Foto bij 113.

Britta Nina Waldner

Weken vlogen voorbij en eigenlijk was er niet veel spannends gebeurd op één ding na: ik had mijn plek terug in het team. Longbottom had de nieuwe selectie gezien en ook dat ik eruit was gezet door James. Hij had geprotesteerd en James verplicht me de andere plek als Beater te geven. James had me vervangen door een derde jaars meisje. Ik moest zeggen dat ze niet slecht was, maar je kon aan alles merken dat ze nog niet zo lang speelde en dat ze nog goed haar best moest doen om het niveau van het team te halen. Daardoor zag ook Longbottom dat ik een betere keuze was voor de positie van Beater en had hij zich ermee bemoeid. Serieus, die man bleef dingen doen, waardoor hij bovenaan mijn lijst van favoriete leraren bleef staan. Hoe cool moest hij geweest zijn toen hij op Hogwarts zat jaren geleden?
Het was nu eind oktober en de eerste wedstrijd tussen Hufflepuff en Slytherin was enkele dagen geleden geweest. Natuurlijk was het geen verrassing dat de sluwe Slytherin's hadden gewonnen van de eerlijke Hufflepuff's. Soms wenste ik dat ik een Hufflepuff was geweest, dan was ik zo anders geweest en mijn leven ook. Ik was lief en onschuldig geweest en had waarschijnlijk een vaste relatie met een schat van een jongen. We zouden nog jaren samen zijn en uiteindelijk misschien wel getrouwd zijn. Ik benijdde de Puff's om hun gouden hart en meestal lieve karakter. Maar zo kon je elk House ergens om benijden. Ravenclaw's waren slim, geestig en hadden een vrije geest. Slytherin's waren ambitieus en tja, dat was het enige positieve wat ik zo snel kon verzinnen. En wij, Gryffindor's, waren moedig en doorzetters. Ja, wij waren doorzetters en ik moest nu ook doorzetten. Ik moest doorzetten tot ik James eindelijk had. De aanhouder wint zeggen ze toch altijd?
'Weet je wat we echt al heel lang niet meer hebben gedaan?' vroeg Hanna met een brede grijns op jaar gezicht.
Kort schudde ik mijn hoofd. 'Nee?'
Haar grijns werd breder. 'Een grap uitgehaald,'
Mijn lippen vormden ook een brede grijns. 'Ga door, dit bevalt me wel,' moedigde ik haar aan.
'Ik zat te denken om iets met Halloween te doen, aangezien we dan nog een week hebben om alles te plannen,' dacht Hanna hardop en legde haar hoofd op mijn schouder.
Instemmend knikte ik, terwijl ik in het haardvuur staarde. 'Ja, maar wat? Muggles houden altijd feestjes, maar dan kunnen we geen grap doen,'
Hanna klakte met haar tong, terwijl ze nadacht. 'Wat dacht je van een spookhuis?' stelde ze voor.
'Hoe wil je dat gaan doen?' vroeg ik me nieuwsgierig af. Hanna was op dreef en ik vond het zeer vermakelijk. Vorig jaar had ik vooral het initiatief getoond voor grappen en eindelijk toonde Hanna nu ook weer initiatief. Ik kon wel raden waarom. Koen. Ze had de arme knul gedumpt al had ik dat al veel eerder gedaan als je besefte dat ze de hele zomer met Scorpius had doorgebracht. Persoonlijk had ik nooit een alterego gecreëerd voor dat soort zaken, maar Hanna vond het geweldig om je voor iedereen te kunnen verstoppen. Nu had ze het niet opzettelijk gedaan, aangezien ze als Liv door Diagon Alley liep en Scopius tegen het lijf liep.
Op mijn laatste vraag leek ze het antwoord nog niet te weten, dus keek ze net als ik in het knetterende haardvuur.
Ik zag hoe James de trap af kwam gelopen met Theo achter zich aan. Ik volgde hen met mijn ogen en toen mijn blik met die van Theo kruisde, glimlachte hij en trok hij James mee naar ons toe. Geweldig. James en ik waren nog steeds een lastige situatie. James haatte me nog steeds en dat was duidelijk te merken tijdens de trainingen. Hij speelde de Bludger nooit over en het woord "samenwerken" leek niet in zijn woordenboek te staan. Het was verschrikkelijk. 'Hee dames, wat zijn jullie aan het doen?' vroeg Theo vrolijk en navigeerde James naar een van de fauteuils tegenover de bank waar wij op zaten.
'Een grap verzinnen,' antwoordde Hanna vrolijk.
James vernauwde zijn ogen en dacht na, wat duidelijk te zien was aan de frons op zijn gezicht. 'Vertel,'
Eigenwijs schudde Hanna haar hoofd, waardoor ik zacht gniffelde en een boze blik van James toegeworpen kreeg. 'Nee, het is niet leuk aks iemand anders dan ons het weet. Heel het verrassingseffect is dan verdwenen,'
James zuchtte geïrriteerd. 'Natuurlijk,'
'Dat je boos bent op mij, betekent niet dat je ook zo hatelijk hoeft te doen tegen mijn zusje,' beet ik hem geërgerd toe.
James stond op en Theo zuchtte diep. 'Daar gaan we weer,' zuchtte Theo.
'Hatelijk? Wat kan jij je ook aanstellen! De wereld draait niet om jou, Waldner,' kaatste hij terug en beende weg. Verdriet en teleurstelling overspoelde me. Waldner, zo had hij me nog nooit genoemd en het klonk als het ergste scheldwoord wat er over zijn lippen kon klinken, doordat de afstand die het benadrukte tussen ons.

Reacties (3)

  • DieEneSaar

    Serieus James... Serieus... Dit lijkt nergens meer op, het idee dat Brames weer terug komt is hopeloos..

    3 jaar geleden
    • Chantilly

      James: “Nee, mijn tweede naam is ‘Sirius’ niet mijn eerste ;-)

      3 jaar geleden
    • DieEneSaar

      Echt waar BrittxD

      3 jaar geleden
    • Chantilly

      Sorry hoor, was even flauw bezig! Maar ik stem in, Brimes is hopeloos right now..

      3 jaar geleden
  • Flowww

    Plz laat ze weer een stelletje worden!😱

    3 jaar geleden
    • Chantilly

      Hahah, gaan we doen! Alleen wie weet hoe lang dat gaat duren ;-)

      3 jaar geleden
  • HopeMikaelson

    Zoals het nu eruit ziet, gaat het een wonder zijn als die twee weer normaal tegen elkaar praten :')

    3 jaar geleden
    • Chantilly

      Hahah ja, dat zal inderdaad een wonder zijn ;-)

      3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen