Foto bij Vuur en ijs

'ik wil in baaaaad!' Klaagde Pica. 'Dan ga je toch?' Vroeg Matsuda doodserieus. 'Ja ja, waar dan?' 'Daar.' Matsuda wees naar een heetwaterbron die op ons pad lag. 'Jaaa!' Ze rende er naartoe. Wannes rende haar vrolijk achterna. 'Kom, Wolf!' Riep hij. 'Ik vind dat we inderdaad wel een pauze verdiend hebben.' Zei Maarten. Hij rende zijn broer en Wolf achterna. Ik gaapte en toen ik mijn ogen opendeed was Matsuda ook weg. Hoofdschuddend liep ik naar het stel toe. Pica had haar kleren al uit en zat al in haar ondergoed in de bron. Ze had haar ogen dichtgeknepen en genoot duidelijk van het hete water. Maarten kwam naast haar, en Wannes zei geduldig: 'Oké Wolfje. Goed zo. Ja, je hemd ook... Brave jongen.' Toen plompste hij samen met Wolf in het water. Toen ik in het water was gaan zitten sprong Matsuda er net in, en kreeg ik een hele plons water over me heen. Wannes kreeg de slappe lach, en tot mijn verbazing moest Wolf ook lachen. We zaten vijf minuten, maar toen wou iker weer uit klimmen. 'Kom, we moeten er uit en...' 'Nee, kom!' Toen voelde ik Pica mijn plots pakken, en me terug het water in trekken. Ik viel naar achteren en ging kopje onder. Proestend kwam ik boven water. Iedereen lachte, dus grinnikte ik ook. 'Laten we een spel doen!' Zei Pica. 'Doen, durf of de waarheid?' Stelde ze voor. 'Watte?' Vroeg ik. 'Doen durf of de waarheid. Als ik bijvoorbeeld jou vraag: doen durf of de waarheid? Dan kan je kiezen. Doen is een opdracht. Durf kan een vraag zijn met: durf jij... Of een opdracht, maar als je die opdracht net durft dan hoef je die niet te doen. Waarheid is een vraag waar je de waarheid op moet antwoorden.' 'Ja!' Riep Matada enthousiast. De optimist. 'Oké, Maarten?' Vroeg Pica. Hij dacht even na. 'Durf.' Toen was het Pica's beurt om na te denken. 'Durf jij Wannes te zoenen?' Ik schoot in de lach. 'Nou, dat zou ik graag zien!' Proestte ik. 'Als het zou moeten zou ik het durven, maar ik denk dat ik Wannes daar ook niet zo blij mee maak. Dus ik pas.' Iedereen behalve Wolf die niet goed door leek te hebben waar we het over hadden lachte. 'Matsuda.' Zei Maarten. 'Doen.' Zei hij. 'Hmm... Blijf voor vijftien seconden onder water. Matsuda gaf geen antwoord, maar ging meteen kopje onder. Hij hield alleen zijn handen boven water, en telde op zijn vingers. Maar door de stoom die boven het water hing kon je zijn vingers bijna niet zien. Helaas kwam hij bij de dertien hoestend en hijgend boven water. 'Ik.. Had verkeerd ingeademd voordat ik het water in ging.' Hijgde hij. 'Ja ja!' Lachte Maarten. 'Wannes.' Zei Matsuda. 'Ook doen!' Zei hij. 'Zijn jullie soms allemaal bang voor de waarheid?' Vroeg ik. 'Roep als er iemand voorbijkomt: 'No mati hat awa-awa!'' 'Watte?!' Vroeg hij. 'Dat is Rukinyri's voor: ik moet jou vermoorden!' 'Ruki...wattes?' Vroeg Maarten. 'Een taal hier.' Zei Mat kortaf. 'Dus onthoud: 'No mati awa-awa." Wannes knikte. Wolf zat er stil bij, en ik hoopte dat hij gekozen werd. 'Erza.' Zei Wannes. 'Kies Wolf maar. Hij zit er zi stil bij.' Zei ik met een blik op Wolf's stille, bruine ogen. 'Oké, Wolf.' Wolf keek even niet-begrijpend. 'Mag ik je wat vragen?' Vroeg Wannes. Wolf knikte. 'Is het vervelend om steeds naar wolf te wisselen?' Ik hoopte dat Wolf nu Wannes het vroeg een echt antwoord zou geven, en niet zijn schouders op zou halen zoals toen ik he in het bos had gevraagd. Hij schudde zijn hoofd. 'Niet erg.' Zei hij. 'Wil jij aan Erza vragen?' Vroeg Maarten aan Wolf. Hij knikte opnieuw. 'Durf.' Zei ik. Wannes fluisterde wat in zijn oor, en hij knikte voor de derde keer. 'Durf jij in het water te plassen?' Ik keek hem vies aan, en Wolf grijnsde. 'Getver! Wat bedenk jij voor aparte vragen!? En dat ga ik dus echt niet doen!' Wannes grijnsde ook. 'Pica.' Zei ik. 'Waarheid.' 'Hoe lang hebben jij en Maarten al wat?' Pica keek bedachtzaam. 'Hmm... Wet ik niet... Lang.' Besloot ze. 'Erza.' 'Doen.' Zei ik. Wat nou als er gevaarlijke vragen zouden komen? 'Maak een handstand onderwater.' Ik dook onderwater en zette mijn handen op de zachte grond. Toen shopte ik mijn benen omhoog. Ik bleef even voor twee seconden staan, maar toen kukelde ik naar voren. Met een koprol kwam ik omhoog. 'Bravo! Driedubbele salto.' Matsuda klapte. Ik maakte een diepe buiging, en toen moesten we lachen. 'Wannes.' 'Waarheid.' Ik dacht na. 'Hoe komt het dat jij en Wolf zo goed met elkaar op kunnen schieten?' Hij haalde zijn schouders op. 'Ik kan gewoon goed met dieren op weg.' Hij schrok. 'Niet dat Wolf een dier is!' 'Matsuda.' Zei hij gauw. 'Doen.' 'Geef Erza een kus op haar wang.' Ik wou mijn mond opendoen om te protesteren. Hier moest ik me mentaal op voorbereiden! Ik dacht dat Mat oom zou protesteren, maar net toen ik wat wou zeggen voelde ik zijn warme lippen tegen mijn wang. Mijn wangen werden sneller rood dan je 'gênant' kon zeggen. 'Waarom deed je dat?!' Vroeg ik, in de hoop boos te kunnen klinken. 'Wat? Het was toch een opdracht?' 'Je kon toch weigeren?' Dit ging de erkende kant op. Ik moest het laten! 'Is het dan zo erg?' Hij lachte, en van die glimlach ging mijn hart nog sneller kloppen. Ik wou gewoon door de grond zakken. 'Nee, maar...' Ik zuchtte. 'Dus ik breng je van je stuk?' Hij wou me porren, maar ik ontweek het. 'Het is gewoon...' Ik wist niet wat ik moest zeggen. 'Het is gewoon gênant, oké?!' Matsuda stond nog steeds te grijnzen. 'Oké.' Nu voelde ik me echt een beetje boos. Oké?! Wat was dat voor antwoord. Ik zuchtte. 'Het is al goed...' En toen zag ik het: er kwam iemand van Oslo voorbij lopen. Wannes opende zijn mond, klaar om zijn opdracht uit te voeren. Matsuda sprong op hem af met zijn handen uitgestoken naar zijn mond. Hij drukte zijn handen stevig tegen Wannes' mond. Ik gebaarde naar de anderen dat ze stil moeten zijn, en liet me tot mijn kin in het water zakken. De man had niks gemerkt en liep gewoon door. Toen hij weg was ademde we allemaal opgelucht uit. 'Waar sloeg dat op?' Vroeg Wannes toen Matsuda hem bevrijd had. 'Sorry. Dat was iemand van Oslo.' 'Wie is Oslo?' Vroeg Pica. 'Dat is een gevaarlijke, machtige man. Hij is de baas van de meeste Rijken hier en heeft veel mensen geëxecuteerd en gemarteld. Neem Erza, zij was een Fee maar Oslo heeft haar van haar Krachten benomen. Ik had het moeten zeggen.' 'Zullen we er anders maar uit gaan?' Vroeg ik. 'Ja goed idee.' Zei Maarten. Wolf knikte. We kleedden ons aan en maakten een slaapplaats. 'Het sneeuwt.' Zei Maarten. Hij ving een sneeuwvlok op zijn handpalm.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen