Foto bij Epiloog.





De Chekov Familie.
19 jaar later.

Wow, wat ging de tijd snel!
Ik was nu wel 'oud'.
"Mam, wanneer gaan we nou?" zeurde Todd.
Ik keek hem aan met opgetrokken wenkbrauwen aan.
"Op Ilvermorny moet je heel geduldig zijn." zei ik en Todd zuchtte.
Hij liep stampvoetend weg en op dat moment kwam Rose naar beneden.
"Hij heeft wel gelijk." zei ze en ik knikte.
Chekov en ik hadden een toverschool gevonden genaamd Ilvermorny.
Chekov was zelf een Dreuzel, maar hij accepteerde onze toverkracht.
Rose zat in Thunderbird. De sorteerhoed twijfelde vorig schooljaar tussen die afdeling en de afdeling Pukwudgi.
En ik wist zeker dat Todd in Horned Serpent terechtkwam. Hij was namelijk erg slim.
Misschien wel de slimste jongen van zijn leeftijd.
"Laten we gaan." zei ik. Ik trok mijn schoenen en jas aan en liep met mijn man en kinderen mee naar buiten.

Zodra we bij het treinstation waren, knuffelde Rose ons stevig.
"Doei, mam. Doei, pap." zei ze en ze rende door de muur heen.
Todd keek me aan en sloeg zijn armen om me heen.
"Dag ma." zei hij. Hij gaf Chekov nog een schouderklopje en rende daarna door de muur heen.
Somber keek ik Chekov aan. "Op een gegeven moment moet je ze loslaten." zei ik en hij knikte.
"Dat is waar. Laten we nu naar huis gaan." zei hij en ik knikte.
We pakten elkaars hand vast en liepen weg.

The End.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen