Foto bij 4. Si (Memory 2.2)

When heaven seems so far away
And dreams are just a memory
When love is all too hard to hold
Just take a breath and let it...
Go whoa oh, whoa whoa oh, whoa whoa oh
Just keep breathing, breathing, breathing

- We The Kings

"Dus, uhm" fluisterde Harry toen Louis de deur dichtdeed. "Wat is het geheim?" Hij kon enkel Louis glimlach zien in het licht. Louis zette een stap dichter en ging dichter met zijn mond naar Harry's oor.
"BAAA-BA-DA-DA-DA-DA-DA-DUT-DA-DAH-DAHH!" Harry begon te rennen. Hij stormde uit de schuur, tranen liepen over zijn verhitte gezicht en zijn trommelvlies deed zeer. Hij probeerde het geluid van Harry's lach achter hem te verdringen. Hij strompelde over het modderige pad rond het meer. Het ergste van alles was nog dat hij nog steeds Louis' aanraking kon voelen en hij wist dat hij meer wilde.

Hij kwam aan op zijn privérepetitie met een betraand gezicht en bevende handen. Dr. Anders zei er niets van. Interlochen was niet echt de plek waar de medewerkers zich zorgen maakte over de gevoelens van hun studenten. Ze waren hier om je te leren acteren, schilderen, muziek spelen... Niet dat Harry er met iemand over wilde spreken, zelfs al vroegen ze ernaar. Hij overleefde de les, dumpte zijn cello in Dogwood en verdween in de bossen. De bladeren ritselden en de stenen waren prachtig en stil. Hij maakte een lange wandeling, zat bij het meer tot de muggen tevoorschijn kwamen en de zon onderging. Hij had vast het avondmaal gemist.
Ik vraag me zelf af of hij had opgemerkt dat ik er niet was. Of zelfs maar iemand het had opgemerkt.

Marcus had hem opgewacht op het terras van hun cabine. Het was al donker en hij merkte hem enkel op door het lichtje van zijn sigaret.
"Hey bro." zei hij toen Harry het trapje optapte.
"Hey" antwoordde Harry.
"Had je geen honger?" Marcus leunde over de reling en blies rook uit zijn neus.
"Nee. Ik ben wat gaan wandelen. Ik ben de tijd uit het oog verloren." Harry's hand lag op de klink van de deur en hij hoopte dat Marcus geen vragen meer zou stellen. Ongemakkelijk verlegde hij zijn gewicht. Hij gebruikte de top van zijn linkerschoen om aan een muggenbeet te krabben op zijn rechter kuit.
"Oké," zei hij. "Dit keer ga ik geen vragen meer stellen. Maar als je nog eens na de avondklok terugkomt..."
"Dat zal niet meer gebeuren." piepte Harry.
"Goed. En hey, doe me een plezier en vertel niemand over de-" Hij zwaaide met sigaret. "Het is niet goed voor blazers. Ik moet er echt mee stoppen."
"Geen probleem," zei Harry. "Slaap lekker." Hij glipte naar binnen ontdeed zich van zijn kaki shorts en zijn polo en klom naar het bovenste bed in enkel zijn boxers.
In de cabine hoorde je het geluid van een heleboel slapende jongens. Zware ademhalingen, hier en daar iemand die wat snurkte. Harry lag op zijn rug en rook de zoete avondlucht dat door het raam naar binnenkwam. Hij probeerde aan niets te denken. Enkel maar aan het stijgen en dalen van zijn borst en het briesje op zijn hete huid.

Enkele momenten later was hij terug in de schuur. Louis raakte hem aan, zijn handen langen op zijn schouders en hij humde Boléro. Ze wiegden heen en weer.
"Stop het.." Jammerde Harry en schudde met zijn schouders, proberend af te raken van Louis' handen. Maar Louis greep hem steviger vast en kwam dichter bij hem staan.
"Ik dacht dat je van dit liedje hield, Styles." fluisterde hij in zijn oor. Harry rilde.
"Niet meer."
"Ik weet wel dat je me wilt," zei Louis grijnzend. "Je maakt het zo duidelijk." Hij duwde zijn lichaam tegen dat van Harry en voor Harry het wist stond hij tussen de muur en het lichaam van Louis. Harry schudde zijn hoofd. Nee. Nee, hij was het niet. Hij was niet echt.... niet officieel. "Geef toe dat je me wilt en ik geef je kus." Louis likte aan zijn lippen en het enige wat Harry kon doen was hulpeloos toekijken. Hij kon de hitte van Louis' lichaam tegen dat van hem voelen. Het werd pijnlijk duidelijk hoe hard Harry hem wilde. Hij wist dat Louis het ook voelde. "Zeg het," commandeerde Louis. De grip van Louis handen op zijn schouders begon pijn te doen. Hij liet ze doorglijden naar Harry's borst tot aan zijn heupen.
"Ik- Ik wil je.." Hun monden vonden elkaar, Louis' tong was warm en opdringerig. De lippen van Louis verdwenen naar zijn gevoel veel te snel. Zijn gedachten waren wazig en zijn hart ging veel te snel. Louis hield Harry recht want hij kon elk moment door zijn benen zakken. Harry wist niet wat hij moest doen. Hij had al een stijve van één enkele kus, enkel maar van een aanraking, enkel maar van Louis' aanwezigheid. Harry hielp zijn t-shirt uit te trekken en ze kusten opnieuw. Zijn handen gingen over de gespierde buik van Louis en over zijn borstkas. Louis' biceps spanden zich op toen hij met zijn slanke vingers door Harry's krullen gingen. Hun erecties die hun broeken deden spannen wreven ze tegen elkaar, waardoor ze beiden kreunden.
Plots was alles nat. Donker en nat.


Harry werd wakker. Hij lag bovenop zijn slaapzak, zijn penis was nat. Er was licht buiten. Het was waarschijnlijk een paar minuten voor het alarm af zou gaan.
Oh shit, nee
Hij probeerde de natte plek op zijn boxer zoveel mogelijk te bedekken met zijn handen en haalde een paar keer diep adem. Hij keek snel de cabine rond; iedereen sliep nog. Zijn ogen schoten naar Louis aan de andere kant van de kamer. Zijn mond bewoog, maar hij sliep nog. Enkel maar het zien van Louis zorgde er al voor dat hij opgewonden werd. Een gevoel van schaamte volgde. Hij klom zo stil mogelijk uit zijn bed en ging naar de gezamenlijke badkamer. Hij had zich gewassen en een nieuwe boxer aangetrokken en hij ging terug in bed, om met de rest van de groep om kwart voor zeven wakker te worden.

Later die dag, had hij één van zijn lessen gemist omdat hij in tranen met zijn moeder had gebeld.
Negen maand later had hij haar vertelt dat hij homo was.


Afspeellijst
+ Just keep breathing - We The Kings

Let me know what you think!

Oh en voor ik het vergeet! Iedereen die examens heeft of heeft gehad, veel succes!

Greetz Translator

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen