Foto bij 046 - Waiting for the Wolves

Sorry dat het zo lang duurde, maar hier heb je dan het hoofdstukje:Y)Enjoy

De foto hierboven is gemaakt door _Dracarys_

Vandaag gaan we extra hard werken aan de wolf riders, zodat het wat meer opschiet.(A)

Amras
Nevel lag als een deken over het kamp heen. Ik rilde onder de dekens. Het was nog een beetje donker, maar ik wist dat het al ochtend was. Ik ging rechtop zitten in het bed en keek om me heen. Ik bevond me in de zelfde kamer als toen we hier aankwamen. Het was een klein kamertje, gemaakt van zwart sprokkelhout, verder dan het bed stonden er nog twee stoelen, dat was het. Er waren geen ramen, wel kon ik door de kier van de deur zien dat het al wat lichter was buiten. Het was nog stil, het hele kamp sliep vaak lang uit. Ze hadden niet heel veel te doen en werkte meestal in de late avonden, al dan met zo min mogelijk vuur. Ik was te vroeg wakker voor mijn doen, maar ik kon het niet helpen. Ik had de slaap hard nodig en dan nog lagen mijn gedachtes ver afgelegen bij de wolven. En niet alleen dat was wat mij wakker hield, vannacht had ik weer een droom over het drakenoog gehad. Ik had het voorwerp gezien, ik had het kunnen aan raken, maar toen ik dat deed had ik Yarea uit het raam zien vallen. Tegelijkertijd was een vreselijk gevoel mijn hart binnengekropen toen ik haar niet meer zag, toen ik uit het raam keek. De droom was geïndigd met het blauwe oog gehuld in blauw vuur, het drakenoog, het lag op me te wachten.
Onder de dekens kleedde ik me aan. Ik had niet veel zin om naar buiten in de kou te gaan, maar ik was bezorgd over de wolven en in slaapvallen zou me toch niet meer lukken. Ik stapte in mijn laarzen, die eigenlijk best vervangen konden worden en ik liep zachtjes het huis uit. Anders dan ik had gedacht stonden er een aantal bewakers op de muur. Ze stonden daar, half ingedoezeld met een lans als steun. De nevel lag prachtig rond de tenten en geïmproviseerde huizen. Ik keek naar links, daar ergens stond Yarea's tent. Ze had er liever in willen slapen voor het oude gevoel van de dolende ruiters, mij was er een huisje aangewezen. Ik liep naar rechts, richting de poort van de muur. Mijn versleten laarzen lieten bijna geen sporen achter in de bevroren grond en ik liep onopgemerkt naar de muur toe. Ik liep achter een grote tent langs en kwam bij een trap die de muur op leed. Met een beetje moeite klom ik de trap op en hield ik me stevig aan de zijkant vast. Boven aangekomen keek ik tegen de rug van een man aan. Hij had me nog niet opgemerkt dus ik sloop er naar toe, om geluidsloos naast hem te gaan staan, wachtend tot hij zich omdraaide. Hij draaide zich maar niet om en ik had het gevoel dat hij half aan het slapen was, dus ik keek maar wat rond, het bos in.
"Wanneer zullen ze terugkomen, denk je?" zei ik hardop tegen de bewaker. Hij schrok zich kapot dat hij een stuk in de lucht vloog en zich dreigend omdraaide. Toen hij zag dat ik het was ontspande hij zich, maar hij schaamde zich voor de onoplettendheid.
"Uh, eh, ik heb geen idee, eh, sir." ik grijnsde bij het horen van de titel. Het was waar ook, ik was een prins, in de duister kant dan wel. Hier was ik gewoon een jongen met blauw bloed. Ik zuchtte teleurgesteld, ik had een fijner antwoord gewild van hem. Maar hij wist het ook niet. Yarea en ik moesten snel verder. Ik wist niet of er een tijdsconditie zat aan de opdracht van mijn vader, maar zelf wilde ik deze opdracht zo snel mogelijk afronden. Het werd tijd dat ik wat kon gaan doen, na een lange tijd vast te hebben gezeten met al die hoestbuien. Ik keek nog een keer tussen de bomen door, hopend op een teken van de wolven, maar ze kwamen niet opdagen dus ik liep de trap naar beneden weer af, naar de vergaderplaats.

Er waren al wat meer mensen in de weer. Saed stond te praten met Nafal, zijn rechterhand. Galeran was nergens te bekennen. Behalve Yarea kende ik nog niet heel veel mensen, ik had er nog niet echt op gelet. Er wel veel mensen met me praten, soms was dat best irritant. Ik liep naar Saed en zijn jonge langharige rechterhand. Hij zette een glimlach op zijn bezorgde gezicht. Er was iets aan de hand. Saeds rechterhand richtte zich tot mij.
"Misschien heb je mijn naam al gehoord, maar dan nog. Het kan niet kwaad om me even voor te stellen. Mijn naam is Nafal Resfae," zei de jonge man. Ik knikte en bekeek zijn uiterlijk. Hij had een lang gezicht, een opvallende neus en groene ogen. Zijn steile donkerblonde haar lag over zijn schouders en twee plukjes staken lagen voor zijn oren.
"Kom je uit de lichte kant?" vroeg ik en meteen nadat ik die vraag stelde zag ik de afschuw op zijn gezicht. Misschien was het geen goede vraag om te hebben gesteld. Saed beantwoorde de vraag nog voordat hij dat kon doen.
"Sommige mensen van hier komen niet uit de duistere kant zelf, maar zijn rebellen uit de lichte kant. Dat betekent niet dat ze slechter zijn. Iedereen is gelijk hier en we zijn allemaal duistere kant mensen hierzo." Ik knikte dat ik het begreep, was hij dus een lichte kant mens geweest, misschien wel een soldaat. Ik zag dat Nafal zijn vuisten had gebald en ik was scherp.
"Ik was ooit van de lichte kant, ja. Maar dat betekent niet dat ik hier niet hoor! Als ik ook maar één iemand zie die bij de lichte kant hoort, dood ik diegene meteen!"
Ik tilde een hand op om hem een beetje te bedaren, zijn woede zat diep geworteld. Ik was benieuwd wat zijn verhaal was, maar ik besloot om nu niet door te vragen, misschien kreeg ik dat later van Saed te horen.
"Ik begrijp je, ik bedoelde het niet zo," zei ik en ik zag dat hij zijn handen ontspande.
"Het spijt me, ik liet me even gaan." Zijn blik gleed van verdriet en woede naar vastberadenheid. "Maar ik zal er alles aan doen om jullie te helpen."
"Ik zal jullie helpen het drakenoog te stelen, ook al lijkt het onmogelijk. Ik zal jullie helpen." Zijn ogen spraken zijn standvastigheid en hij zette zijn hand tegen zijn voorhoofd. Ik zag de schrik op Saeds gezicht, maar ik knikte. Ik knikte langzaam van ja en een tevreden glimlach was te vinden op de jonge mans zijn gezicht. Hij zou ons nog van pas kunnen komen.

Reacties (1)

  • EvilDaughter

    Oehh, leuk leuk!
    Ik ga snel verder lezen.
    Eerst staat er in het hoofdstukje dat Nagal Saeds rechterhand is en later die van Galeran ... ?

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen