Foto bij After LOTR ~ 045

Hey,
Ik ben een nieuw verhaal begonnen, genaamd het onheilswoud. Ik zou het fijn vinden als jullie eens een kijkje gingen nemen.(flower)

Dark Queen pov.

Ik hou mijn handen tegen mijn hoofd en schakel zo mijn gedachten uit. "Wat?", vraagt Justin als ik mijn handen tegen mijn hoofd hou. 'Niks, ik schakel gewoon mijn gedachten uit...', mompel ik en haal mijn handen van mijn hoofd. "Voor?", vraagt hij. 'Zodat ik mijn Wyverns gezaag niet hoor...' , zeg ik met een zucht. "Ga hem helpen, dat leid je af van je gedachten en waardoor je verdrietig bent.", raad hij me aan. 'Oké dan.', zeg ik uiteindelijk en sta langzaam op. Ik veeg de tranen van mijn wangen weg en verlaat de kamer. "Meesteres!!!!!!!", roept mijn Wyvern nu luid in zijn gedachten als de elf hem met een dolk begint te steken.

Als ik aankom, spreek ik een toverspreuk uit waardoor het meisje van mijn Wyvern word gekatapulteerd tegen een rotswand. Ze botst pijnlijk tegen de wand aan en klapt dubbel. Een pijnscheut gaat door haar rug en ze zakt neer op de grond.

Ik loop naar mijn Wyvern en genees de wonden met een spreuk en zeg dan: 'Waarom heb je haar uit de kloof gehaald?!', kijkend naar het meisje. "Honger", zegt hij. De elf kijkt onbegrijpend naar mij hoe ik tegen mijn Wyvern praat. Ze wilt opstaan als een pijnlijke steek door haar enkel gaat. Fijn, heeft ze nog een gekneusde enkel ook... 'Alles mag je opeten, behalve de gene die ik in de kloof wer-', zeg ik als ik het meisje zie proberen op te staan. ik hoor haar zuchten, als opstaan voor haar niet werkt, sleept ze haar zelf verder... Met moeite sleept ze zichzelf naar de uitgang van de grot, wat oneindig ver weg leek. Ik stap naar haar toe en pak haar bij haar kraag beet: 'Wat zijn we van plan?', zeg ik terwijl ik haar hoog tegen de rotswand hou. Verschrikt probeert ze naar adem te happen en zegt dan: "Laat... laat me los!" en probeert spartelend los te komen. Ik slaag met haar hoofd tegen de rotswand waardoor ze haar bewustzijn verliest, denk ik toch.

'Zo, let jij op haar?', vraag ik aan mijn Wyvern en keten haar vast aan haar enkel met een ketting die in de rotswand is bevestigd. Teleurgesteld kijkt hij mij aan. "Geen ontbijt?" 'Ik zal wel orken gaan halen voor jou.', zeg ik en verander in een Wyvern en vlieg weg. "Maar die zijn zo zuur", mompelt hij stil in zichzelf en krult zich dan weer op.

Ik vlieg boven Mordor en gris 3 nutteloze orken en al 4 even nutteloze Uruk -hai 's van de grond en keer terug. Mijn Wyvern brult opgelaten als hij via mijn gedachten ziet wat ik had gevangen en hij beweegt vrolijk heen en weer.

Verschrikt opent de elf haar ogen als mijn Wyvern brult en ze probeert de ketting rond haar voet los te krijgen, zodat ze weg kan van deze verschrikkelijke plek. Ze wou terug naar Minas Tirith, naar haar geliefde. Ik land en geef de 7 wezens aan mijn Wyvern. Meteen valt mijn Wyvern aan en bedankt mij in zijn hoofd. Ik verander in een mens en richt me dan tot het meisje: 'Wil je terug naar je elfje?'

Reacties (2)

  • DeNaamIsGideon

    NEE
    plottwist.

    3 jaar geleden
  • Allmilla

    Wat denkt ze zelf? Tuurlijk wilt Alfaine terug, wie wilt nu in Minas Morgul blijven?:8

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen