Foto bij Sunrise 9

Na schilderkust werd ik opgewacht door Melissa en ze keek mij afwachtend aan. Ik liep naar haar toe, mijn materiaal snel wegstoppend.
“Ik was het vergeten, Zayn.”
Ik knikte dat het niet uitmaakte. Ze kon het me nu evengoed zeggen.
“Je moet ergens anders gaan luisteren. Je inspiratie gaan opdoen... Niet dat ik niet voldoende zou zijn voor je project- begrijp mij niet verkeerd- maar ik beteken onvoldoende voor je.”
Ze keek heel even de massa rond en blikte toen terug in mijn verwarde gezicht.
“Wat bedoel je Melissa?”
Ik hield niet van raadsels- omdat ze onduidelijk waren, maar daarvoor dienden ze nu eenmaal.
“Je bent al vaak in gebouw E geweest toch?”
Ik knikte, terwijl ik verder wandelde. We hadden direct initiatie muziek.
“Muziek en drama verblijven daar- kan je veel inspiratie uit halen.”
Ze keek me afwachtend aan, ze was aan het gissen en ik knikte.
“Ik wil je helpen Zayn- maar ik heb jou nodig.”
“Voor wat?”
“Voor mijn project- ik werk met mensen.”
Ik zag de twijfel op haar gezicht. Er was ons aanbevolen om het onderwerp niet door te geven aan je medestudenten- maar ik wilde haar helpen.
“Vertel het maar Mel. Ik kan zwijgen.” Ik was bloednieuwsgierig- waarom zou iemand mij kunnen gebruiken?
“Ik vertel het je later- wil jij het mij eerst vertellen? Wat jij gaat doen? Ik heb mijn vermoedens- en ik wil je de juiste tip kunnen geven.”
Ik knikte- als ik er iets mee wou, zou ik het moeten vertellen- en Louis vertrouwde ik te weinig (ook al hadden we een pinky promise gedaan) om hem ook effectief te geloven dat hij het niet tegen iemand ging vertellen.
“Emoties Mel.”
Ze knikte- haar blijdschap proberend onderdrukken.
Ik grinnikte.
“Dat zou een mooie foto zijn Mel!”
Ze lachte- uitbundig en greep toen mijn arm.
“We moeten doorlopen Malik- we treuzelen te lang.”
“En mijn tip dan?”
Ik kon een lach niet onderdrukken- het voelde bevrijdend en ik keek haar aan.
“Ik neem je straks mee- na de les fotografie, oké?”
Ik knikte- nu kon ik er toch niets aan doen- enkel nerveus worden als ik het zou weten, dus liet ik het zo.
“Ik neem je mee naar het gebouw waar je waarschijnlijk nog niet geweest bent?”
Ik haal mijn schouders op. Hoe kan ik nu weten welk dat ze bedoelt? De les fotografie was afgelopen en ik had heel wat foto’s gemaakt.
“Mode en de advocaten in spe zitten hier.”
Ze wees naar de ingang van een reusachtig gebouw. GEBOUW A.
“Hier zal je wel vinden wat je nodig hebt.”
Ze glimlachte en vervolgt haar zin:
“Als je tegen volgende week vrijdag vindt dat mijn tip de moeite waard was, dan verwacht ik een uurtje of twee van je kostbare tijd.”
Ik antwoordde al niet meer en keek het gebouw rond. De hal werd versierd door een prachtige, eeuwenoude koepel die macht uitstraalde. Hier was ik inderdaad nog nooit geweest, maar nu was het tijd voor een verkenningstocht. Met mijn camera in de aanslag, snuisterde ik door de gangen. Ik hoopte dat Melissa gelijk had, dat dit mij verder kon helpen.
De mensen van mode liepen kriskras door elkaar, net een bijenkorf. Ik glimlachte. Iedereen sprak door elkaar, roepend achter een stuk stof, terwijl anderen bedenkelijk voor hun passieve paspop stonden. Ik opende de deur en rook de verschillende stoffen. Het was net een parfumwinkel. Ik zocht de docent, omdat ik als ik foto’s wou nemen, ik toestemming moest vragen. Gisterenavond had ik een mail gekregen met de correcte bijlage. Zo moest ik ook nog toestemming vragen aan Melissa. Maar dit was nu niet aan de orde.
“Jongeman, ben je model?”
Ik draaide mij verschrikt om en blikte in de ogen van een wulpse vrouw. Haar haren hadden de kleur van de regenboog en ik probeerde mijn lach in te houden. “Nee mevrouw, ik ben van kunst en ik zocht u, omdat ik hier graag foto’s van zou maken.”
Ik wees naar de vele activiteiten die hier doorgingen. Iemand met een lintmeter- of hoe dat ook noemde- liep ons gehaast voorbij en de vrouw glimlachte.
“Voor wat precies?”
Ik vertelde niet veel, enkel dat het voor een project was en dat ik hier inspiratie wilde opdoen. Als snel doorlas ze het papier en krabbelde ze haar handtekening eronder.
“Bedankt!”
Na 10 minuten iedereen ontweken te hebben, probeerde ik een veilige plaats te vinden. De hoeveelheid armen en benen die ik al gevoeld had, waren niet te tellen en opgelucht haalde ik adem. Op een tafel, die helemaal in de hoek stond, was mijn plekje geworden en ik probeerde de prikkels die hier té veel aanwezig waren, te filteren. Al snel kreeg ik een meisje in het vizier. Het was grappig om te zien hoe ze het gevecht aanging met haar stof. Ik nam een paar foto’s terwijl haar frons dieper werd
“Zo, zo, wie dat we hier hebben!”
Ik haalde de camera van voor mijn gezicht en keek verbaasd op. Louis stond grijnzend te kijken en wiebelt met zijn wenkbrauwen. Verdomme Melissa.
“Hé Louis.”
De jongen kijkt mij met pretlichtjes aan.
“Bezig aan je project? “
Ik knikte terwijl ik hem vragend aankeek. Ik wist niet dat hij mode studeerde- ook al was het te verwachten.
“Heb je een foto van El getrokken?”
Ik keek hem vragend aan. Wie was El?
“Bruine lokken, geconcentreerde blik, een frons die zich vormt tussen haar geëpileerde wenkbrauwen?”
Hij wees snel het meisje aan. Ik knikte bevestigend.
“Mag ik het zien?”
Snel schudde ik mijn hoofd. Een teleurgestelde blik gleed over zijn gezicht.
“Sorry, maar ons project wordt binnen 2 maanden tentoongesteld. Dan kan je komen kijken?”
Fuck, wat deed ik? Ik vroeg geen mensen uit! Maar Louis had het gehoord.
“O, wow! Ik ben benieuwd. Ik ging sowieso gaan, want Melissa ging haar werk ook tentoonstellen, dus dat zijn twee vliegen in één klap!”
Enthousiast klapte hij in zijn handen en ik deinsde achteruit.
“Ow, sorry Zayn!”
Ik glimlachte lichtjes. Nooit was ik zo enthousiast bij het krijgen van een uitnodiging- niet dat ik er zoveel kreeg- maar Louis was écht over the top. Niet dat het zo speciaal zou worden.
“Maar ik moet je laten gast, mijn jurk moet nog af vandaag!”
Ik schudde mijn hoofd en zag de jongen terug verdwijnen in de mensenmassa.
Opgelucht ademde ik de lucht van de gang in. Nooit gedacht dat het zo verstikkend kon zijn. Helemaal niet. Welgeteld had ik 2 uur doorgebracht in de verstikkende omgeving. Louis had ik af en toe zien voorbij rennen, horen gillen, meestal gevolgd door een schaterlach. Ook had ik een honderdtal foto’s getrokken. Sommige wazig door de mensen die er voorbij liepen, maar beter te veel dan te weinig niet?
Na een pauze genomen te hebben, begaf ik mij opnieuw in het gebouw. Het was terug muisstil in de gangen en nog even piepte ik in het lokaal waar ik net twee uur had doorgebracht. Het was nu al 17u. Maar ik ging deze avond toch niet uit. De meeste mensen zouden mij zot verklaren- maar ik had nog niet alles gezien van dit gebouw
In de andere lokalen werden de laatste lessen gegeven van deze week, maar niet één sprak mij aan. Nadat ik de andere lokalen bekeken had, nam ik de trap. Deze oude gebouwen hadden geen liften, en ik zuchtte. Ook al zijn het maar enkele trappen, enige vorm van sport probeerde ik zoveel mogelijk te ontwijken. Ja, ik was lui.
De eerste verdieping was zo goed op één lokaal na. Ik hoorde een luide stem en liep naar het lokaal toe. Een mannenstem, diep, en ruig, die aan het woord was. Nu trouwens nog altijd. Wat zei Melissa weer? De studenten die recht studeerden, hadden hun lessen hier ook? Dat zullen ze zijn. Ik keek door de ramen en zag hoe de docent zijn uitleg verkondigde aan de studenten. Zijn hele gezicht sprak boekdelen en ik glimlachte. Mijn moed raapte ik bijeen. Dit was de tip, dit was wat Melissa mij wilde laten zien. Ik klopte zachtjes op de deur en hoorde hoe de man zijn uitleg onderbrak.
“Binnen.”
Hij bromde het en ik negeerde het gevoel om weg te rennen. Ik opende de deur en keek naar de docent. Zijn oranje das stak afschuwelijk af bij zijn donderblauw pak. Maar ik glimlachte alleen.
“Jongeheer, bent u niet in de verkeerde les?”
“Uhm ja, ik heb een eindwerk en ik dacht of ik hier even mocht komen observeren?”
“Als jij onze les niet verder stoort.”
“O. Oké.”
“Zet je daar maar neer. En nu de volgende.”
Ik legde mijn camera voorzichtig op de bank en keek de ruimte rond.
Dit was een begin.

Hey lieverdjes,

alles goed met jullie? Met ons wel, wel druk het nieuwe school jaar is begonnen.
Hoe was jullie eerste dag?

Veel liefs

Reacties (3)

  • FollowYourDream

    Oh, wat een goede tip van Melissa. (:
    Ik ben benieuwd wat het eindresultaat zal zijn..

    Oh, en ik moet pas morgen voor het eerst naar school (:

    En ik loop bij dit verhaal echt nog super ver achter :/
    Ik geraak bij, beloofd, ooit!

    Xxx

    3 jaar geleden
  • LarryNiam

    ik ben benieuwd naar de rest:)
    snel verder<3

    3 jaar geleden
  • Renate1983

    Ik ben echt benieuwd hoe zijn project er uit komt te zien.
    Kan niet wachten tot het volgende stukje.

    Love it, babes

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen