Foto bij 6. La

Well I know that getting you alone isn't easy to do
And I don't wanna lie and I don't wanna tell you the truth
And I know we got places to go, we got people to see
Think we both ought put 'em on hold and I know you agree
Stop the world cause I wanna get off with you

-Arctic Monkeys

Het duurde nog zeven minuten tot hij helemaal klaar was om terug mensen onder ogen te komen. Louis was zo verbaasd door wat er gebeurd was. Hij zat vol energie maar voelde zich tegelijk ook uitgeput. Het was een beetje te vergelijken met het verdoofde gevoel die je had na een lange huilbui. Louis had het warm, zijn huid voelde klam onder zijn kleren en hij had hoofdpijn. Het leek wel een kater door de lust. Hij had elke van die zeven minuten nodig om terug op krachten te komen. Gaan ze het aan mij zien? Valt het van mijn gezicht af te lezen?

Een frisse golf van zelfvertrouwen overviel Louis toen hij zich terug tussen de mensen voegde. Hij zag hoe de anderen zich amuseerden en hij wist dat hij dat zelf de hele avond niet zou kunnen doen. Dat was gewoon een te gevaarlijk risico in de staat waar hij zich in bevond.
Voor hij het wist greep Taggie Diversey zijn arm en begon te praten over hoe ze hem overal had gezocht en wat voor een geweldig concert het wel niet was en wil je soms iets te drinken, Louis? Hij wisselde zijn angst in voor een glas champagne en kon toch even alles vergeten.
Maar Harry was hij niet vergeten. Aan Harry kon Louis niet ontsnappen. Het zou zo al moeilijk geweest zijn om niet aan hem te denken; dat gaf Louis gerust toe, maar wat het nu nog moeilijker maakte was dat iedereen over hem sprak, over Don Juan. Iedereen praatte erover, net zoals Louis had voorspeld. Overal waar hij kwam stonden mensen er opgewonden over te praten, alsof ze iets uitzonderlijks hadden meegemaakt. Elke keer Louis, Harry niet meer zag tussen de mensen, elke keer hij de gedachten aan Harry weg kon schuiven en zich helemaal op een gesprek kon concentreren, bracht iemand Don Juan op. Dan was Harry het enige waar hij nog kon aan denken, dan voelde hij het getik van Harry's hart weer op zijn rug, zijn perfecte lippen in zijn nek en zijn hand op Louis' heup. De herinneringen waren zeurend en levendig.
Wacht op mij.

Grimshaw kwam naar hem toe, zo ongeveer een uur voor iedereen begon weg te gaan. Een vreemde pinguïn in zijn pak,zoals altijd, zijn haar hing in zijn ogen en dat gebeurde meestal enkel maar als hij een beetje boos was.
"Tomlinson, waar heb jij in godsnaam gezeten?" vroeg hij en nam zijn onderarm vast. "Ik heb je hulp nodig, kom mee." Hij ging terug naar het groepje waar hij vandaan kwam en één van de mensen in het groepje was Harry Styles. "Ik probeer Harold al de hele tijd te overtuigen over het feit dat dit beter was dan de Mengelberg, Louis. Maar hij wil me maar niet geloven." Nick maakte een gebaar naar Harry die rechtover hen in de cirkel stond. "Zeg hem dat het beter was, alsjeblieft." Louis keek Nick aan, hij kon niet naar Harry kijken. Hij was om onverklaarbare reden bang om onverschilligheid in Harry's ogen te lezen, dat bevestigd zou worden dat Harry van gedachten verandert was.
Wacht op mij.
"Mengelberg?"
"Ja! Mengelberg! Met het Concertgebouworkest, 1938? Don Juan. Gaat er al een belletje ringen?" vroeg Nick. "Dit was beter! Mengelberg was een meester in het opstellen, maar Styles' keuze om het tempo zo te manipuleren... Het was nog beter. Hij gelooft het niet. Zeg het hem." Louis staarde naar de grond en voelde zijn gezicht rood worden. Grimshaw ging verder tegen Harry, want Louis bleek niet echt een grote hulp te zijn. "Het volledige optreden was fantastisch! Maar de verschuivingen van het tempo! Ze waren geniaal. Geniaal! Het liet je gewoon Don Juan's mentale moeilijkheden horen. Het trekken en het duwen!" Grimmy maakte grote armbewegingen, maar Louis kon anderen in de kring enthousiast zien knikken. "Man versus zichzelf, orkest versus dirigent. De klassieke conflicten," Eindigde Grimmy en blij met zichzelf.
"Misschien wel, maar" zei Harry uiteindelijk. "Louis verdient er evenveel lof voor als ikzelf, als niet meer." Louis' hoofd schoot omhoog en keek hem aan, zijn hart sloeg een tel over. Harry staarde in zijn ogen, donkere geamuseerde ogen.
Shit, Louis wilde hem.
"Je hebt gelijk, Harry." zei Amelia Fraiser-Lind. "Geweldig optreden. Goed gedaan, concertmeester." Tegen de tijd dat Louis' gesprek met haar afgelopen was, was Harry verdwenen. Louis was opgelucht, dankbaar voor de ademruimte.
Maar hoe later het werd hoe banger Louis werd, hij vroeg zich af waar Harry heen was gegaan. Hij was niet alleen weg uit het groepje, hij leek zelf niet meer in Jerwood Hall te zijn. Louis wilde niet toegeven dat hij zich teleurgesteld voelde, hij begon zichzelf er langzaam van te overtuigen. Zodat als het straks echt bleek te zijn, hij niet te erg gekwetst zou zijn. Hij overtuigde zichzelf dat hij niet had gewild dat Harry op hem wachtte.
Je wilde helemaal niet mee met hem naar huis, zei hij tegen zichzelf als hij naar de bar toe ging. Het zou alleen maar nare gevolgen hebben gehad. En weet je wat? Er zouden alleen wrede dingen zijn gebeurd.

Louis sjokte naar de vestiaire als er enkel nog vijf gasten aanwezig waren, twee van hen waren barmannen. Hij hield zijn hoofd naar benden en deed traag zijn vest en daarna zijn overjas aan. Hij voelde zich vernedert, als hij besefte dat hij alles opzettelijk traag deed. Hij deed zelf zijn sjaal traag om, door de misleidende hoop dat Harry op één of andere miraculeuze wijze zou verschijnen.
Wacht op mij. Hoorde hij sarcastisch in zijn gedachten terwijl hij het bittere gevoel van afwijzing voelde. Het deed pijn. De teleurstelling was hard, zijn hart gebroken. Je bent gek, Tomlinson. Zwak, gestoord en helemaal uitzinnig.
Hij was eindelijk klaar om te vertrekken, Harry Styles kon de boom in. Louis begon richting de uitgang te stappen en daar was hij. Daar stond Harry Styles, hij zag er oneerlijk knap uit in zijn lange zwarte jas. Hij stond aan de ingang van St. Lukes, te wachten op Louis. Hij keek naar Louis die steeds dichterbij kwam en deed intussen teken naar een taxi. Hij bleef staan als hij voor Harry stond.
"Wel, Styles?"

Afspeellijst
+ Stop The World I Wanna Get Off With You - Arctic Monkeys

Hellooo!

Wat vinden jullie van Harry's eerste single? En van dit stukje?

Let me know in the comments!

Greetz Translator

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen