Foto bij Deals 10

Deals 10

Het was koud- écht koud, maar toch stond ik hier. Mijn ogen waren nog halfdicht door het vroege uur, maar mijn lichaam leefde op adrenaline die door mijn lijf pompte. Onophoudelijk.
Gisterenochtend was ik eenzaam wakker geworden- ik had niet mogen verwachten dat Niall misschien was gebleven- het kon en mocht helemaal niet. Dat wist ik ook wel, maar ik mocht toch hopen?
Hoe lang kende ik hem nu? 3 weken? Nog nooit had ik mij zo snel aangetrokken gevoeld door een jongen. En ik was gek genoeg direct uit mijn bed gesprongen toen ik zijn naam had zien verschijnen op mijn display. Hoe hij aan mijn nummer was gekomen was mij een raadsel, maar niets was onmogelijk voor Niall.
Dinsdagochtend had ik de neiging onderdruk om hem een stom, nietszeggend smsje te sturen, dus had ik mijn smartphone expres achtergelaten op mijn kamer en was ik de gehele dag onbereikbaar geweest.
Niall had mijn nummer dus nog steeds niet, maar hij had het via via verkregen. Glimlachend vroeg ik mij af wie hij nu weer had gemanipuleerd.
Schuddend keek ik het verlaten voetbalterrein af- wat deed ik hier om 7 uur ’s morgens? Maar Niall had mij een half uurtje geleden gsmst dat ik naar hier moest komen, met al mijn spullen voor de dag- het betekende dus dat ik niet meer naar mijn kamer ging vooraleer ik terug naar de les moest.
Ik blies in mijn handen voor zover dat mogelijk was, trok mijn jacket nog wat dichter naar mij toe en begon nerveus met mijn voet te tikken.
Na 5 minuten zag ik hem- onberispelijk charmant en mijn adem stokte in mijn keel. Hij was heel causal gekleed en als je heel even niet dacht hoeveel die kleren gekost hadden, kon hij misschien als iemand van mijn soort eruit zijn. Maar die opmerking durfde ik niet te geven.
“Goeiemorgen.”
Het Ierse accent dwong mij te antwoorden en ik begroette hem terug.
“Hé.”
Ik zag zijn bezorgde uitdrukking- maar ik glimlachte vluchtig. ’s Morgens was ik niet op mijn aantrekkelijkst en twee slapeloze nachten hadden het niet beter gemaakt.
“Goed geslapen?”
Ik haalde mijn schouders op, probeerde zijn blik te ontwijken en keek naar de mist die het voetbalveld onzichtbaar maakte.
“Waarom stuurde je?”
Het klonk ietswat bot, botter dan ik bedoelde en keek hem aan.
“Ik wilde je zien- en het is een prachtig decor voor foto’s.”
Ik rolde met mijn ogen, terwijl zijn woorden tot mij doordrongen. Het zorgde voor een kriebel in mijn maag en ik grijnsde lichtjes.
“Foto’s? Vraag jij nu zelf achter foto’s Horan?”
Ik keek hem met opgetrokken wenkbrauw aan. Maandagavond en nacht was ik emotioneel geweest, maar nu had ik mezelf weer onder controle. Het was een vergissing geweest om mij zo zwak te laten zien. Maar heimwee was de oorzaak.
Dit weekend zou ik naar huis gaan, terug thuis komen. Misschien zou het mij dan rust brengen want door Niall waren mijn herinneringen naar boven gekomen.
“Ja, problemen mee?”
Arrogant haalde hij een wenkbrauw op en bleef mij aankijken.
“Geen ochtendmens?”
Het klonk spottend- ik wilde hem kwaad maken, ruzie maken want het was allemaal zijn schuld.
Fuck.
Maar hij liet mij verlangen naar dingen, naar hém, zonder dat hij daar enige moeite voor moest doen.
Ik wachtte zijn antwoord niet af en liep toen naar het voetbalveld, richting de voetbaltribunes.
“Zet je daar even neer.”
Ik zag de foto al voor mij- hij zou boosaardig in de camera kijken, opgefokt door het vroege uur en mijn eigen gedrag.
“Malik- “hij wierp mij een moordende blik op. Hij haatte het om gecommandeerd te worden.
“Ja, nu kijken naar de camera.”
Ik knipoogde nog eens suggestief naar hem en nam toen enkele foto’s.
Zijn lippen zagen blauw van de kou en zijn handen had hij verstopt in zijn warme, lichtbruine mantel.
“Oké, ik denk dat ik er genoeg heb hier- we gaan even naar de kleedkamers.”
We zouden niet naar binnen gaan, nee daarvoor was het decor te mooi buiten en ik had de sleutelbos trouwens niet.
“Naar binnen?”
Rillend keek ik hem aan en schudde mijn hoofd.
“Heb je het koud?”
Verwoed schudde hij zijn hoofd, maar zijn ogen zeiden iets anders.
“Laten we dit nu maar doen.”
Ik knikte- ik had het ook koud, maar niet zo koud als Niall. Ik had in de koude geleefd, vroeger- maar dat was mijn eigen keuze geweest.
“Mijn lippen krijgen geen gevoel meer Malik- ik kan niets zonder mijn mond. Het is mijn job.”
Het klonk klagerig en tegelijk plagend en ik draaide mijn naar hem toe.
“Daar weet ik wel iets op Horan.”
Hij verroerde zich, wilde naar mij toelopen- maar met één blik hield ik hem tegen en drukte af. Ogen vol verlangen. Iedereen kon het zien en ik glimlachte kleintjes en zette toen mijn camera af.
“Genoeg foto’s voor vandaag.”
Ik liep naar hem toe, mijn verlangen om hem aan te raken niet meer kunnend negeren.
“Niall- ik weet wel iets voor je lippen.”
Ik fluisterde, het was nog steeds muisstil op dit gedeelte van de campus én ik wist dat Niall hier expres voor gekozen had.
Ik plaatsen mijn handen langs zijn hoofd tegen de muur. Het voelde fucking koud, maar ik gaf er niets om.
Mijn hart klopte in mijn keel toen ik in zijn ogen keek, mij ervan losrukte en met mijn wijsvinger langs zijn slaap streek.
“ Je voelt inderdaad koud aan, jongenman. Je wordt toch niet ziek?”
Hij schudde zachtjes zijn hoofd en ik liet mijn vingers naar zijn kin glijden.
“Lichaamswarmte helpt tegen de koude. Willen we dat eens proberen?”
Mijn ogen gleden naar zijn blauwe lippen en ik bedwong de neigen om hem opnieuw te kussen en keek hem vragen aan.
“Ja- ik wist niet dat je voor dokter studeerde, kunstenaar?”
Hij hapte naar toen ik mijn vingers in zijn hals legde, zijn sjaal wat los wrikkend.
Sjaals waren voor vrouwen, maar Niall stond er uitzonderlijk goed mee.
Fuck.”
“Niet vloeken bij de dokter. Kunstenaars zijn ook dokters- ze doorgronden het lichaam, de ziel en geest.”
Ik legde mijn lippen tegen zijn wang en ademde zachtjes uit terwijl mijn vingers zijn mantel langzaam opende. Tergend langzaam liet ik mijn lippen afglijden naar zijn mondhoek terwijl mijn vingers zijn pull voelden.
“Zayn.”
Zeurig trok hij aan mijn jacket en ik glimlachte enkel terwijl ik nog enkele centimeters naar voor zette, de laatste afstand tussen ons overbruggend.
“Geduld Niall.”
Mijn vingers vonden zijn huid en vooraleer Niall protesterend mijn hand kon wegtrekken, drukte ik mijn lippen bezitterig op de zijne.
Ik voelde zijn smaak op mijn tong en vroeg om meer. Vragend tikte ik met mijn tong tegen zijn lippen en hij opende de zijne een beetje.
Een explosie aan gevoelens verspreidde zich door mijn lichaam, terwijl mijn vingers zijn onderrug vastnamen. Ik kon mijn hele hand rond zijn heupen slaan en fluisterde spring.
Hij nam mijn schouders beet en sprong op.
Niall glimlachte en ik maakte mijn lippen van hem los, maar duwde mijn lichaam tegen de zijne.
Grijnzend keek ik hem aan en trok vragend een wenkbrauw op.
“Al wat warmer Horan? Of moet ik verder onderzoek verrichten?”
Verbaasd zag ik blosjes op zijn wangen verschijnen en ik grinnikte.
Hij duwde tegen mijn borst.
“Ik denk dat ik naar mijn les moet Zayn.” Hij trok een pruillipje- ik had Niall nog nooit een pruillipje zien trekken, maar de schoonheid ervan verbaasde mij.
“Nog vijf minuutjes- ik moet nog beslissen of een volgende afspraak nodig is.”
Zijn blauwe ogen lichtten op en hij beet op zijn lip.
“Oké. Nog 300 seconden, Zaynnie.”
Ik boog mij naar hem toe, 300 seconden genietend van Niall, zijn mond, lippen, handen en lichaam.


Hoi, hoi,
Een dagje later dan gepland! - maar het fluffy gedeelde maakt het wat goed, right?
Vakantie! Eindelijk! Voor mij (Elien) zit de stage er op (yes yes yes)! Voor Femke duurt het nog even (:

Hoe was jullie kerst? Hoe hebben jullie het gevierd? (: En wat zijn jullie plannen voor deze vakantie!

Heel veel liefs!

xx

Reacties (1)

  • Renate1983

    Hè, hè, eindelijk dat Zayn het initiatief neemt door Niall te zoenen.
    Geef nou maar toe dat je dat al heel lang wilt. ;p
    Survival 101, wil je snel warm worden, doe je dat met lichaamswarmte.
    Dat werkt nou eenmaal het snelste. XD

    En ben blij dat je klaar bent met stage.
    En leuk en lief stukje.

    xxx

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen