Foto bij 5. La

I think I'm in love again
(My head, yeah, you're in my head)
I think I'm in love again
(My head, yeah, you're in my head)
I didn't think it could be true
Let alone that it would be you

- Kat Dahlia

Louis Tomlinson stond bij Gemma. Zijn hand lag op haar schouder, het waren waarschijnlijk enkel zijn vingertoppen. Harry kon hem enkel in profiel zijn, maar hij kon wel zien dat er een klein geheimzinnig lachje op zijn gezicht stond. Louis gebaarde naar het bord met de wie waar zou moeten gaan zitten, met zijn bierflesje. Hij leunde wat dichter naar haar toe en fluisterde iets in haar oor. Ze begonnen beiden te lachen met wat Louis ook gezegd had. Gemma gaf hem een speels klopje op zijn schouder en schudde met haar hoofd. Louis haalde enkel zijn schouders op als antwoord. Hij zag er beeldig uit.
Harry opende zijn mond om iets te zeggen, maar bedacht zich. Hij bleef met halfopen mond staren en wist niet wat hij moest zeggen en of hij wel iets moest zeggen. Hij was opgelucht dat Gemma zich amuseerde. Echt waar, maar hij zou verrukt moeten zijn door deze gebeurtenis en hij wist dat hij dat niet was. Harry voelde zich beschaamd, want toen hij hun samen had gezien, leek hij wel een hartverzakking gekregen te hebben. De eerste reactie toen hij zijn zus zo gelukkig zag was een combinatie van teleurstelling en (oh God) jaloersheid.
Pathetisch, dacht Harry terwijl Louis en Gemma nog steeds lachten. Het was een marteling om naar hen te kijken en het voelde pijnlijk herkenbaar, de verwarrende mengeling van emoties die Louis altijd bij hem kon losmaken.
Hij vindt je zus leuk, hij vindt iedereen leuk. Maar jou blijkbaar niet hé? Harry sloot zijn ogen en probeerde Louis' opmerking van enkele dagen geleden, toen Grimmy hen de foto's liet zien, te vergeten. Louis' interacties met Harry waren daarna minder confronterend geweest sindsdien, kort en wat terughoudend maar Harry kon zich er niet van houden om te denken dat het een manier van Louis was om sorry te zeggen. Maar hij zou het nooit begrijpen. Hij zou nooit begrijpen waarom hij zich telkens afgewezen voelde als hij in Louis' buurt was.
Misschien is het eindelijk een tijd om aan jezelf toe te geven hoe erg je hem wel niet wilt! Harry was overstuur door zijn gedachten en schoot in actie toen een gevoel van schrik door zijn lichaam trok. Hij liep met grote passen naar voor.
"Ik was al bang dat je naar huis was gegaan," zei hij toen hij tussen de tafels naar hen toe liep, hopend dat hij zelfverzekerder klonk dan hij zich voelde. Gemma glimlachte toen ze hem zag maar trok een wenkbrauw op.
"Oh?" zei ze koel. "En zou je het me kwalijk genomen hebben?" Harry schudde zijn hoofd.
"Nee, sorry."
"Het is goed. Ik begrijp het wel." Ze knikte richting Louis die geïnteresseerd van de een naar de ander keek. "Je mag Mr. Tomlinson hier wel bedanken om me te redden. Hij was me net aan het vertellen hoe hij de plaatsingen strategisch wat aangepast had zodat er wat meer leven in de brouwerij zou gebracht worden." Louis glimlachte naar Harry, een onstuimige glinstering kwam tevoorschijn in Louis' ogen.
"Het is heel simpel. Plaats gewoon de Cartwrights bij de Frasier-Linds. Een schot in de roos." Harry lachte. Van wat hij had gehoord, eiste Mirian Cartwright grote hoeveelheden champagne op elk event, was het nu een cocktailparty, lunch, ontbijt of een kinderfeest. Het was zo erg dat de meeste muzikanten haar 'Bubbles' heetten. (Niall noemde haar blijkbaar ook zo als hij haar aansprak.) Hij kon zich voorstellen dat Amelia Frasier-Lind dat wat cru vond.
"Dus dit is je zus?" vroeg Louis met een grote glimlach. Harry knikte en beet op zijn lip. Gemma zuchtte theatraal, alsof het zo'n last was. "Ik had het al gedacht nog voor ze zich voorstelde," zei Louis met een trotse klank in zijn stem. Zijn ogen gingen kort over Harry's gezicht. "Dezelfde ogen." Harry keek naar Louis en voelde zijn wangen rood worden. Hij was verrast en keek snel naar beneden om zijn reactie te verbergen. Maar hij had geen moeite hoeven doen want Louis keek al langs hem heen naar Gerald Courtenay die met zijn viool aan het prutsen was op het opgezette podium.
"Shit," vloekte Louis en keek op zijn mobiel om te kijken hoe laat het was. "Ik moet me gaan klaarmaken." Hij draaide zich naar Gemma. "Het was leuk om je te ontmoeten." Hij knikte naar Harry. "Styles..." Harry liet een stil gebrom horen en bleef naar de grond staren. Louis zigzagde langs de tafels naar het podium. "Doe eens rustig, Gerry! Ik kom er al aan. ... Nee ik heb Eleanor nog niet gezien. Ik ben haar orkestpartner, niet haar oppas." Gemma kuchte. Harry keek op recht in haar ogen en hij bloosde weer. Hij gromde beschaamde.
"Zwijg maar."
"Ik heb nog niet eens iets gezegd!" protesteerde ze en haar ogen straalden onschuldigheid uit. Maar je kon duidelijk aan haar zien dat ze haar best deed om een veelbetekenende glimlach te onderdrukken. Hij keek weer naar de grond, zijn hartslag was nog steeds te hoog en zijn wangen nog steeds rood.
"Oh, komaan H." zei ze en haakte haar arm in de zijne. "Laten we onze plaatsen zoeken."

Afspeellijst
+ I think I'm in love - Kat Dahlia

Oeps, ik had blijkbaar in het vorige stukje al verraden met wie Gemma stond te praten. Mijn excuses daarvoor en bedankt magiclove om me daarvan op de hoogte te brengen.
Let me know what you think!

greetz Translator

Reacties (1)

  • magiclove

    Kan altijd wel gebeuren:)
    leuk hoofdstuk!
    snel verder!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen