Foto bij I.I

London Sparks POV

Shaun's vingers streelden zachtjes langs mijn arm, maar ik hoefde niet naar hem te kijken om zijn kille blik voor me te zien. Van die voorzichtigheid zou straks niets meer overblijven. We zaten allemaal op Mercedes' kamer. Mercedes, Vincent, Shaun, ik en zelfs Delia. Dit was Mercedes' tweede feestje dit jaar en ze had Delia zo ver gekregen eindelijk eens mee te komen. Uiteindelijk had ze ingestemd, hoewel ze het niet echt naar haar zin leek te hebben. Er stond een frons op haar anders gladde gezichtje en ze wierp af en toe vuile blikken op Vincent's arm die losjes rond haar schouder hing. Ik was altijd al jaloers geweest op Delia. Hoe kon ze zo gerespecteerd en geliefd worden als ze nooit naar onze feestjes kwam? Soms voelde het alsof dat de enige reden was dat ik in deze groep opgenomen was. Ik zat tussen Shaun's benen op de vloer tegenover Mercedes, die me met een duivelse grijns aankeek terwijl ze een jointje opstak. Zo keek ze vaak naar me, als ze zag wat Shaun suggereerde met zijn lichaamstaal. Alsof dat niet tijdens ieder feestje gebeurde. Met een zucht greep ik een flesje bier van een nachtkastje en nam er een grote slok van. "Elegant", fluisterde Shaun in mijn oor. Ik grijnsde bitter. "Je zal het er mee moeten doen", beet ik terug. Hij grinnikte. De muziek van beneden was amper te horen, enkel de bas was voelbaar en deed de grond trillen. Het flesje bier dat ik nu op de grond had gezet, trilde vrolijk mee. "Klaar om onze entree te maken, jongens?" vroeg Mercedes speels. Vincent en Shaun maakten een enthousiast geluidje en ik schrok toen die laatste opsprong. Ik kreunde hoorbaar toen ook ik rechtstond, wat er voor zorgde dat Shaun me met een opgetrokken wenkbrauw aankeek. "Je kan toch tenminste doen alsof je er zin in hebt", zei hij. Het klonk speels, maar ik wist dat er een waarschuwing achterzat. Waag het niet om mijn reputatie op het spel te zetten. Ik weerstond de drang om weer met mijn ogen te draaien. In plaats daarvan nam ik zijn hand en liep ik naast hem naar beneden. Mercedes' deur van de hal naar de woonkamer was eerder een poort te noemen. Het was wit en groot en het bestond uit twee klapdeuren waar ze zo dol op was, omdat het voor een extra dramatisch effect zorgde. Vincent en Shaun grijnsden naar elkaar en trapten de deuren open, waarna ze hun vuisten in de lucht staken en schreeuwden. Onze gasten staken hun bekers in de lucht en juichten mee. Ook ik zette mijn mooiste glimlach op, mijn gedachten al op een bekertje voor mezelf gezet. "Delia?" vroeg ik. Ze keek me nors aan. "Kom je mee?" Toen ze niet antwoordde, greep ik haar bij haar pols en sleurde ik haar mee naar een tafel waar het bier stond. "Ik drink niet", riep ze boven de muziek uit. Ik keek haar met opgetrokken wenkbrauwen aan, haar bekertje al voor me uit gestoken. Na nog één keer met haar ogen te draaien, griste ze het uit mijn handen en wandelde ze weg. Haar bruine haren waaiden elegant achter haar aan. Misschien hield iedereen zo van haar omdat alles aan haar donker en mysterieus was. Haar donkerbruine ogen, haar bruine haar en haar dreigende blik. Dat was Delia: een mysterie. Mercedes was een flirt. En ik was er gewoon. Niets aan me viel echt op, dus zorgde ik daar zelf voor. Tijdens al die jaren op de middelbare school had ik geleerd dat je ver kon komen met een uitdagende glimlach en een redelijke decolleté. Nu ik alleen was, wou ik dat maar al te graag gebruiken. Al gauw vond ik waar ik naar zocht: Keith Lane. Als hij wat te veel dronk, vergat hij wel eens wie ik was en begon hij met me te flirten. Dat maakte Shaun boos, en ik genoot er met volle teugen van. Met dezelfde speelse grijns wandelde ik op hem af en tikte ik op zijn schouders. Toen hij zich omdraaide, veranderde zijn nieuwsgierige uitdrukking naar eentje waar Shaun zeker niet blij mee zou zijn. "London", zei hij een beetje verdwaasd. "Je bent er."
"Altijd toch?" Ik ging een beetje dichter staan en merkte dat hij meteen opspande. "Ik denk niet dat-" begon hij, maar ik onderbrak hem. "Ik kan je nog dronken voeren tot je eindelijk wat losjes wordt, of we kunnen er nu aan beginnen. En ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik houd niet zo van wachten." Mijn gezicht was nu vlak de zijne en ik hoorde hem bijna slikken. "London, ik-" Verder kwam hij niet. Zijn ogen werden groot toen ik naar achter werd getrokken, tegen iets hards aan. Een borstkas. "Verdomme Keith, wíl jij eigenlijk problemen met me? Je weet hoe de dingen hier werken", zei Shaun boos. Keith's ogen werden zo mogelijk nog groter. "Nee, nee, ik deed helemaal niets, ik- Zíj kwam naar míj toe!" Daar lachte Shaun om, koud en humorloos. "Luister toch eens naar jezelf", siste hij. Zijn stem droop van de walging. Hij maakte aanstalten om langs Keith heen te lopen, maar niet voor hij hem hard in zijn maag stompte. Lachend nam ik een slok van mijn bier, maar ook dat duurde niet lang. "Vind je dat soms grappig?" vroeg Shaun boos. "Wanneer ga je nu eens begrijpen dat wij een koppel zijn?"
"Is dat zo, schat? Dus volgens jou houdt een relatie in dat het meisje maar braaf moet volgen terwijl de jongen neukt met wie hij wil?" Zijn ogen werden een tint donkerder. "Ik heb genoeg van jou", zei hij, zijn stem laag en dreigend. Ik lachte. "Ja, tot je hem weer niet naar beneden krijgt en je iemand nodig hebt om je af te trekken." Ik zag zijn handen zich samentrekken in vuisten en heel even dacht ik dat hij me daadwerkelijk zou slaan, maar toen draaide hij zich om en liep hij weg. Blijkbaar hadden we nogal een scène veroorzaakt, want ik merkte dat verschillende blikken op mij gericht waren. "Zoek toch zelf eens een leven!" riep ik. Iedereen leek op te schrikken en ging verder met wat hij aan het doen was. Tenminste, ze deden alsof. Ik kon de honger om meer drama bijna voelen. Boos dronk ik mijn beker leeg. Shaun had nu al maanden genoeg van mij. Ik al zolang ik hem kende van hem. Maar we zaten aan elkaar vast, of we het nu wilden of niet.

Reacties (1)

  • Broken_

    Mooi geschreven! (:

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen