Foto bij Geluk bij een ongeluk

Ik weet dat dit hoofdstuk heel kort is...

'Matsuda!' Riep ik plots. 'Je hebt die helingsdrank nog, toch?' Verbaasd en haastig haalde hij het flesje tevoorschijn. Ik griste het uit zijn hand, en voor ik wist wat ik deed tende ik naar de draak toe. Die ademde wel, maatregelen lag doodstil met de ogen gesloten. Roekeloos opende ik de reusachtige mond en goot het flesje leeg er in. Snel rende ik weer terug naar Matsuda. Met tranen in mijn ogen keek ik toe. 'Wat was dat allemaal? Luna's moeder? Heb je haar dan al eerder ontmoet?' Vroeg Matsuda. 'Ja, en ze viel me aan. Ik heb haar vergiftigd met nachtschade, maar dat werkt godzijdank niet bij draken. Ik kan er gewoon niet aan denken wat ik gedaan heb!' 'Maar je wist toch niet dat be Luna's moeder was, en je deed het uit zelfverdediging!' Ik zei niks, en begon zenuwachtig aan mijn mantel te plukken, hopend dat de draak haar ogen open zou doen. Luna rende naar haar moeder toe, en toen opende ze langzaam hara grote, mooie ogen. Ze maakten wat geluiden, en tien hoorde ik Luna in mijn hoofd: 'Ze vergeeft het je, ze weet dat je het uit zelfverdediging deed.' Ik zuchtte, er viel een pak van m'n hart. 'Luna zegt dat ze het me vergeeft.' Zei ik opgelucht, en keek glimlachend toe hoe de zwarte en de witte draak elkaar na een lange tijd weer begroetten. 'Mooi zo.' Zei Matsuda, en hij leek ook blij. 'Erza! Ik heb een idee!' Riep hij uit het niets. Ik schrok een beetje. 'Wat dan?' 'Wat nou als we op mama draak terug naar Vaizel mogen vliegen?' Ik lachte omdat hij haar 'mama draak' genoemd had. 'Goed idee!' Zei ik toen, en vroeg het meteen aan Luna. Die keurde het goed, en we zouden de volgende ochtend op haar mogen vliegen. Luna zou zelf meevliegen. Toen we ons kamp opgezet hadden, en we op ons rug op de grond lagen zei ik: 'Spannen hé, op een draak vliegen? Zal het snel gaan?' 'Ik denk het wel.' Zei Matsuda. 'Maar dat vind ik niet erg, dan ben ik sneller thuis.' Ik knikte instemmend. Die volgende ochtend stapten we voorzichtig op de reusachtige, zwarte draak. En met een enorme snelheid vlogen we naar Vaizel.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen