Foto bij O66 | Gail

Soldat

De samenkomst vond zich buiten plaats. Er was een haastig podium opgericht, met enkele stoelen die erop geplaatst waren zodat de sprekers hoog boven de omstaanders uittorenden. Vele mensen hadden zich er omheen verzameld, nieuwsgierig naar de werkelijke toedracht van alle commotie. Hun nieuwsgierigheid werd beloond, al gauw verschenen fabelachtige figuren die zich op het podium plaatsten. Vrouwe Galadriel, heer Elrond en heer Thranduil waren bij velen slechts bij naam bekend, en vaak hadden ze gedacht dat ze slechts mythes waren. De drie Elfen waren ook cruciaal geweest bij de Strijd om de Ring, en dat zorgde voor nog meer geroezemoes bij hun verschijning.
Ook Denethor en Faramir, hun stadhouders, herkenden ze al gauw, net als Eomer van de Eorlingas en Lothiriel uit Dol Amroth. Gandalf, Legolas, Aragorn en Arwen hadden ze al vaak in en rond de stad gezien, wanneer die zieken bezochten of uitreden om de laatste schaduwen uit Mordor te vernietigen.
Toch waren er niet enkel bekende gezichten. Er kwamen dwergen met een mysterieus schild, donkere Dunedain en Elfen wiens afkomst hen een mysterie was. De meest opvallende van die laatste groep was een Elfenvrouw die een zandkleurige omslagdoek droeg, die haar haren volledig bedekte en haar gezicht bijna volledig verborg. Toen een zachte windvlaag voorbijstreek, woei die de omslagdoek even weg. De mensen die het dichtste bij het podium stonden zagen zo de verschrikkelijke littekens die haar eens bleke gezicht tekenden, en die haar er spookachtig uit lieten zien.
'Beste mensen die hier verzameld zijn! Wij weten dat u de afgelopen dagen naargeestig op officieel nieuws hebt gewacht, en dat reeds vele geruchten uw oren hebben bereikt. Wij hebben besloten u transparantie te bieden.
Sauron is verslagen. Hoewel vele dappere mannen en vrouwen in de strijd gesneuveld zijn, is hun offer niet voor niets geweest. Hun opoffering zal binnenkort ceremonieel herdacht worden, want wat zij voor Midden-Aarde hebben gedaan, mag nooit vergeten worden.'
Het was zo stil dat het geritsel van kledij oorverdovend leek.
'Wij zijn nog steeds bezig met de laatste restanten van het kwaad uit te roeien. Dit zal niet van de ene op de andere dag gebeuren, maar gelukkig is het slechts dun gezaaid en zijn we er tot noch toe in geslaagd om dit zonder verliezen te verslaan. Vandaag komen we echter samen om een laatste beslissing te nemen, omtrent de Halfelf Andúnë Gurthang, ook wel bekend als Kali Ielgwanath. Zoals velen weten heeft zij de afgelopen jaren veel... onrust veroorzaakt in deze streken. Heer Darrin van Erebor eist gerechtigheid, en vandaag zal dan ook besloten worden of haar oude daden te zwaar zijn om haar haar rol in het verslaan van Sauron van onbelang te verklaren. Vertel uw verhaal, Dwergenheer, en de straf die u wenst.'
Een van de dwergen kwam naar voren. Hij plaatste zijn benen wijd en zijn stem galmde over de vlakte. 'Ik ben Darrin, zoon van Kilí, Koning onder de Berg. Na de dood van mijn moeder hadden mijn vader, ik en enkele van onze naaste vertrouwelingen zich teruggetrokken naar de Nevelbergen, naar de heilige plaats waar de Valar de dwergen geschapen hadden. Wij leefden er in vrede, veroorzaakten geen last en berokkenden geen schade aan anderen.
Maar, enkele maanden geleden, werd ons vreedzame bestaan tot een brute stop gebracht toen er een Halfelf ons gebied binnentrad, met in haar bezit het magische hart van een Balrog. We slaagden erin haar gevangen te zetten vooraleer ze kwaad kon berokkenen, maar tevergeefs. Ze verwoestte en corrumpeerde de heilige grot, doodde velen van ons volk en vermoordde eigenhandig mijn vader, Koning Kilí. Vervolgens trok ze op moordtocht naar het Oosten.
Ik en de overlevenden vluchtten naar Erebor, onze thuis. Toch werd echter ook die plek belaagd; een enorme orkentroep had zich uit de Nevelbergen begeven en stichtte een ravage, zowel in het Demsterwold als voor ons rijk. Ook zij waren afkomstig van een leger van Kali Ielgwanath.
Ik vraag u, is één daad van goedheid voldoende om zoveel verliezen te vergeten? Ik eis de doodstraf, zodat ze nooit meer een levend wezen kwaad kan berokkenen.'
Tumult brak uit. Ze kenden de verhalen van Kali Ielgwanath, de gewetensloze beul die mensendorpen doorkruiste goed. Dat waren echter oude verhalen, en de nieuwe die over haar ten ronde deden hadden ze als onzin afgedaan, omdat niemand zo oud kon worden. Ze hadden echter niet geweten dat ze een Halfelf was.
Darrin was echter niet de enige spreker.
Er was een Elf die vertelde over de verwoesting van Lothlorien, en een die vertelde over de moord van een onschuldige Elf in Rivendel. Er waren echter ook mensen die spraken over hoe ze Helmsdiepte redde door een bomenleger in te schakelen, en een oude dwerg die vertelde dat Andúnë Gurthang de reden was dat er zovelen de Slag van Vijf Legers zoveel jaren geleden hadden overleefd.
De Elfenvrouw met de zandkleurige omslagdoek sprak als volgende. 'Ik ben Fëa Nárescë en ik vertegenwoordig Koningin Aelira Orofarn van het rijk Orolim. Ik heb met eigen ogen de verwoestingen gezien die de Halfelf naar Mithlond heeft gebracht. Duizenden Elfen zochten hun toevlucht tot ons rijk, al is dat slechts een peulenschil met degenen die het leven lieten. Het monster dat Kali heeft opgeroepen waart nog steeds rond aan de kusten en valt er nog steeds mens- en Elfendorpen aan.
Toch vraag ik u om mild te zijn. Andúnë was jarenlang onder de invloed van Sauron, zolang dat zij zichzelf was kwijtgeraakt en een nieuwe persona in haar plaats kwam, die volledig in de macht was van de Duistere Heer. Ik denk niet dat we Andúnë, want ze is wederom Andúnë nu ze de schaduw van Sauron van zich heeft afgeworpen, verantwoordelijk moeten stellen voor daden die de Duistere Heer aan haar heeft opgedwongen.'

Haar voeten voelden vreemd toen ze er haar gewicht op zette. Ze wankelde door de hallen, die uitgestorven waren. Waar is iedereen? Net op dat moment draaide er echter een wachter om de hoek. Toen hij haar zag, schrok hij zo erg dat hij zijn lans liet vallen.
'U bent ontwaakt.'
Andúnë grinnikte, maar haar keel was zo rauw dat het eerder leek op een hoest. 'Dat heb je goed opgemerkt. Waar is mijn welkomstcomité?' Een vreemde emotie hing in de ogen van de man. Hij klemde zijn tanden op elkaar en ging haar voor naar buiten.

De hel barste los toen de Halfelf plots op het plein verscheen. Na alle verhalen wist de mensenmassa niet zeker hoe ze hadden verwacht hoe de beroemde Halfelf er zou uitzien. Ze hadden een grote vrouw verwacht, gespierd als een os. Achter de wachter liep echter een vrouw die doornat misschien veertig kilo woog, zo mager was ze. Het was bijna om meelijwekkend, want haar botten staken scherp uit haar vlees, en ze zag eruit alsof ze al maanden geen echte maaltijd meer had gegeten. Haar haren waren echter prachtig en glansden als gesponnen zilver. Het waren echter haar ogen die de doorslag gaven. In haar smalle, bleke gelaat waren ze enorm en zwart als de donkerste schaduwen.
'Andúnë', spon Denethor toen hij haar zag verschijnen, 'U bent net op tijd voor uw eigen vonnis. Gaat u zitten.' Uit niets bleek dat enig persoon op het podium ook maar verbaasd was over haar aanwezigheid.
Andúnë liet haar blik over hen heen gaan. Elk gezicht leek een duisterdere herinnering op te roepen.
'Mijn naam is Helevorn, en ik ben afkomstig van het Demsterwold. Het is waar dat Kali Ielgwanath een leger op de been bracht, dat bijna de ondergang betekende van ons rijk. Ik heb met eigen ogen het bloedbad dat ze achterliet in Lothlorien aanschouwd. Andúnë Gurthang, wat men u ook wil doen geloven, is echter verre van onschuldig. De eerste keer dat ik haar ontmoette was ze nog niet onder de invloed van Sauron, en zelfs toen was ze verantwoordelijk voor de dood van vele Elfen, waaronder mijn broer Alfadan, die haar probeerde te helpen. Ook ik eis de doodstraf.'
Denethor keek haar aan. 'Wilt u de beschuldigingen van alle aanklagers weerleggen? Indien uw geheugen moet opgefrist worden, wil ik ze nog wel eens allen overlopen, want het zijn er bijhoorlijk wat.'
Andúnë's blik was gepijnigd. Ze herinnerde zich elk moment. Elke gedachte die door haar hoofd ging toen ze die wandaden beging, en het besef kwam naar boven dat een deel van haar nog steeds achter die daden stond en tot de duisternis behoorde. Kali was geen compleet ander mens dan zij; ze was een deel van zichzelf, een deel waar Andúnë lang tegen gevochten had en had weten te onderdrukken. Tot ze dat niet meer deed.
Ze zweeg.

Reacties (2)

  • Croweater

    Oké waarom heb ik dit hoofdstuk gemist? En hij is nog wel zo lekker lang.
    Anyway, ik ben heeel benieuwd hoe dit gaat uitpakken!

    Koning Kíli klinkt trouwens echt lame

    4 jaar geleden
  • Schack

    HELEVOOOOOORRRNNNNNN. FËAAAAAAAAAAAAAA. DAAARRRRIIIIIIIIIIINNNNNNN. WOOOOOOOOOOOOOOOO.
    Yeh. Anyway, ik ben dus weer eens ingelogd. Hi there. Ik ben je vele kudo's verschuldigd. ^^
    Oh man, nu wil ik echt meer weten over wat er tijdens de slag van vijf legers is gebeurd...

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen