Foto bij After LOTR ~ 028

Dark Queen pov.

"Ook met die gapende wonde aan je zij? Kom op zeg, ik weet best dat die gehecht moet worden als je hem niet zelf kunt genezen", zegt Justin. We waren nog steeds in de afgezonderde kamer met het basin. 'Ik heb je toch al verteld over dit water? Of ben je te oud geworden om het nog te onthouden.', zeg ik en kijk hem aan. "Ha... ha... ha..., wat grappig... Je hebt me nog niets verteld over het water, enkel aan Frank", zegt hij, onbewust gekwetst door het feit dat ik Frank er wel voor vertrouwde en hem niet. 'Wel... vraag het dan misschien is aan Frank?', zeg ik terwijl ik langzaam met een handdoek om me heen uit het water stap. Hij slaat zijn armen over elkaar en leunt tegen de muur. "Aan hem iets vragen? Aan die arrogante kwijlkikker? Je weet dat hij mij nooit iets zou zeggen", zegt hij dan.

'Ten eerste, het is geen arrogant kwijlkikker. Hij heeft al heel veel gedaan. En ten tweede. Vraag het dan misschien is vriendelijk?', zeg ik en trek mijn soort van korte jurk aan. "Jij kan het mij toch ook vertellen?", vraagt hij dan. 'Dat kan ik, maar wil ik dat?', zeg ik en doe mijn cape om en trek de kap over mijn hoofd. Hij haalt zijn handen op en zegt dan: "Dat is dus een nee" en hij gaat de kamer uit. 'Nee, wacht.', zeg ik snel: 'Ik zal het wel vertellen maar vandaag niet.' Ik stap de kamer uit en doe de deur toe. Hij glimlacht in zichzelf als hij op mij wacht en loopt dan met mij mee. "Wanneer ga je me eigenlijk mijn vleselijke gedaante terug geven?", vraagt hij dan aan mij. 'Als de tijd rijp is.', zeg ik met een grijns en stap dan naar mijn Wyvern. 'Jos? Je mag gaan hoor.' Als Jos weg is ga ik op zijn plaats zitten en aai over de kop van mijn Wyvern. "Nu al klaar met wassen? Tjonge, dat duurt meestal een uur en nu nog geen half uur...", zegt mijn Wyvern sarcastisch maar vriendelijk en ronkt onder mijn strelingen.

'Ik weet het wel. Heeft Jos goed voor je gezorgd?', vraag ik en blijf verder strelen. "Wel, ik leef nog", zegt hij en stijgt op. 'Waarom stijg je op?', vraag ik. "Vleugels strekken, ik heb trouwens honger...", zegt hij en vliegt dan weg. Ik kijk hem na en kijk dan naar Justin: 'Is er iets dat je me wilt vertellen? Anders was je al lang met Jos meegegaan.' "Mag ik niet bij mijn vriendin blijven dan?", vraagt hij. 'Vriendin?', vraag ik met grote ogen. "Ja, of ben je mijn vijand?", vraagt hij dan. 'Wel nee, maar ik werd altijd aangesproken met "meesteres" of "koningin" ’ "Wel, dan ben ik de eerste en ik blijf je zo noemen tot ik mijn vaste vorm heb gekregen...", zegt hij. 'Oké dan, blijf me dan maar zo noemen. ', zeg ik en stap voorbij Justin. "Oké, Imryll", zegt hij plagend en gaat dan met mij mee. Ik draai me om en geef Justin een harde kaakslag. 'Noem me niet bij die naam.', sis ik en stap verder. ‘Auch...’,zegt hij. Wacht, waarom zegt hij Auch als hij een geest is? Ach, zeker een reflex gewoon.

Hij grijpt mijn bovenarm vast en zegt dan: "Vergeet niet dat jij niet veel meer waard ben dan ik..." 'En wat bedoel je daarmee? !', zeg ik pijnlijk en probeer mijn arm weg te trekken. "Dat jij mij niet als minderwaardig moet behandelen", zegt hij wat boos en laat me dan los. Ik trek mijn arm snel weg en verander in een groep vleermuizen en vlieg buiten de stadsmuren en land wat verderop. Ik verander weer van gedaante en stap naar de rand van de diepe, diepe kloof.

Reacties (2)

  • Allmilla

    Arrogante kwijlkikker? Wat vriendelijk zeg, Justin...:)

    3 jaar geleden
  • DeNaamIsGideon

    Wow ringgeesten gaan los!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here