Foto bij 4. Si (Memory 2.1)

All I was searchin' for was me
Oh yeah, keep your head up, keep your heart strong
No, no, no, no, keep your mind set, keep your hair long
Oh my, my darlin', keep your head up, keep your heart strong
Na, oh, no, no, keep your mind set in your ways

- Ben Howard

"Baaa-ba-da-da-da-da-da-dut-da-da-dahh..." Harry verstarde in de rij voor lunch. Het was spaghetti vandaag, die natuurlijk veel te gaar was. Hij bedankte de vrouw die het goedje in zijn bord schepte en liep snel weg, weg van de onuitstaanbare melodie van Boléro. Hij deed het al een hele week en Harry was het meer dan moe. Louis Tomlinson had veel vrienden; het leek wel dat overal waar Harry ging iemand Boléro neuriede. Enkele van de oudere kinderen die hier waren, begonnen het zelf te spelen in de cellosectie. Ze hadden gelachen toen Harry tranen in zijn ogen kreeg. Louis luisterde tenminste naar wat ik te zeggen had. Hij haatte het dat hij Louis' stem mooi vond, zelf toen die stem met hem spotte. Hij kon het niet helpen en dat voelde verschrikkelijk.

Er was niemand die bij hem kwam zitten. Meestal at Harry samen met Marcus en de andere leiders, maar die sloegen vandaag lunch over door een bespreking. Hij voelde de tranen branden en hij vroeg zich af of iedereen hem aan het aanstaren en aan het uitlachen was. Of erger nog, hem helemaal niet opgemerkt hadden. Hij at snel, zodat hij snel een plekje zou kunnen zoeken om te oefenen. Hij had die namiddag privésessie met Dr. Anders. Ze was streng, maar Harry vond haar oké en hij wilde het zo goed mogelijk doen. Daarna zou hij misschien wat voetballen met de jongste leden. Harry voelde zich net als een baby omdat hij met hen omging, maar de negen en tien jarigen waren tenminste niet zo intimiderend. Ze keken op naar hem.

Hij veegde de restjes van zijn bord in de vuilnisbak toen hij een warme hand in zijn nek voelde. Hij sprong van de schrik.
"Kalm aan, Styles. Je hoeft niet meteen opgewonden te worden." Harry verstarde, hij herkende de stem. Hij haalde diep adem en zette zijn bord op de daarvoor bestemde plek.
Louis Tomlinson. Hij was ietsje groter dan Harry, hij had zacht bruin haar. Hij glimlachte breed en Harry voelde hoe zijn hart een slag miste. "Er zit wat saus op je gezicht.
"Oh," Harry bloosde (misschien denkt hij dat het verbrand is van de zon). Hij haalde een tissue uit zijn zak en veegde ermee over zijn wang. "Um, bedankt, Louis." Louis legde zijn arm losjes oer Harry's schouders en begeleidde hem door de grote dubbele deur, op het padje dat richting het meer liep.
"Kom even met me mee," zei hij, zijn warme adem in Harry's oor. "Ik moet je een geheim vertellen." Harry viel bijna flauw. Hij was afgeleid door Louis' arm rond zijn nek, het kneepje in zijn schouder, de warmte van zijn lichaam en de manier waarop ze tegen elkaar op botsten bij elke stap.
"Oh?" piepte hij. "Waarom ik?"
"Omdat jij de enige bent die kunt helpen." Harry's hart klopte als een bezetene. Hij wist waar ze naartoe gingen. Iedereen op dit kamp wist van het kleine verlaten schuurtje aan Duck Lake. Daar gingen koppeltjes heen om te vrijen. Verwoed probeerde hij zich te herinneren wat Gemma hem had verteld over haar eerste kus. Zachte lippen waren belangrijk, net als een frisse adem.
Shit, het lookbroodje. Harry begon te zweten toen ze dichter bij het schuurtje kwamen. Misschien had Louis er ook van gegeten. Dan zou het er niet toe doen toch? Hij had nog niemand vertelt dat hij homo was, hij wist het zelf nog maar een kleine maand. Tot zover was het nog allemaal theoretisch. Tot zover was het nog allemaal 'misschien'. Tot zover was Louis, Louis. Louis was het enige wat door zijn hoofd ging, net als het stomme repetitieve deuntje van Boléro. Het ging zover dat Harry bang was om te masturberen op homoseksuele gedachten. Waardoor hij nog niet officieel homo was. Hij wilde het niet zijn. Nu nog niet.
"Louis..." zijn stem haperde. Hij slikte toen ze voor de deur van het schuurtje stopten. (Harry was er bijna zeker van dat Louis homo was, dat had hij gezien aan de manier waarop hij wandelde en aan hoe hij stond, de manier waarop zijn pols boog als hij zijn haar uit zijn gezicht wreef.) Louis nam zijn hand en knikte naar de schuur.
"Komaan, schat. Hier hebben we wat privacy voor nodig." Harry's hart miste een tel; zijn knieën leken wel van pudding. Louis trok de deur open en drukte zijn hand op Harry's onderrug, hij leidde hem naar binnen.


Afspeellijst
+ Keep your head up - Ben Howard

Hoi,
Ik denk dat jullie het intussen wel allemaal gehoord hebben van Louis' moeder? Zo verschrikkelijk toch? Ik vond het ook zeer moedig, hoe hij gisteren tijdens X-factor zijn nieuwe liedje voor het eerste gebracht heeft.

Let me know what you think!

Greetz Translator

Reacties (1)

  • Chasing1D

    Ik ga komende week dit verhaal bij lezen, sta zoveel hoofdstukken achter, niet normaal.
    Louis' optreden gisteren was zo ontzettend moedig, al het support dat die familie de voorbije dagen heeft gekregen, is werkelijk hartverwarmend!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen