelfde leeftijd als Joey. Ze zien er aardig uit. Een van de twee staat op en steekt zijn hand uit. 'Hey ik ben Eden en dat is Scott' de andere jongen steekt zijn hand op en glimlacht. 'Ik ben Eva!' Antwoord ik vrolijk terug. 'Wil je wat drinken babe?' Joey legt zijn hand op mijn onderrug en wacht geduldig af. 'Verras me maar' antwoord ik losjes terug. 'Kijk haar hou ik van' met die woorden verlaat hij de woonkamer. 'Is Joey een beetje aardig? Anders moet je t zeggen dat geven we hem een schop' lachend schud ik mijn hoofd. 'In dat geval, hij is erg vervelend' van uit de keuken klinkt een wanhopige kreet. Lachend komt Joey de keuken uit met 2 shotjes in zijn handen. 'Nee hoor je bent wel lief' glimlach ik als hij naast me staat. Zijn hand rust weer op mijn onderrug. Beide slaan we het shotje achterover en vertrekken dan richting de club.

Wankeld zoek ik de weg naar de uitgang. Hoeveel ik gedronken heb weet ik niet meer, maar wel weet ik dat ik niet meer moet drinken. Paniekerig kijk ik om me heen. Joey is weg. Fuck. Een misselijk gevoel overspoelt me en ik moet moeite doen om niet over te geven. 'Evaaa, hier ben je' Joey legt zijn arm om me heen en houd me stevig vast. Ik sluit mijn ogen en laat mijn hoofd rusten tegen Joey aan. 'Kom we gaan naar huis' Joey haalt zijn fietssleutel uit zijn broekzak. Om normaal te kunnen fietsen hebben we veel te veel gedronken. Joey slingert van links naar rechts en rijd soms bijna mensen aan. Gillend en lachend hou ik hem vast in de hoop dat ik levend thuis komt. Gelukkig woont hij in de buurt en zijn we snel bij zijn huis aangekomen. Wanneer ik afstap begint alles te draaien en even dreig ik te vallen, gelukkig heeft Joey het optijd door en pakt me stevig beet. 'Sorry' grinnik ik zacht. Zijn gezicht hangt vlak bij de mijne. Geamuseerd kijk ik naar zijn huid, ogen, haar en mond. Alles lijkt zo anders en interessant. Joey grinnikt en strijkt langzaam door mijn haar. 'Blijf hier. Ga niet naar huis' Zijn vingers verstrengeld hij met de mijne en trekt hij mee naar de voordeur, de gang in. Wanneer ik mijn schoenen uittrek verdwijnen zijn handen onder mijn shirtje. Met zijn vingertoppen wrijft hij over mijn rug en heupen. Happend naar adem draai ik me om en kijk hem aan. Zijn blik vol lust, nergens geen sprankje liefde te bekennen. Vanaf het moment dat onze lippen elkaar raken gaat alles ruw en zonder liefde. Puur lust en niet wetende wat ik doe..

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen