Foto bij After LOTR ~ 064

Ik hoop dat jullie al een fijne vakantie tot nu toe hebben gehad! Geniet er nog maar van!

Dark Queen pov.

Zodra een andere baby Wyvern ziet dat ik zijn broertje verwen, valt hij samen met de rest mij massaal aan en bijten ze zich vrolijk vast. Dit is een leuk spelletje! Ik word massaal aangevallen en val dan door het gewicht op de grond. Ik lach want de tandjes kietelden bij mij. "Pffffrrrrt", ontsnapt er uit Justins mond als hij niet probeert te lachen met me. Ik blijf lachen en pak er dan zoveel mogelijk in mijn armen en duw ze tegen me aan voor een kleine knuffel. Ik laat ze dan los en probeer dan recht te staan. Als mijn Wyvern ziet hoe ik de kleintjes oppak, word hij wat jaloers en loopt dan zelf ook naar me, om dan op mij te springen. 'Nee, je laat dat! Zo sterk ben ik niet.', zeg ik en ga al een stap achteruit. 'Vraag maar aan Justin...', zeg ik sarcastisch in zijn richting kijkend omdat hij lachte met mij.

Mijn Wyvern grijnst en springt dan op Justin, en valt met een plof bovenop hem. Ik word boos en zeg dan: 'Het was wel niet letterlijk bedoelt hé! Ben jij nu helemaal gek geworden!? Niemand kan je houden! Je kindertijd is al voorbij hoor!' Ik stap richting mijn Wyvern en maak een bruut gebaar dat hij op moest staan. Droevig staat hij op en sloft dan naar de uitgang. Misschien was ik iets te kwaad tegen hem, maar ja, eigen schuld.

Ik kniel neer bij de krater en vraag dan aan Justin: 'Gaat het schat?' Schat? Waar kwam dat ineens vandaan. Ik til hem uit de krater als ik merk dat hij knock-out is en heel zijn gebroken botten. Ik sleep hem dan mee naar mijn kamer en leg hem op mijn bed. Ik doe zijn hemd uit en bestudeer dan de schaafwonden. Ik loop naar een kast en pak er een vod uit. Ik leg het in het ijskoude water van een schaal en wring het dan uit. Ik sluit de deur en ga dan naar Justin. Ik ga met mijn vingers over de wond die op zijn borstkast is. Hierna druk ik de vod op de wonde.

Zijn ogen vliegen open en hij springt overeind. "KOUD!!!!", roept hij geschrokken uit. Ik schrik me rot en val daardoor op de grond. Hij rilt van de koude. Ik kom overeind. 'Doe effe normaal.', zeg ik tegen Justin als ik hem zie rillen. Ik pak toch een deken en leg hem om zijn schouders. Hij snuift. "Normaal? Weet je niet hoe koud dat water is? IJskoud dus...", klaagt hij en slaagt een arm om me heen en trekt me naar zich toe. Ik kijk hem met opgetrokken wenkbrauwen aan. 'IJs-koud? Je bent minder sterk dan ik had verwacht. Eet misschien wat meer spek. Daar krijg je spieren van net zoals Anmar.', zeg ik, verlos me van zijn greep en stap de kamer dan uit. Hij zucht en laat zich weer achterover vallen op het bed. Het valt niet mee om terug een menselijk lichaam te hebben, alle indrukken waren vreemd voor mij. Ik was ze allemaal al bijna vergeten... , denk hij. Ja ik las zijn gedachten. Sorry, oké?

Via mijn deuropening gooi ik een nieuw hemd naar Justin. 'Hup, kleed je aan. Ik wil geen halfnaakte in MM.', zeg ik en stap door de kamer en doe een lade open. Ik haal er een boek, gewikkeld in leer, eruit en berg het onder mijn cape. "Zegt degene die mij heeft uitgekleed", zegt hij uitdagend en wiebelt zijn wenkbrauwen op en neer. “Waarom heb je ook mijn broek niet ineens uit gedaan?”, vraagt hij spottend. Ik draai met mijn ogen en zeg dan: 'Wou je misschien dat die wond ontstook?' "Was ik gewond?" Ik stap naar hem toe en duw hard met mijn vinger tegen zijn borstkast. 'Daar.', zeg ik met een grijns. "AUW, oké oké... Ik weet het al", zegt hij pijnlijk. 'Ik heb ook je botten geheeld, buth anyway, kleed je aan.', zeg ik en draai me om en pak het boek tevoorschijn. Hij fronst, maar doet wel wat ik heb gezegd.

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen