‘Ga je ons nog vertellen wat je in hemelsnaam uit gespookt hebt de laatste vier jaar?’
Ruby begon op de tafel te dansen en neuriede een opgewekt liedje. ‘En waarom zou ik dat doen?’ lachte ze. ‘Een beetje mysterie van tijd tot tijd houd een man geïnteresseerd, is het niet?’
‘Cordwell, you’re killing me.’ Kreunde ik.
‘Wil je het zo graag weten?’ vroeg ze speels.
‘Mijn drie jaar dode partner-in-crime duikt na vier lange jaren van rouwen uit het niets op met een heel gevolg aan schouwers. Wat denk je?’
‘En geloof mij maar, het rouwen was erg. Heel erg. Sinds jij weg bent mislukken bijna al zijn plannen.’ Deed Blaise een duid in het zakje.
‘Niet waar!’ riep ik verontwaardigd. ‘Het was gewoon niet zo leuk zonder jou.’ Verdedigde ik mezelf.
Grinnikend liet ze zich tussen ons in ploffen. ‘Ik heb jullie ook echt vreselijk gemist hoor jongens. En ik zal jullie alles vertellen. Maar eerst moeten jullie beloven dat jullie niet gaan flippen.’
Bliase rolde opvallend met zijn ogen. ‘Wie denk je dat je voor je hebt, liefje?’
‘Misschien, maar wat ik jullie ga vertellen is wel een beetje “over the top”, als je begrijpt wat ik bedoel.’
‘Ik wist niet dat bij jou iets als “over the top” bestond?’ grapte ik.
Ruby haalde haar schouders op. ‘Meestal niet, maar dat was voordat ik de dood in eigen persoon heb ontmoet en een deal met hem sloot.’
‘Dus je bedoeld dat je de laatste drie jaar in het gekkenhuis hebt doorgebracht?’ lachte ik.
Ruby haalde ongeïnteresseerd haar schouders op. ‘Dan geloof je me niet. Maar dan ga ik dus ook niet de moeite doen om de rest van het verhaal te vertellen.’
‘Alsof jezelf niet staat te trippelen om ons te verbazen met je verhaal over hoe je je vloek hebt verbroken.’ Meende ik. ‘Je kan toch niet aan die verleiding weerstaan.’
‘O nee, liefje?’ Ze kneep haar ogen samen tot spleetjes.
‘Ik ken je door en door, schat. Je staat stijf van ongeduld om ons over je avonturen te vertellen.’
‘Nou, misschien heb ik wel helemaal geen zin om te praten, en wil ik liever iets anders gaan doen.’ Meende ze.
Ik rolde verveeld met mijn ogen. ‘En wat wil miss Cordwell dan wel doen, als ze dan toch weigert ons al haar geheimen te vertellen?’
‘Ik denk dat ik me een lekker stukje vlees ga zoeken.’ Grijnsde ze. ‘Ik ben dringend aan wat ontspanning toe.’
‘O god, Ruby. Ik hoop zo dat je daarmee een biefstuk bedoeld.’ Kreunde Blaise naast me.
‘Als jij je daarmee beter voelt.’ Knipoogde ze speels. ‘Maar ik was eigenlijk meer aan Neal Costrallo an het denken. Gosh, wat is die sexy geworden sinds de laatste keer dat ik hem gezien heb.’
Het was vreemd om Ruby over jongens te horen praten. De laatste keer dat ik haar had gezien was ze dertien jaar geweest en maagd, had zelfs nog nooit een relatie gehad. Ondanks haar aanleg voor kattenkwaad was ze eigenlijk best een “braaf” meisje geweest. Maar de manier waarop haar prachtige ogen momenteel de jongen aan de andere kant van de kamer in zich op namen voorspelde dat ze op heel wat meer uit was dan alleen ontspannen.
‘Serieus? Je kan wel wat beters krijgen dan dat stuk uitschot.’ Antwoorde ik neutraal, mijn jaloezie naar de achtergrond dwingend.
‘Alsof ik dat niet weet?’ ze rolde verveeld met haar ogen. ‘Maar het is niet alsof ik uit ben op een relatie. Veel te vermoeiend’
‘Als je alleen uit bent op seks, kan je zeker beter krijgen. En daarvoor hoef je echt niet ver te zoeken hoor, liefje.’ Grijnsde Blaise. Hij trok Ruby weinig subtiel naar zich toe. ‘Daar wil ik mezelf best voor opofferen, als je me dat zou vragen.’
‘Zeker en vast. Het zou natuurlijk geheel tegen mijn geweten indruisen. Maar een dame in nood laten we niet in de kou staan, natuurlijk.’ Grijnsde ik net zo doorzichtig als Blaise, wetende dat Ruby het vast grappig zou vinden.
‘O, dus jullie zouden jullie dan “opofferen” om mij een plezier te doen?’ vroeg ze speels, terwijl ze zachtjes achterover leunde op Blaises schoot, zich het gemakkelijk maakte.
Traag boog ik me voorover naar haar toe, keek haar zo verleidelijk mogelijk aan, totdat mijn lippen amper enkele millimeters van de hare verwijderd waren. ‘We weten alle drie dat je Blaise niet aan zou kunnen, laat staan mij. Ze noemen me hier niet voor niets een seksgod.’ Fluisterde ik zacht.
Verleidelijk likte ze met haar tong over haar lippen. ‘Is dat een uitdaging, Draco? Of gewoon een uiting van je veel te grote ego?’
Ik bracht mijn lippen naar haar rechteroor, zag Blaise vanuit mijn ooghoeken moeite doen zijn lach in te houden. ‘Dat mag je zelf ontdekken, als je ooit klaar bent met jongentjes als Neal Costrallo.’ Daagde ik haar uit.
‘probeer je me de kast op te jagen, Draco? Volgens mij zie je nog steeds dat dertienjarige meisje voor je.’
‘O, we zien wel degelijk dat je opgegroeid bent, schat.’ Grijnsde Blaise, terwijl hij zijn handen zacht tussen haar benen liet glijden, richting haar dijen. Zijn blik op haar weinig verhullende inkijk van haar blouse gericht.
‘Jullie beseffen toch wel dat we momenteel zo’n dertig toeschouwers hebben, he?’ grinnikte ze. Maar ze duwde Blaises handen niet weg. in plaats daarvan legde ze een hand op elk van onze borstkasten. ‘Misschien moeten we dit gesprek ergens voortzetten waar wat minder nieuwsgierige ogen zijn’
‘O, dus my lady wilt wat privacy?’ vroeg Blaise met een hese stem. Die heesheid die ieder meisje die hij ooit had proberen verleiden had doen smelten.
Ruby tuitte uitdagend haar lippen naar Blaise terwijl ze zacht met een vinger rondjes over mijn borstkast draaide, een zacht spiralende beweging naar beneden makend, richting mijn broeksrand. ‘Hoewel ik er niet aan twijfel dat Slytherin vast enkele voyeurs huishoud, is exhibitionisme niet echt mijn ding. Maar als je daar zin in hebt, voel je dan vrij om miss Park op te zoeken.’ Quasi teleurgesteld wierp ze een blik op Costrallo aan de andere kant van de huiskamer. ‘Dan zal ik toch maar genoegen moeten nemen met Neal.’
‘Costrallo is je tijd niet waard, Cordwell. Die loser weet nog niet wat hij met een vrouw moet doen als ze zicht letterlijk op hem zou storten.’ Sneerde ik.
Ruby trok arrogant haar ene wenkbrauw op, in haar typische, onbevreesde Ruby-blik. ‘Jullie denken beide zo geweldig te zijn. Zo zeker van jullie superieure spel van passie en lust.’ Begon ze, terwijl ze verleidelijk haar lichaam nog verder achterover boog, waardoor haar borsten prominent de hoogte in schoten. ‘Jullie denken alles te weten over hoe je een vrouw kan verwennen, haar moet stimuleren. Hoe je haar kan doen verlangen naar jullie, steeds meer en meer, tot ze wulps en onverzadigbaar in jullie armen liggen, smekend naar meer.’ Haar handen gleden nog verder naar beneden over mijn lichaam, beroerden zachtjes, als een flinterdunne aanraking de stof boven mijn nu al gegroeide erectie. ‘Dat is wat jullie bedoelen als jullie jezelf sexgoden noemen, is het niet?’
‘En nog zo veel meer waar je alleen van kan dromen, schatje.’ Knipoogde ik hooghartig.
‘Reken daar maar op. Het genot van een vrouw heeft voor ons geen geheimen.’ Deed Blaise zelfingenomen een duid in het zakje. Zijn vingers masseerden nu zachtjes de binnenkant van haar dijen, wachtend tot ze zou reageren op zijn aanraking.
Met een dramatische zucht maakte ze zich uiteindelijk van Blaise zijn aanraking los en stond op. ‘Nou, als jullie jezelf dan zoveel betere afleiding vinden dan Neal, zullen jullie die grootspraak maar moeten bewijzen.’ Besloot ze.
Mijn bulderende lach galmde door de leerlingenkamer en ik negeerde alle gezichten die daardoor onze kant op draaiden. ‘Is dat een uitdaging, Ruby?’ herhaalde ik haar woorden.
Nonchalant haalde ze haar schouders op. ‘Misschien wel.’
Na nog een laatste, flirterige blik liep ze naar de uitgang van de leerlingenkamer. Stomverbaasd keken Blaise en ik haar na.
‘Goh, onze kleine Ruby is echt wel opgegroeid.’ Merkte Blaise droog op.
‘Zeg dat wel.’ Was ik het met hem eens, haar nog steeds nakijkend. ‘Ze is nog steeds dezelfde Ruby, maar ook weer niet. Ik kan mijn vinger er niet goed opleggen.’
‘Wie weet wat ze de laatste vier jaar heeft uitgehaald.’ Blaise haalde grijnzend zijn schouders op, alsof hij de verandering wel leuk vond. Spannend misschien zelfs.
Bij de deur van de leerlingenkamer hield Ruby plots halt. Met zwierende haren draaide ze zich naar ons om. ‘Dus, komen jullie twee nog me met mee of is grootspraak het enige wat jullie in huis hebben?’
Verbaasd keek ik op naar Blaise. Meende ze dit nu? Of was dit weer een van haar spelletjes?
Blaise leek even verbaasd als mij, maar haalde zijn schouders op. ‘Laten we maar eens kijken hoeveel onze kleine Ruby juist veranderd is.’

Reacties (1)

  • Histoire

    Die Ruby is echt om mee te lachen. Abo!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen