Foto bij Angel (LS)

Vandaag volgen we de avonturen van de intelligente Lorcan Scamander.

om verwarring te vermijden eerst een stukje waar we vorige keer geëindigd waren.

'Nou goed dan, WAAROM IS DIE BRIEF ER NOG NIET!' roep ik weer uit.
'Lieverd, Zweinstijn is pas gisteren begonnen met brieven versturen, het kan dan best een week duren voor ze allemaal aangekomen zijn' zegt ze weer dromerig.
'Nou dan hoop ik dat die brief er snel is'


Net toen ik dat had gezegd hoorde ik het krijsen van een uil.
Ik rende haastig naar de deur en deed hem open.
Daar zat een uil op de stoep te wachten.
'Als je het over de duivel hebt...' zeg ik verrast.
De uil tikt ongeduldig met zijn poot op de grond, ik zie dat hij in plaats van een twéé brieven vast heeft.
'krijg nou drakenpokken!' mompel ik.
haastig pak ik de brieven, ik weet al wat er in de brief met het symbool van Zweinstijn zit, dus pak ik nieuwsgierig de andere brief, zodra ik hem uit de envelop haal en hem open maak, weet ik al meteen wie het is.

Hey jongen, hoe gaat ie?
Deze brief werd naar mijn adres gestuurd, ze weten daar op school natuurlijk niet wanneer je hier bent en wanneer bij je moeder!
Dus heb ik besloten om hem met mijn uil naar je toe te sturen.
En weet je wat? je mag hem houden! ik wilde je hem toch al cadeau doen, dus bij deze!
Haar naam is Angel, zorg goed voor haar wil je?

Tot later
Je vader


Een glimlach breekt door op mijn gezicht, en ik kijk naar de sneeuwuil die voor me zit.
Ze krast even verontwaardigd, en ik bedenk me dat ze waarschijnlijk een tijdje niks heeft kunnen eten.
'ehm, hoe neem ik jou mee naar binnen?' vraag ik haar, niet dat ze ooit zal antwoorden.
Praten doet ze niet, maar in plaat daarvan fladdert ze even op en tikt met haar snavel tegen de achterkant van de brief, en ik merk dat er een handschoen achter zit en een handleiding over hoe je omgaat met een uil.
'Waarom merkte ik bij merlijns beschimmelde ontbijtgranen dat niet eerder op' zeg ik.
Snel haal ik hem er uit, en doe de handschoen aan.
'dus ik hou mijn hand zo...' ik hou mijn hand voor me, en ze komt er naartoe vliegen.
verdomd, zo'n uil is nog best wel zwaar!
met enige moeite loop ik naar binnen.
'mam, ik denk niet dat we nog een uil zullen moeten kopen' zeg ik tegen mijn moeder.
ze kijkt even op van haar koffie, (hoe in hemelsnaam zit ze daar zo lang aan?) en kijkt verbaasd.
'hm, het is niet meer dan logisch dat je vader ook wat koopt' zegt ze enkel, en gaat weer verder met van haar koffie nippen.
Ohja, natuurlijk weet ze meteen dat hij van papa komt, 'lees je mijn gedachten ofzo?' vraag ik aan haar.
'nee, ik lees enkel de open brief in je hand' zegt ze droog.
het is even stil.
En dan beginnen we ineens allebei keihard te lachen, ondertussen kijkt Angel ons raar aan, zich waarschijnlijk afvragend wat er toch fout is gegaan in de evolutie dat een wezen zo'n raar geluid kan maken.

Na dat ik uitgelachen ben en Angel wat rauw vlees heb voorgezet, begin ik met de brief van Zweinstijn lezen.
Geachte heer Scamander.
Het doet me genoegen u te kunnen mededelen dat u in aanmerking komt voor een plaats aan Zweinstijns Hogeschool Voor Hekserij En Hocus Pocus.
Bijgaand treft u een lijst van schoolboeken en andere benodigdheden.
Het schooljaar begint op 11 september, gelieven vòòr 10 september per uil te reageren.

Hoogachtend
Minerva Anderling
Schoolhoofd


Snel las ik de benodigdheden lijst door.
'Mama wanneer kunnen we naar de Wegisweg?' vraag ik zodra ik opkijk van de brief.
'ik vroeg me al af wanneer je het zou vragen' zei ze, en bood me haar arm aan.
zodra ik haar arm vastpakte voelde ik een naar gevoel in m'n maag, maar dat was over zodra we voor de lekke ketel stonden.
'niet te geloven dat ik echt mijn schoolspullen nu ga kopen!' zeg ik enthousiast.
mijn moeder kijkt me lachend aan, maar vervolgens word mijn aandacht getrokken door een enigszins aziatisch ogende jongen, die er uit zag alsof hij elk moment kon weg rennen.
Hij stapt samen met een vrouw die waarschijnlijk zijn moeder is de Lekke Ketel binnen, en ik ga er achter aan, ondertussen mijn moeder achterlatend die nog wat met wat oude schoolvrienden staat te praten.
Zodra de moeder de poort naar de Wegisweg had geopend, loop ik er snel mee doorheen.
ik tik de jongen even op zijn schouder.
'hey jij, nieuw hier ofzo?'vraag ik vriendelijk.
de jongen kijkt me aan alsof ik een boeman ben, en opent en sluit zijn mond een paar keer zonder dat er een woord uit komt.
'interessant, zo had ik het nog niet bekeken, bedankt voor de uitleg' zeg ik droog.
de jongen kijkt me nog eens met grote ogen aan, en sprint dan weg achter zijn moeder aan die was doorgelopen.
'fantastische eerste kennismaking' zei mama die achter me was verschenen.
ik kijk haar aan, 'misschien is hij wel nog vreemder dan jij bent mama' zeg ik.
'Ach ja, dat zou maar zo kunnen, kom, we gaan even naar goudgrijp' zegt ze, en gaat me voor naar de tovenaarsbank.
Ik probeer het te vergeten, maar de vreemde jongen blijft maar in mijn hoofd zitten.

Reacties en/of Kudo's maken ons blij:D

Reacties (4)

  • GoCrazy

    Het is heel mooi geschreven!! Echt super, mijn abo heb je!! (Alleen één vraagje; mag zijn broer dan niet mee naar zweinstein?

    3 jaar geleden
  • Wavechaser

    MERLIJNS BESCHIMMELDE ONTBIJTGRANEN

    3 jaar geleden
  • Samanthablaze

    ondertussen kijkt Angel ons raar aan, zich waarschijnlijk afvragend wat er toch fout is gegaan in de evolutie dat een wezen zo'n raar geluid kan maken.

    OMG Ik moet zo hard lachen

    3 jaar geleden
  • Histoire

    Ik vind het heel leuk om te lezen, omdat ik Loena graag zie als een moederfiguur. Ik weet niet, ik vind dat heel mooi gedaan. Het komt heel juist en daarom prachtig over.

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen