Foto bij 6. Sol

The pedal's down, my eyes are closed
No control
Lost my senses
I'm defenseless

- One Direction

Harry schudde gefrustreerd met zijn hoofd, greep Louis pols beet ent rok hem zijn kantoor binnen. Hij draaide Louis snel rond en drukte zichzelf tegen hem aan, hij gebruikte zijn lichaam om dat van Louis vast te zetten tegen de deur. Louis verslikte zich van schrik. Het schokkendste was nog Harry's gedrag, hij werd helemaal verblind door de rush van opwinding die door zijn lichaam schoot. Louis verstijfde helemaal, zijn rug gekromd. Hij kon eindelijk weer ademhalen.
Harry was overal, overal rond hem, zo plots. Zijn grote, sterke handen omsloten die van Louis die zich op de deur boven zijn hoofd bevonden. Louis voelde de kracht van Harry's borst tegen zijn schouderbladen, en de warmte van Harry's buik tegen zijn rug. Hij liet een gepijnigd geluidje horen toen hij zich realiseerde dat Harry een stijve kreeg.
"Louis," Ademde Harry in Louis' oor. Hij klonk wanhopig, zijn stem klonk hees en Louis kreeg er rillingen van. De rillingen gleden langs zijn rug, zijn spieren trilden. Hij kon een gebroken kreun niet onderdrukken.
"Ik weet niet wat je dacht toen je aan het spelen was vanavond," Harry stem veranderde in laag gegrom. Zijn neus raakt Louis' nek toen hij sprak en Louis drukte zijn oogleden op elkaar. Kwellende rillingen van sensatie trokken door zijn systeem. Hij kon zich de laatste keer dat hij zo snel een stijve kreeg niet herinneren; het was bijna een marteling. Hij had moeite met ademhalen en voelde zich er licht in zijn hoofd door. Zijn hart klopte in zijn borst. "Maar zoiets kan niet meer, heb je dat begrepen?" Louis kon niet antwoorden. Hij was bedwelmt, zo overweldigd. Hij probeerde zich te concentreren op zijn ademhaling. Harry ging verder. "Ik zou er niets op tegen hebben om een middenweg te vinden." Zijn warme adem raakte Louis' huid. "Ik zou er niets op tegen hebben om samen te werken." Hij benadrukte zijn punt door Louis' rechterhand los te laten en zijn eigen hand op Louis' buik te leggen. Zo, trok hij Louis' lichaam nog steviger tegen het zijne. "Maar je moet weten dat ik nog altijd de leiding heb." Louis slikte moeilijk en het lukte hem op één of andere manier om te knikken. Hij jammerde zacht toen Harry zijn kin liet rusten op Louis' schouder. Ze bleven daar zo ongeveer een minuut staan, tegen elkaar gedrukt. Louis concentreerde zich op zijn ademhaling, in en uit, in en uit. Traag, bibberend en diep.
Net wanneer Louis dacht dat hij weer grip op de situatie kon krijgen, voelde hij zachte lippen over de zijkant van zijn nek glijden, net boven zijn kraag en al die grip ging weer verloren. Louis mond stond lichtjes open en zachte geluidjes verlieten zijn mond. Harry's lippen bewogen zich tot het zachte, gevoelige plekje achter Louis' oor, wat ervoor zorgde dat Louis zich nog dichter tegen Harry aan drukte.
"Louis. Jezus." kreunde Harry. Zijn stem klonk net zo rauw en gebroken als Louis' zenuwen en Louis kon Harry's hart voelen bonzen tegen zijn rug. Hij rilde onder Harry, verlangend naar hem. "Het kan zo niet verder," zei Harry bedroeft, alsof hij nadacht over een oplossing, maar toch niet wist wat te doen. "Ik-Ik wil-- Ik kan het niet meer." Hij zweeg, verstopte zijn neus in Louis' haar en haalde diep adem voor hij lichtjes beet in Louis' schouder, door de stof van zijn gilet. "Oh God," fluisterde Harry gepijnigd, wanneer zijn hoofd ophief. "Ik kan het gewoon niet." Louis had het gevoel dat hij elk moment kon beginnen lachen door het intense gevoel. Zijn lichaam werd gekweld, de combinatie van hormonen en emoties maakten hem ziek van verlangen. Op dat moment wist hij dat hij nog nooit zo'n drang naar seks had gevoeld, nog nooit in zijn hele leven. Hij zou alles gedaan hebben, hij zou zichzelf op Harry's bureau gelegd hebben en hem gesmeekt hebben. Maar Harry trok zich plots terug. Zijn vingers omsloten de zijkanten van Louis' bovenarmen en hij mompelde in zijn oor: "We moeten terug en tegen de mensen praten, Louis. We moeten naar de afterparty. Ze verwachten ons. Dit- Dit is nog niet voorbij. Nog niet. Het kan niet... Wacht op me, na het feestje. Wacht op me." Het lukte Louis opnieuw om te knikken en dan was Harry verdwenen. Hij glipte de hal in en liet Louis achter, met trillende knieën en een veel te snel bonzend hart.
Louis staarde enkele seconden wezenloos naar de deur en legde dan zijn trillende handen op zijn gezicht en gromde. Hij strompelde rond het bureau en zakte in Harry's stoel.
"Waar ben je nu weer in verzeild geraakt?" Vroeg hij zich luidop af, belabberd en geil, zijn hartslag nog steeds onstabiel. Hij kon nu niet meer ontkennen hoe erg hij naar Harry Styles verlangde. Hij kon zichzelf niet langer meer voor de gek houden, niet na dit. Het was misschien niet meer te ontkennen maar het was ook oncontroleerbaar geworden. Dat is wat Louis nog het meest bang maakte.

Afspeellijst
+ No control - One Direction

Ooooeeeeh, hadden jullie dit zien aankomen?

Let me know!
Greetz Translator

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen