Foto bij Deel 2 • 010.

Twee nieuwe abo's, twee extra bladwijzers én gisteren een tijdje in de top! Dankjulliewel (:

Zondag heb ik de 50.000 woorden van het vervolg geschreven, dus na dit verhaal, komt het vervolg ook direct online.

@Marliekevdieren: bedankt voor je reactie! Ik ben benieuwd wat je er deze keer van vindt.
@Lipa: jij de Snicker, ik de Mars? (:


Ik kan me niet voorstellen dat ik nog geen kwartier geleden een hekel had aan deze jongens. Ik maak me van Luke los.
‘Dank je.’ Ik glimlach zwak naar hem.
‘Je woont in Utrecht hè, zei je? Zin om deze week af te spreken? Gewoon, met z’n vieren. Of neem een paar vriendinnen mee,’ stelt hij voor.
Ik kan mijn lach niet inhouden als ik er aan denk hoe Moniek zou reageren en ik schiet dan ook in de lach.
‘Wat is er?’ Hij fronst, alsof hij zich afvraagt waarom ik hem uitlach.
Het is een trekje van onzekerheid of op zijn minst van menselijkheid, waardoor ik hem leuker ga vinden. ‘Ik dacht er aan hoe mijn beste vriendin zou reageren als ik dat voor zou stellen. Zij belde mij ook op het station.’
‘Laat eens een foto zien,’ zegt Jim.
Ik open Whatsapp zonder erbij na te denken en klik haar profielfoto aan. Jim fluit bewonderend tussen zijn tanden. Ik glimlach, want ondanks dat jongens in het algemeen eerst altijd op het stereotype model vallen, vinden bijna alle jongens mijn kleine, ietwat stevige vriendin geweldig. Ze heeft zo’n open uitstraling dat ze iedereen om haar vinger windt.
‘Leuke meid. Hé, wat staat daar? Doe het dan voor mij, ik vind ze...’ Jim grijpt mijn mobiel vast.
‘Nee! Los.’ Luke prikt me in mijn zij, waardoor ik loslaat en ik kan wel door de grond zakken van schaamte.
‘O, let op jongens.’ Jim schiet in de lach. ‘Jij bitch.’ Hij lacht nog harder. ‘Let op, jongens. Mevrouw hier heeft onze Facebook-profielen doorgestuurd naar Moniek, waarschijnlijk haar beste vrienden. Moniek vindt ons knap en kijk eens, Luke. Volgens Moniek ben jij helemaal Naomi’s type. Helaas vind Naomi ons oppervlakkig en irritant, maar er is hoop, want Moniek zegt dat Naomi morgen weer aardig is. Moniek vindt dat je lol kunt hebben met oppervlakkige jongens, dus ik denk dat we donderdagavond gewoon meegaan.’ Jim drukt mijn mobiel tegen zijn borstkas.
Het is zo gênant dat ik maar begin te lachen.
‘Dus. Goed om te weten.’ Luke knijpt me zacht in mijn bovenbeen. ‘Heeft ze gelijk?’
‘Jim, geef mijn mobiel terug.’ Ik steek mijn hand naar hem uit.
‘Je hebt ons op Facebook opgezocht.’ De jongens beginnen bulderend te lachen.
Ik sla mijn handen voor mijn gezicht. ‘Dat vroeg Moniek. Echt waar.’
‘Zijn we zo makkelijk te vinden?’ vraagt Jim verbaasd.
‘Luke hoor je niet zoveel. En Luke Utrecht was snel gevonden. Gelukkig zijn jullie vrienden op Facebook. Het was vast een leuke vakantie in Lloret,’ zeg ik met een uitgestreken gezicht.
Ramon schudt zijn hoofd. ‘Ja, dat was zeker mooi.’
‘Wanneer ben ik jarig?’ lacht Luke.
’Dertien april,’ reageer ik automatisch.
‘Wat?! Dat…Hoe?’ Zijn mond valt open.
‘Toen kreeg ik een relatie met Jase,’ verantwoord ik me.
‘O. Ik dacht al. Dus ik heb niet zóveel indruk op je gemaakt.’
‘Nee.’ Ik lach.

‘Ik ben blij je ook van deze kant mee te maken,’ zegt Ramon plotseling.
‘Dat geldt wederzijds,’ geef ik toe.
‘Zie je het al zitten om donderdagavond dan een drankje te doen?’ vraagt Jim.
‘Geen idee,’ zeg ik eerlijk.
‘Bij twijfel altijd ja,’ grinnikt Ramon.
Ik glimlach. ‘Ik heb altijd geleerd, bij twijfel nee,’ zeg ik.
‘Ik zou je graag iets anders willen aanleren, want ik zou het jammer vinden je hierna niet meer te spreken. Hé, kun je nog iets over ons vertellen? Je zei dat we het meest irritant waren, om onze mening over vrouwen. Maar dat was toch nog niet het enige?’ vraagt Luke.
‘Laat maar. Ik kon het vandaag gewoon slecht hebben. Ik ben moe en jullie praatten hard,’ zeg ik ontwijkend.
‘En verder?’ dringt hij aan.
‘Ik verschil gewoon wat mening betreft over verschillende zaken. Dat ligt niet aan jullie, ook niet aan mij, maar het is een verschil.’
‘Vertel nu maar.’ Ramon zucht diep.
‘Over het uitgaan bijvoorbeeld. Ik snap de lol niet van zoveel drinken dat je de volgende dag niets meer weet,’ zeg ik zo kalm mogelijk.
‘Durf jij de controle los te laten?’ Ramon kijkt me recht aan.
‘Hoezo, controle?’ vraag ik en ik kan niet ontkennen dat ik vol in de aanval ga, zodat ik misschien word gespaard. Helaas heb ik het idee dat de jongens het helemaal in hun hoofd hebben om mij te doorgronden.
‘Drink je alcohol?’ vraagt Ramon.
‘Ja hoor.’
‘Hoeveel?’
‘Twee wijntjes?’ zeg ik, om het aan te dikken. Ik drink alleen een wijntje als ik met Moniek ben en dan houd ik het vaak bij één drankje.
‘Merk je daar iets van?’
‘Over het algemeen niet. Behalve als ik heel slecht heb gegeten en niet fit ben,’ geef ik toe.
‘Ooit dronken geweest?’
Ik schud aarzelend mijn hoofd.
‘Aangeschoten?’ vraagt hij.
Eén keer. En niet zo’n beetje ook. Afgelopen 24 oktober en het was maar goed dat Moniek de tweede fles wijn bij me vandaan hield, want ik was in staat om net zoveel te drinken, totdat ik niet meer zou weten wie Jase was. Het leek het beste idee van de wereld om alle pijnlijke woorden te verdringen.
‘Niet voor de lol zo te zien.’ Ramon kijkt me doordringend aan.
Ik glimlach zwak en haal mijn schouders op. ‘Het was laatst, toen ik het uitgemaakt had met Jase. Het leek een goed plan.’ Ik buig mijn hoofd.
‘Drank is het antwoord op alles. Maar serieus Naomi, je kunt zoveel lol hebben als je je grenzen één avond laat vervagen. Volgens mij denk jij namelijk heel veel na, klopt hè?’
‘Hoezo ken je me ineens zo goed?’ val ik gefrustreerd uit.
Ramon lacht. ‘Beetje gokken. Maar ik heb gelijk dus? Mooi zo.’
‘Maar er zijn toch veel meer leuke dingen die niet gebonden zijn aan drank?’ schakel ik over.
‘Natuurlijk. Alleen een steuntje in de rug om lol te hebben, is nooit verkeerd. Maar vertel, wat vind jij leuk om te doen?’ vraagt Ramon geïnteresseerd.
‘Winkelen…’
‘Typisch.’ Jim grijnst.
‘Ik vind het geweldig als ik eindelijk een kledingstuk kan vinden dat heel veel lijkt op een heel duur item. Dat is bijna een sport.’ Ik glimlach.
‘Het staat je goed in ieder geval,’ zegt Jim.
‘Dank je.’
‘Vertel verder, wat zijn je hobby’s?’ vraagt Luke en hij klinkt oprecht geïnteresseerd.
Ik twijfel erover of ik mijn passie voor fotografie met hen zal delen. Het is iets wat echt van mezelf is en daarnaast ben ik absoluut geen professional.
‘Hmm, interessant. Wat is het?’ dringt hij aan.
‘Kan iedereen nu ineens mijn gedachten lezen of hoe zit het?’ vraag ik gefrustreerd.
‘Vertel het maar.’ Luke tikt een keer tegen mijn wang.
Ik beweeg iets opzij. ‘Ik vind het heel leuk om foto’s te maken.’
Zal ik het vragen?

‘En als ik het toch daarover heb, mag ik…Zou ik een foto van jouw ogen mogen maken, Ramon?’ vraag ik voorzichtig.
Ramon kijkt verbaasd op. ‘Dat is één van de vreemdste verzoeken die me ooit is gedaan,’ zegt hij.
‘Waarom zijn ogen?’ vraagt Jim niet begrijpend.
‘Ik vind het gaaf om dingen vast te leggen die net iets anders zijn. Normaal vaak plaatjes die net niet helemaal in orde zijn, bijvoorbeeld qua kleuren of als ik iets zie dat niet in de situatie lijkt te passen. Maar jouw ogen zijn heel apart. Je hebt een heel kille kleur ogen, maar juist een heel kalme blik. Bijna slaperig, maar wel op een aantrekke…’ Ik bijt op mijn lip. ‘Aantrekkelijke manier.’ Ik baal ervan dat ik hem aantrekkelijk heb genoemd, omdat het maar een kwestie van enkele seconden zal zijn voordat daar een plagerige reactie op zal komen.
‘Dat heb ik nog niet eerder gehoord. Het is wel te gek om te horen, zeker van jou.’ Ramon knipoogt naar me.
‘Hoe goed heb je ons stiekem zitten te begluren?’ vraagt Jim verbaasd.
‘Doordat ik zoveel foto’s maak, heb ik een heel scherpe manier van kijken ontwikkeld. Ik zie heel veel details. Dus toen Ramon me vroeg hoe laat de trein ging, had ik als het ware met mijn ogen al een foto gemaakt van zijn blik,’ leg ik uit.
‘Dat is gaaf. Het zou geweldig zijn, als we met onze ogen foto’s konden maken,’ zegt Ramon.
‘Inderdaad. Maar helaas moet ik het nog op de ouderwetse manier doen, dus vind je het goed?’ vraag ik nuchter, terwijl ik mijn mobiel tevoorschijn haal.
‘Ga je gang.’ Hij kijkt me kalm aan.
Ik merk dat ik een klein beetje tril en ik hoop dat zij het niet zien.
‘Ach, ben je zenuwachtig?’ plaagt Luke.
Wel dus. Ik zucht diep en negeer hem verder. Ik kom iets overeind, maar kan mezelf niet in de goede positie wringen om recht voor Ramon te kunnen staan.
‘Kom maar.’ Luke pakt me bij mijn heupen en trekt me bij zich op schoot.
Ik wil direct weer opstaan, maar als ik doorheb dat ik zo precies de goede positie heb om een foto te kunnen maken, blijf ik zitten. Ik stel scherp op Ramons ogen en maak een aantal foto’s. Het is lastig om met zo’n simpele camera een bepaalde sfeer in de foto te leggen, maar volgens mij is het aardig gelukt.
‘Gaaf, dankjewel.’ Ik ben oprecht trots op het resultaat. Ik sta op en ga weer naast Luke zitten.
‘Het viel me mee dat je niet protesteerde,’ glimlacht hij.
‘Alleen maar voor de foto.’
‘Wie lieg je nu voor, schatje?’ Hij grinnikt.
‘Niemand.’ Ik focus me op mijn mobiel en pas het contrast en de kleurinstellingen iets aan. ‘Kijk.’ Ik draai mijn mobiel naar Ramon.
‘Dat doe je goed. Ik wist niet dat ik zulke mooie ogen had,’ plaagt hij. ‘Hé, stuur je het even door?’ vraagt hij.
‘Ja, is…’ Ik val stil.
De jongens schieten in de lach.
‘Dit is wel een heel slimme manier om mijn nummer te vragen,’ zeg ik bewonderend. ‘Ik stuur het wel via e-mail of zo,’ mompel ik.
‘Jammer, maar oké.’ Hij noemt zijn e-mailadres, die ik snel in mijn mobiel zet.
‘Niet om jou hoor. Gewoon in het algemeen,’ verontschuldig ik me.
‘Ach joh, dat snap ik wel. Je kent ons helemaal niet en jij bent niet het type dat haar privézaken aan iedereen doorgeeft. Voor jou moet moeite gedaan worden en dat waardeer ik wel.’ Ramon glimlacht.
Ik hoop dat hij het meent.

Reacties (4)

  • Abduction

    Gedurende dit hele hoofdstuk heb ik een smile van oor tot oor gehad... Zit in een overvolle bus dus ik weet vrij zeker dat mensen me raar aangekeken hebben, maar idgaf 😂😂

    3 jaar geleden
  • Marliekevdieren

    Yes! Ik vind hem weer leuk:)

    3 jaar geleden
  • Brett

    We hebben een deal. ^^
    Dit is echt geweldig, haha. Ik hoop dat ze zo blijven. (:

    3 jaar geleden
  • Scribe

    Haha. Ik zit hier echt te glimlachen. ^^

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here