Foto bij 130.

Aangezien Brimes momenteel dramatisch is, hier wat Scorpanna!(flower)

Hanna Rosa Waldner

De wedstrijd hadden Rose, Allie en ik nauwlettend gevolgd en helemaal onze twee vriendinnen Spence en Britta. Helaas was het een rampzalige wedstrijd wat veroorzaakt werd door Britta en James. Als ze zo doorgingen werden we straks vierde in de competitie.. Er was geen redde meer aan, die twee waren verschrikkelijk samen. Nu was ik eigenlijk een grote Brimes-shipper, maar als ik ze de laatste tijd samen zag begon ik daar echter toch aan te twijfelen.. Het klopte niet meer.
'Waar zijn B en James eigenlijk?' vroeg Allie zich hardop af, terwijl ze zoekend het veld rondkeek.
Rose en ik zochten ook naar mijn zusje en haar frenemie. Ik zag in mijn ooghoek hen achter professor Longbottom aanlopen. 'Daar,' zei ik en wees naar hen.
'Die hebben problemen,' zei Rose zachtjes. Instemmend knikten Allie en ik.
Allie zuchtte diep. 'Oh, ik vraag me af wat waarom ze mee moeten,'
Instemmend knikte ik. 'Ik ook, Allie. Dit is niet goed, dat kan ik je nu al vertellen,' zuchtte ik denkend aan wat er met James en Britta zou gebeuren. Zouden ze gestraft worden omdat ze niet meer samen konden werken? Zouden ze iets van een bondingscursus moeten volgen? Ik had geen idee. Enkel wist ik dat het niet goed was..
Mijn ogen volgden mijn favoriete witblonde jongen. Zijn schouders hingen wat treurig naar beneden en ook zijn hoofd was naar beneden gericht, terwijl hij eigenlijk vrolijk met Justin zou moeten juichen dat hun grootste concurrent verloren had van de nummer vier van vorig jaar. Het trok mijn aandacht en ik wilde meer weten. Wat was er met hem aan de hand? Hij was toch niet verdrietig om Liv? 'Ik ga even hoi zeggen tegen Scorpius,' excuseerde ik me tegenover mijn vriendinnen en liep richting de lange blonde jongen.
Hij leek mijn voetstappen te horen naderen, aangezien hij verbaasd op keek. Zijn gezicht was al even treurig als zijn houding.. 'Hanna,' begroette hij me verbaasd.
'Ik dacht ik kom even hoi zeggen, dus uh.. Hoi,'
Een voorzichtige glimlach verscheen op zijn gezicht. 'Hoi Hanna,' begroette hij me opnieuw en dit keer met een glimlach. Oh, zijn glimlach was zo perfect. Ik durfde te wedden dat niemand ooit een mooiere glimlach zou hebben dan hij.
'Slechte wedstrijd vond je niet?'
Instemmend knikte hij, maar fronste daarna en keek me bedenkelijk aan. 'Erg slecht, wat is er aan de hand tussen Potter en Britta?' vroeg hij nieuwsgierig en nog steeds sprak hij James' achternaam uit met een duidelijke haat in zijn stem. Sommige dingen veranderde nooit, zoals de haat tussen de Malfoys en de Potters.
Een diepe zucht ontsnapte uit mijn mond. 'Wanneer is er niets aan de hand tussen die twee? Er is altijd wel iets,' was mijn antwoord.
'Dat is waar, dat is waar,' stemde Scorpius lachend in.
Moest ik hem voorzichtig vragen naar Liv? Of zou dat te snel zijn? Ik was hartstikke nieuwsgierig naar de situatie al wist ik er vrij veel van, aangezien ik erg betrokken bij de kwestie was. Misschien wat nonchalant vragen? Ja, dat kon wel werken. Hopelijk. Misschien. Gewoon doen, H. 'Hoe gaat het met je vriendin?' rolden de woorden soepel over mijn lippen.
Zijn hoofd hing weer naar beneden, terwijl ik me alleen bedacht wat een verschrikkelijk persoon ik was geweest en nog steeds ben. Ik had zijn hart gebroken, verscheurt misschien wel. Ik had gewoon weg moeten gaan toen Liv en hij elkaar ontmoetten. 'Z-ze.. heeft een ander,' stammelde hij en keek me weer aan. Zijn ogen waren waterig en ik kon de pijn die ik had veroorzaakt zien in zijn prachtige grijze ogen.
Uit automatisme had ik mijn armen om zijn nek geslagen en hem tegen me aan getrokken. Oh, dit voelde zo goed.. Zo vertrouwd.. Ik kon zo eeuwig blijven staan. Maar toen besefte ik me pas hoe ongepast dit was dus liet ik hem los en stapte beschaamd en blozend naar achteren. 'Sorry,' verontschuldigde ik me blozend. 'Dat had ik niet mogen doen,'
Hij schudde ontkennend zijn hoofd. Oh, hij dacht er ook zo over.. Wauw, dat is niet zo best voor m'n ego. Ik had een lijn gepasseerd die ik nog niet had mogen en moeten passeren. 'Nee,' begon hij en pakte mijn hand vast, terwijl ik hem verbaasd aankeek. 'Het is goed, bedankt,' glimlachte hij en dit keer was hij de gene die mij naar zich toetrok.

Reacties (3)

  • Magicsongzz

    Ze moet echt eerlijk zijn, want anders binnekort nog meer drama!!

    2 jaar geleden
  • JohnMarston

    AAAAAAH EINDELIJK!
    EEN BEETJE MEER LIEFDE IN DE WERELD!
    I love Scorpanna

    2 jaar geleden
  • VampireMouse

    Aaaaah cuteeeeeeeeeee!!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen