Foto bij 079

De dagen gingen door, merkte ik weer op. Grappig hoe ik daar alweer verbaasd over was. Mijn leven was al zo vaak compleet op z’n kop gezet, ik had al zo vaak alles verloren, en toch ging alles maar door. Het leven had blijkbaar geen pauzeknop voor me, om in te drukken als ik weer eens stopte met begrijpen dat niet iedereen dezelfde diepe pijn voelde als ik.

Ik kreeg nieuwe patiënten en één van hen lag in het bed waarin Jean maandenlang had gelegen. Het was minder erg om te zien dan ik dacht. Ik vroeg hem of hij van Engelse literatuur hield, en hij zei dat hij helemaal niet van boeken hield. Ik vroeg niet door.

Anna zou het begrijpen, en dat was waarom ik haar schreef. Zij had Jérémie zien vertrekken, net zoals ik nu Jean had zien gaan. Maar zij had meer hoop gehad dan ik. Dat mocht ik alleen maar denken. Zij had zich vast net zo afschuwelijk gevoeld als ik nu deed.

Ik probeerde mijn jaloezie op haar gelukkige einde niet te veel te laten merken in mijn brief. Dat einde dat ik nooit zou krijgen, hoe dan ook. Ik hield van haar, ik was blij voor haar. Maar het deed pijn. Zoveel pijn.

Ik stelde mijn eerste brief naar Jean nog even uit. Het was nog even te pijnlijk om hem te vertellen hoe erg ik hem miste. Hoeveel ik aan hem dacht. Hij verscheen in mijn dromen soms, maar niet hoe ik zou willen. Ik wilde hem kunnen kussen en vasthouden in mijn dromen, maar het enige wat gebeurde was dat ik achter hem aan rende. Soms kon ik hem nooit bereiken en soms kwam ik zo dichtbij en dan boorde er een kogel door zijn lijf. Dan keek hij me aan alsof het mijn schuld was, alsof ik hem niet kon beschermen. Ik had hem moeten beschermen.

Reacties (6)

  • LilsEvans

    Ugh stomme nachtmerries. Het is niet haar schuld. Laat het dan ook niet zo lijken.

    Als je Jean niet vermoord ben ik wel benieuwd hoe je dat dan aan zou pakken. Hoe vervelend het ook is, zijn dood zou het meest logisch en realistisch zijn. En toch... Toch hoop ik dat je een manier hebt gevonden om hem te laten leven haha.

    4 jaar geleden
  • Helvar

    Ah, bah, wat een nare dromen moeten dat zijn :C
    En ik ben het eens met de rest :')

    4 jaar geleden
  • Thuria

    Ik hoop echt dat je Jean niet laat vermoorden. Want pfoe anders heeft ze echt geen fijn leven zeg. Ik gun haar wel de liefde van hem. Maar goed, dat zullen we binnenkort te weten komen hoop ik ^^

    4 jaar geleden
  • katl1

    Snel verder please!!!!!

    4 jaar geleden
  • Heronwhale

    Echt waar hoe kun jij zo schrijven! Je hebt haar gevoelens echt super goed beschreven!
    MAAR JE LAAT JEAN WEL LEVEN HOOR JE!

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen