Justin pov.

Het was Imryll die kon ontkomen, perfect voor mijn plan… "Legolas, mag ik je boog even?", vraag ik met een grom en hij knikt. Ik krijg de boog en span hem op met een gouden pijl, waarna ik de pees los laat. De pijl boort zich in de rechtervleugel van de Wyvern. Imryll valt met een klap neer en eenmaal op de grond, krijgt ze haar menselijke gedaante. Ze gaat op haar knieën zitten en pakt haar bovenarm stevig vast. Ze trekt de pijl eruit en een pijnlijke kreet komt uit haar mond. Ik stap woedend naar haar toe. Wanneer ze me ziet zie ik angst in haar ogen en ze kruipt snel naar achteren. Ik stap stug verder en pak haar dan op aan haar linker bovenarm. “Justin…”, smeekt ze me en tranen glijden over haar wangen.

Ik trek haar overeind en trek haar mee naar Legolas. Ik duw haar voor hem neer en vraag dan met een grijns aan Legolas: ‘Zou ik wat elfentouw mogen lenen?’ Hij geeft me rap het touw en hiermee bind ik de polsen van Imryll vast achter haar rug. Ze kruint even pijnlijk maar doet voor de rest niks. “Meekomen.”, zeg ik tegen haar en til haar van de grond. Ze kijkt me nog angstiger dan eerst aan, maar ik duw haar vooruit. Ik neem haar mee naar de lijken van haar kinderen en Smoke en stop daar dan. Ze kijkt vol afschuw weg en ik pak haar bij haar kin vast, draai haar gezicht stevig naar de richting van de lijken en breng mijn mond naar haar oor. “Dat komt ervan als je de foute keuze maakt…”, fluister ik en laat haar kin los. “En nu gaan we mijn broeders bezoeken. Is het niet, Legolas?”, vraag ik aan hem en hij knikt langzaam en onbegrijpend. Ik weet dat dat niet bij zijn plan hoorde, maar ik wilde Imryll zien lijden en horen smeken om genade. Mijn jaloezie neemt de overhand.

Ik sleep haar mee naar mijn paard en laat haar erop zitten. Ik ga achter haar op het paard zitten en pak de teugels stevig vast. Ik spoor mijn paard aan om te vertrekken naar Minas Morgul, haar thuisland die we nu gaan verwoesten. Na een aantal uur zijn we er eindelijk aangekomen. Legolas kijkt me onbegrijpelijk aan, duidelijk niks wetend over mijn snode plan. Wanneer ik mijn vinger op mijn keel leg en een snij beweging maak, knikt hij, vormt er een 'o' om zijn lippen en roept een paar manschappen bij elkaar. Ik stap van het paard en help Imryll er ook vanaf. “En nu komt de kers op de taart…”, zeg ik geheimzinnig tegen haar en breng mijn wang naar haar wang. Ik slaag van vanachter mijn armen om haar schouders en forceer haar zo om te kijken naar het schouwspel dat zich binnen enkele minuten ging plaatsvinden.

Legolas haalt met andere elfen wat buskruit van de paarden hun ruggen en ze leggen het buskruit verspreid voor de poorten van Minas Morgul. Een paar elfen gooien er een aantal in MM zelf doormiddel van kleine katapulten. Ik voel Imryll onrustig bewegen en uit mijn greep proberen te ontsnappen, maar ik hou haar steviger vast. “Klaar voor het spektakel schatje?”, vraag ik glimlachend en knik dan naar Legolas.

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here