Foto bij haeven ~35~

Michael Clifford

Ik stuur Mallow rechtsaf een klein bospad op, tussen dichte bomen door. Er was een klein pad en Jay kennede zou ze dat hebben genomen. Ze is altijd opzoek naar avondtuur.

"Come on buddy," spoor k het dier aan en ga over in draf. De bomen worden dichter en dichter en bijna zo dicht dat ik ze niet meer kan ontwijken

Op t moment dat ik bijna besluit af te stappen word het pad breder en komt er een open plek in zicht. Ik hou in en als Mallow rustig het gras op stapt zie ik dat het een enorm meer is met hooge dennebomen rondom en overal wilde keien.

"Jay!? Are you here!?" Zoekend kijk ik om me heen. Ze is al zo lang weg, het is nu ongeveer 4 uur in de middag en Jay is vanochtend weg gegaan volgens Kaylee. Ik had van de jongens ook nog geen bericht gehad dat ze haar gevonden hadden dus ik begin me inmiddels echt zorgen te maken. Straks was er iets gebeurt en kon ze niet reageren ofzo.

Paniek slaat toe bij deze gedachte. Snel stijg ik af en loop langs de waterkant. Ik zie niks behalve waterplanten en rotsen. Tot ik om een rots loop en een haflinger zie staan.

Dat is madness, dan moet Jay ergens hier zijn.

En inderdaad achter die rots is een grote boom omgevallen waar een figuur in de schaduw zit. Een golf van opluchting gaat door me heen. Ik snel naar haar toe, "Jay, i though i would never find you."

Ze geeft geen beweging als ik de woorden uitspreek. "Maybe I didn't want to be found," zegt ze zacht. Haar stem is zwak en gebroken. Ze klinkt als een gebroken vogeltje. Ze huild niet, ademd niet zwaar of iets dat blijkt geeft van de gekwetste gevoelens waar ze mee zit. Ze staart maar naar de watervlakte zonder iets te doen.

"I'm sorry, I was so worried and couldn't help it, but I panicked and send the guys to look everywhere, even when they can't ride a horse. And Calum is still with Kaylee, she's a mess Jay. Come back with me." Ze zei niks. Het bleef voor zeker vijf minuten stil waarin zei staarde naar het water en ik staarde naar haar. Ze is onweerstaanbaar. Beeldschoon, haar bruine lokken waaien mee met de zachte zomer bries en of ze nou zo dromerig kijkt of heel vrolijk haar ogen hadden iets betoverends.

Plots grinnikt ze. Zachtjes maar ik hoor het. Ze lijkt te ontwaken uit haar trans. Ze draaid haar hoofd en kijkt me aan. "Ashton and Luke are riding on their own? That's not the most clever thing you've done." Het komt met amusement van haar lippen. Wat ik raar vind gezien de situatie.

"I just gave you a whole speache about being worried sick and the first thing you say is about those two flappyfucks?" Ik trek mijn wenkbrauwen op en kijk haar semi gekwetst aan. Ze lacht er om, en dit keer verdwijnt de treur even uit haar groene ogen. Maar al snel keert deze terug. Ze zucht even en kijkt naar haar handen.

"What's wrong Jaycelin." Ik probeerd mijn woorden een echte betekenis te geven door haar voledige naam te gebruiken. Het scheen te werken want ze kijkt verbaasd weer op en ik zie mijn kans om geruststellend haar hand in de mijne te nemen. Ik wrijf er over al een aanmoediging voor haar om haar hart uit te storten.

"I am an idiot." Het was een constatering en inwendig moet ik er om grinniken. want ja ze is idioot maar dat is leuk aan haar. Ik blijf wijselijk stil en wacht tot ze veder ging.

"Kaylee has been my bestfriend ever. And what is a day without a friend, like a pot without a single drop of hunny in it. That's from Winnie, but that's not my point. I let her down and offended her. what was I thinking? She has done everything for me, like the concert of you guys. She is the reason i know you, and I never wanted it to be different. It has been so short but I love you guys around us like we've known you for ages. The way she looks at Calum is so wonderfulll, and I just want her to be happy, but because of one little argument i ran away and left her witout explaining anything what resulted in me here and her there with a mad feeling." Ze stopt even om adem te halen, maar voor ik iets kan zeggen gaat ze al weer veder met haar ratelstroom van woorden.

"This whole adventure started as a dream. And it still is, like look at me, Complaining about my horrible mistakes with my biggest idol ever. Live can be so strange. But I don't ever want to hurt one of my friends. And Calum, oh god i've been a horrible friend." Ze wil opspringen om weet ik veel wat te doen maar ik druk haar weer neer naast me.

"Jay, Kaylee already forgave you for what you said. When you told her it where all just rumors she was not mad, but I can understand that she was a litte disappointed you didn't tell her right away when you came home. But love, you aren't a bad friend and never let her down and you never will. And she knows that. If we go back. She will hug you tight and say sorry for her outburst and you will say sorry for running away and everything would be okay again. I promise. Believe in me, and above that believe in your friendsip." Ik sprak de worden langzaam en zacht om ze tot haar door te laten dringen. De eerste keer vandaag zie ik een traan van haar wangen rollen. Langzaam en gruisloos rolt hij naar haar kin waar hij blijft hangen. Puur emotie, verbeeld in vocht. Het was een traan van verdriet, maar volgensmij ook van opluchting.

"You're right." Ze veegt langs haar gezicht en strijkt de losse pluk haar achter haar oor. Zo'n pluk die elk meisje heeft dat niet wil blijven zitten. Haar bewegingen blijven me fasineren. Ze draaid haar hoofd en kijkt weer over het water. "You live in a beautifull country. Look at this it's beautifull." "It is, I don't realize it that much because I prefer being inside and play games, but those moments that I got outside when I was younger and still in highschool I still remeber. I would ran off if I was stressed or just not able to be myself. Nature listens." Ik weet niet waar ik dat opeens vandaan haal maar het paste mooi in het moment.

"You know, the day at the concert when I opend my eyes after I fainted you were the only one who didn't say anything. Why?" Vraagt ze, en ik denk snel even terug aan die dag. "I saw you go down in the back and I was shocked when you awoke I didn't knew what to do, but I knew one thing. I was melted by that little akward smile you gave me, pretending to be cool but inside totally flipping about us." Ik grijnz als Jay wat rood aanliep.

"You're cliché. Flirt." Ze lacht en ik haal mijn schouders op waarna ik opsta. Ze kijkt me vraagend aan. "You coming or would you stay here and becoming one of those trees?" Ze staat snel op en loopt achter mij aan naar haar eigen paard. We stijgen op en stapen rustig de kant van de manege uit. Ik sms de jonens dat ik haar gevonden had en dat we onderweg naar huis waren.

"Michael, As soon as I saw you I knew it," zegt ze en kijkt opzij naar mij met een lieve glimach die mijn maag weer een salto laat verwerken. "What did you knew?" Ze wacht heel even. "As soon as I saw you I knew an adventure was going to happen"

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here