Foto bij O67 | Gail

Soldat

De cel was koud en donker. Andúnë zat met opgetrokken knieën tegen de wand, goed zichtbaar voor de wachten die af en toe snel naar binnen keken bij het drukke wachtlopen. Ze wist dat enkele oude bekenden hadden aangedrongen dat dit onnodig was, maar Denethor en de zijnen hadden er op gestaan. Een moordenaar als Kali Ielgwanath - ze vertikten het haar bij haar geboortenaam te noemen - genoodzaakte de hoogste beveiliging.
Er waren geen bezoekers toegestaan. Denethor vreesde dat ze wel eens zouden kunnen proberen om de gevangene te helpen ontsnappen. Hij had ook jagers uitgestuurd om de overgebleven wolvenroedel van Kali Ielgwanath op te sporen. Hoewel ze geen inwoners meer hadden aangevallen, galmde hun gehuil nog elke nacht over de vlakten van Gondor. Andúnë had de wachten hierover horen spreken, zachtjes, alsof zij niet in staat was hen te verstaan.
Onsterfelijkheid of sterfelijkheid, De keuze die haar voorgeschoteld was leek wel een grap nu. Haar leven zou voor het vallen van de volgende avond voorbij zijn.
Een wacht kwam haar cel binnen en zette een kruik water voor haar neer. Haar ogen gleden over zijn donkere haren en blauwe ogen, en een vage herkenning borrelde in haar op. 'Jij bent van de Dunedain.' Haar stem was niet meer dan een schorre fluistering. Ze wist niet zeker waarom ze gesproken had, aangezien iedereen hier beneden haar haatte. Niet dat ze hen ongelijk gaf. Zij haatte zichzelf ook.
Toch waren zijn ogen zacht toen hij opkeek en knikte.
'De Valar hebben tegen me gesproken. Het land Númenor is weer uit de oceaan verrezen. Zolang er geen bloed meer wordt verspilt, zal het voor altijd van ons zijn.' De man verstijfde.
'Wat gebeurt daar?' klonk het.
De Dunedan rechtte zijn rug.
'Niets.' Hij keek niet meer om toen hij naar buiten liep.

'Het is misschien het beste. Omdat ze Koningin van Gondor zou kunnen zijn,' zei Gandalf zacht tegen Arnubên toen deze op een avond bij hem kwam, 'Indien die informatie zou uitlekken, zou het volk haar eigenhandig vermoorden. Niemand wil een monster als toekomstige heerser. Deze opsluiting geeft ons meer tijd en garandeert de veiligheid van Andúnë.'
'Ze is geen monster. Niet echt. Niet meer', zei Arnubên, Hij staarde naar het glas mede in zijn hand. Zijn queeste om de Dunedain terug naar Númenor te brengen leek voorbij te zijn. Hun redder was opgesloten en ter dood veroordeeld. De tijd waar Gandalf het over had bestond niet uit dagen maar uren.
'In hun ogen is ze dat wel. Dat is het enige dat telt hier.'
Er werd zacht op de deur geklopt. 'Arnubên? Er is mij verteld dat u hier te vinden was.'
Hij opende de deur.
'Lotlar! Wat doe jij hier?'
'Het is me gelukt om in Niluph- nee -Andúnë's cel te geraken. Ze - ze.' Zijn gezichtsuitdrukking veranderde van hoopvol naar twijfelachtig, alsof hij plots besefte hoe dwaas hij klonk. Arnubên legde geruststellend een arm op de schouder van zijn jonge vriend.
'Ze zei dat Númenor weer aan de oppervlakte was verrezen.'

Reacties (1)

  • Croweater

    Ik denk dat ze best een interessante koningin zou kunnen zijn. Ö

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen