'Let me look for the memory.'

'No.'

'If you spoke the truth, you would have let me, for it would have confirmed it.'

'How would I know you wouldn't look for other memories?'

'I promise you that I'll only look for that memory.'

'If your word is as trustworthy as you are, that's all the more reason not to show you any memory.'

'I am trustworthy.'

Sherlock snoof, niet in staat zijn verachting over deze stompzinnigheid te verbergen. Onmiddellijk voelde hij Lupos binnenknallen met de subtiliteit van een bulldozer en zag de herinnering weer; zij beiden zittend op bed, luisterend naar 'Alright, Still' onder het lezen van klassiekers, waaronder Max Havelaar van Multatuli, Kamertjeszonde van Herman Heijermans en enige boeken van Jules Deelder en Godfried Bomans. Toen was het over en merkte hij dat hij op z'n knieën gevallen was.

'Zie je nou wel?,' zei Lupos denigrerend.

'Bastard,' was de enige bittere reactie en hij voegde er nog aan toe dat Lupos een grote vergissing gemaakt had.

'Alleen losers zeggen dat,' reageerde Lupos luchtig.

'Ik zal je leven een hel maken,' beloofde Sherlock.

'Ik heb meer middelen om jóúw leven hel te maken dan omgekeerd,' merkte Lupos op.

'Maar ik heb meer creativiteit met de beperktere middelen die ik heb.'

Lupos lachte; een hard*, spottend geluid.

'Denk je nou echt dat een elfjarig rotjoch iets tegen mij kan beginnen?'

Toen realiseerde Sherlock zich iets; het was vandaag volle maan, de tijd waarop Lupos altijd 'ziek' was. Hij zou er dus helemaal niet moeten zijn!

'Ja, eigenlijk denk ik dat wel,' blufte hij, zoekend naar een uitweg.

'Bring it on!**' zei 'Lupos'

'Paralitis!'

'Protego!'

'Protego!'

Enige tijd danste de rode straal tussen de twee Schilden;toen vervaagde het.

* hard slaat op de toon

**kom maar op!

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen