Foto bij 4. La

You, you don't mean no harm
But you're stringin' me along and I don't have the time to spare
And I, I'm trying hard to breathe
But you're suffocating me.

- Shawn Mendes

"Mr. Styles, jij en Ms. Howard gaan eerst." Harry liet zich wat bijwerken met foundation voor hij voor het witte doek ging staan. Hij hield zijn baton wat stijfjes tegen zijn borst aan. Zoals aangegeven, stond Gladys dicht bij hem, achter zijn linkerschouder met haar hoorn.
"Serieus kijken, alsjeblieft," zei Liam. "Je houding, Harry." Harry ging wat meer rechtop staan en keek serieus in de lens. Hij dacht aan het dirigeren van Don Juan op de openingsnacht in het Barbican, hij voelde de intense focus die hij dan nodig zou hebben.
De fotograaf nam foto's vanuit verschillende plaatsen en veranderde van lens. Harry's rug begon wat pijn te doen toen Liam zei dat Nathan Sugiyama nu op de foto mocht met Harry.

Dezelfde foto's werden genomen met elke sectieleider. Gladys speelde intussen een rustige melodie op haar hoorn. Om precies te zijn, ze speelde de hoorn solo uit Tchaikovsky's vijfde symfonie. Harry voelde een steek van gemis toen hij Maria Santiago-O'Brian met haar cello naar hem toe zag komen. Hij mistte het soms wel, het gevoel van je eigen instrument constant bij te hebben en het gevoel ervan tussen je benen. Maar voor wat hij had opgegeven had hij zeker iets leuks in de plaats gedaan. Nu moest hij een volledig programma uitwerken, volledige stukken aanleren aan een orkest die ze dan zouden gaan spelen voor een groot publiek. Het was een belangrijke job en hij hield ervan. Soms voelde het zelfs alsof hij hiervoor geboren was.
"Mr. Malik, jouw beurt." Harry glimlachte naar Zayn toen die naar het witte doek stapte. Ze hadden een soort van zwaardgevecht, Harry met zijn baton en Zayn met één van zijn slaghamers voor zijn pauk, tot Liam vroeg voor 'wat meer volwassenheid, het LSO was niet iets voor twaalfjarigen.' Harry kende Zayn niet zo goed, maar hun meeting was een van de plezantste geweest. Hij had ontdekt dat Zayn een heel relaxt iemand was, die toch zijn job serieus nam en ze hadden ook een soort band gecreëerd door hun tatoeages. En hij was ook ongewoon knap. (Harry kon niets doen aan het feit dat hij die dingen opmerkte.)
"Dichter bij elkaar, alsjeblieft." Ze deden wat van hen gevraagd werd en de fotografe begon een hele hoop foto's te nemen. In zijn ooghoek zag Harry, Louis staan langs de zijkant. Hij had daarnet nog staan praten met Janet Ingersoll, maar nu stond hij Zayn en Harry aandachtig te bekijken, met een kleine frons op zijn gezicht. Een rilling trok door Harry's lichaam toen hij Louis' blik op hem voelde. Hij probeerde het te negeren en stond zo recht hij maar kon, zijn gezicht serieus zodat de fotografe snel klaar zou zijn.
"Okay," zei Liam en vinkte iets aan op zijn klembord. Harry nam zijn tijd om een stapje vooruit te zetten, weg van Zayn, om te zien of Louis het zou opmerken en of zijn gezichtsuitdrukking zou veranderen. Het werd scherper; Louis' helderblauwe ogen schoten omhoog en keken even recht in die van Harry en toen werd zijn gezicht weer onleesbaar. Hij knikte en zei iets tegen Janet. Harry voelde zich beschaamd.
"Tomlinson, het is aan jou." Nu zal het Louis zijn die tegen mijn rug gedrukt zal staan. Want daarom zijn we ook hier. Herhaalde Harry in zichzelf terwijl hij wachtte tot Louis zijn viool gepakt had en naar hem toe kwam. Hij voelde hoe hij begon te blozen toen hij beweging voelde bij zijn rug, Louis' adem voelde warm in zijn nek.
"Je wordt hier maar niet moe van, hé?" Harry had moeite met zijn gezicht in de plooi te houden toen de fotografe een paar foto's nam.
"Het is oké." mompelde hij tussen zijn tanden door.
"Ik ben er zeker van dat je het wel gewoon bent, grote Hollywoodster."
"Niet echt." Louis hield zich net ver genoeg van Harry af zodat ze elkaar niet raakten. Zo was het nog erger dan in de taxi, toen ze elkaar echt aanraakten.
De fotografe had een frons op haar gezicht toen ze rond hen heen bewoog, ze was blijkbaar niet blij met de foto's die ze van hen trok. Uiteindelijk liet ze de camera rond haar nek hangen.
"Dit plaatje klopt niet." zei ze.
"Jawel, hoor," glimlachte Liam. "Het is prima, het is precies wat we willen. Ik ben er zeker van dat je al heel wat bruikbare foto's hebt." Maar de fotografe negeerde hem en Harry zette zo snel mogelijk een stap weg van Louis, dankbaar voor de adempauze.
"Ik wil iets confronterender uitproberen," zei ze. "Er is hier een ... kwaliteit aanwezig. Ik ben niet zeker wat het precies is, maar ik wil het uitzoeken." Ze knipte met haar vingers. "Zwart, alsjeblieft." Twee van haar assistenten wisselden snel de witte achtergrond voor een zwarte. Liam hield een vinger op uit protest, maar hij werd genegeerd. Hij stond aan de zijkant en keek hulpeloos toe. Gladys begon Siegfried van Wagner te spelen.

Afspeellijst
+ Air - Shawn Mendes
+ Siegfried Idyll - Wagener
+ Symphony No. 5 - Tchaikovsky

Hallo!

Enkele ideetjes wat Harry en Louis zullen moeten doen? Let me know what you think!

Greetz Translator

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here