Foto bij After LOTR ~ 034

Sorry dat het zo laat pas werd geactiveerd.

Dark Queen pov.

"Wat ik wil doen? Mijn eten laten verteren", zegt mijn Wyvern. Ik richt me dan maar op Justin. 'En wat wil jij nog doen?', vraag ik aan hem en hou een afwachtende houding aan. "Mijn vleselijk lichaam in ontvangst nemen..." 'Kijk, je hebt mijn leven gered omdat je een geest bent. Als ik je je vaste vorm geef ben je veel zwakker. En ik wil je niet verliezen. Niet in deze verschrikkelijke tijden.', zeg ik. Hij zucht geërgerd en zegt dan: "Maar je kan ook niet beloven dat je na de oorlog nog leeft of genoeg energie hebt om mij echt te maken." 'Je weet best als ik doodga, dat jij en je vrienden vanzelf een vaste vorm krijgen.', zeg ik en haal mijn schouders nonchalant omhoog. "Dat is het net, dan ben jij dood en ben ik levend. Ik wil het allebei." Ik kijk hem met een vragend blik aan: 'Waarom allebei?' Hij negeert de vraag en zegt dan maar: "Vergeet je spaghetti niet..." Ik kuch even ter attentie en zeg dan: ' Eerst een antwoord geven en dan zal ik gaan eten.' Hij haalt zijn wenkbrauwen spottend op en zegt dan: "Fijn, dan geef ik de spaghetti wel aan Frank..." 'Ook goed...', zeg ik en ga naar de Wyvernen-eitjes kijken. Voor mijn nieuwe gave dan toch, die ik heb gekregen van al die nieuwe zielen. Net zoals ik in een wolf en in een groep vleermuizen kan veranderen.

"Hier Frank, je spaghetti", zegt Justin tegen een rat in de keuken die hij naar - die klootzak van een echte - Frank heeft genoemd. Justin en Frank komen gewoon niet goed overeen met elkaar.

"Wat *burps* ben je aan het doen bij de eieren?", vraagt mijn Wyvern verdedigend als ik bij de Wyvern afdeling ben aangekomen. 'Ik kijk gewoon wanneer ze gaan uitkomen. En om mijn nieuwe kracht uit te zoeken.', zeg ik en leg mijn hand op één van de eitjes. Ik sluit mijn ogen voor een moment. "En wat mag dat zijn?", vraagt hij op een agressieve toon. Hij was heel beschermend als het op eieren van zijn soort afkomt. Een goede vader dus. 'De eitjes komen binnen 2 weken uit. En ik kan in een Wyvern veranderen.', zeg ik tot mijn verassing. Was dat mijn nieuwe gave? Weer een dier? "Oh ja? Laat maar eens zien dan...", zegt hij terwijl hij op zijn achterwerk gaat zitten met een plof. 'Goed dan.', zeg ik en verander van gedaante (een Wyvern natuurlijk) en spreid mijn vleugels zo weid mogelijk.

"Hmm, te dunne vleugels, klauwen zijn niet scherp genoeg, je kam ziet iets te bleek...", begint hij mijn minpuntjes op te sommen. Ik zet mijn klauwen terug op de grond. 'En jij bent een eigenwijze oude brompot...', zeg ik droog. "... maar knap en wijs en behendig en zo voort...", somt hij zijn goede eigenschappen op. "Ik heb tenminste levenservaring, niet zo weinig als jou, pasgeboren kleintje", voegt hij er nog aan toe. 'Als bejaarde kan jij mij wel opleiden. Of ben je er ook al te oud voor.' "Nee, ik doe dat enkel met echte soortgenoten, kleintje", zegt hij. Ik zucht dan en verander dan weer in menselijke vorm. Ik stap dan langzaam door de gangen. Justin zit in de keuken weer te koken, maar ik laat hem maar. Ik wandel voorbij de keuken en ga dan naar mijn kamer. Als ik Jos in mijn bed zie liggen, draai ik met mijn ogen. Het is niet omdat mijn bed het lekkerste ligt, dat iedereen er ook zomaar mag inliggen. Ik pak een emmer water, die in de hoek lag van mijn kamer voor de twee kamerplanten water te geven en giet het over Jos heen. Ik wacht ongeduldig af aangezien het een vermoeiende dag was.

Reacties (2)

  • DeNaamIsGideon

    Ik hou van die wyvernxD

    3 jaar geleden
  • Allmilla

    Geeft niet hoor... Amai, die wyvern is ook een kritische zeg...xD

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen