Foto bij 2.20 Liam pov

Fijne kerst en gelukkig nieuwjaar voor jullie allemaal!:)

Nadat Nialls ouders me thuis hadden afgezet, was ik de douche in gegaan en daarna meteen in bed gedoken. Deze dag was niet enkel voor Niall zwaar geweest, maar ook voor mij. Ik was wel tevreden met het oordeel, hoewel ik vond dat de straf van V5 wat strenger mocht zijn. Enfin, dat zijn geen zorgen meer voor mij, mijn grootste zorg nu was hoe in slaap te geraken. Dit lukte toch vrij snel en binnen de kortste keren lag ik in dromenland te dromen…

Ik schrok wakker als mijn gsm afging en vloekte inwendig. Verdraaid, waarom belden ze me altijd ’s nachts… Nou ja, het was maar één keer eerder gebeurd, namelijk bij Nialls vondst. Maar dat deed er niet toe. Ik nam met moeite de gsm op, niet eens op het nummer lettend. “Liam Payne”, murmelde ik en hoorde aan de andere kant: “Goede avond meneer Payne, we hebben dringend uw hulp nodig in verband met Niall Horan...” “Ik kom er aan”, zei ik meteen en legde af, terwijl ik mijn schoenen aan deed. Als ik Niall kon helpen, deed ik dat, hoewel hij best wel eens mocht wachten totdat het licht of dag was…

Binnen de kortste keren was ik in het ziekenhuis en een verpleger stond me op te wachten. “Liam Payne?” vroeg hij voor de zekerheid en ik knikte. “Niall Horan heeft plotseling last gekregen van wazigheid en we kunnen met geen enkele mogelijkheid tot hem doordringen; Zelfs zijn ouders kunnen dat niet, daarom hoopten we dat jij dat misschien kon”, zei hij en we kwamen aan bij Nialls kamer. Hij opende de deur en ik ging stil naar binnen. Nialls ouders waren ook daar en keken wanhopig elkaar aan. Niall zat op bed voor zich uit te staren en het leek best eng eigenlijk. “Niall?” vroeg ik voorzichtig terwijl ik hem aanraakte. Misschien zou hij ook helemaal fout gaan reageren…

Toen hij niet reageerde, zwaaide ik met mijn hand voor zijn ogen en herhaalde zijn naam een paar keer. Het werkte echter niet en langzaam begon ik te panikeren. “Wat is er gebeurd? Hij lijkt helemaal weg te zijn!” zei ik. Toen het na een paar keer nog steeds niet lukte om hem wakker te krijgen, greep ik Niall vast en voordat iemand iets kon doen, schudde ik hem helemaal door elkaar. “Niaaaall! Hé, hallo, antwoord alsjeblieft!” riep ik half in zijn gezicht.

“Li?” vroeg Niall opeens zachtjes en hij knipperde met zijn ogen. “Oh my god, Niall, ik dacht dat je nooit zou ontwaken”, zei ik opgelucht en knuffelde hem praktisch plat. “Ahum, meneer Payne, ik verzoek u vriendelijk om de kamer te verlaten”, zei de dokter opeens en ik protesteerde. We waren aan het discussiëren als Nialls moeder dan opeens zei: “Niall, wil je dat Liam blijft?” “Mam, wat doe jij hier”, fronste Niall en Nialls moeder kreeg tranen in haar ogen. “Ik ben de hele tijd bij je gebleven Niall, maar mag Liam nu blijven, of wil je liever alleen zijn of zo…?”
Niall fronste nog meer, maar knikte toen. “Jullie mogen allemaal blijven”, zei hij zacht. Ik gaf de dokter zo’n blik van ‘ha, loser!’ en ga dan bij Niall op bed zitten, want Nialls ouders hadden alle stoelen van de kamer al in beslag genomen, wat er maar twee waren.

“Niall, wat was er? Waarom liet je ons zo schrikken?” vroeg zijn vader hem bezorgd en Niall keek zijn ouders aan. “Hij… V5 viel flauw en ineens was ik van de wereld… Ik weet niet wat het was”, zei hij eerlijk. Ik knikte begrijpend, maar opeens schrok ik me bijna kapot doordat een verpleger me weer aantikte. Voor de duidelijkheid: dezelfde verpleger die me die jas had gegeven destijds omdat ik mijn pyja… Oh nee, niet weer hé… Ik keek naar beneden en zag dat ik nog mijn pyjama aan had. “Hier, aangezien het een gewoonte wordt…”, zei hij grijnzend en gaf me weer een jas, die ik maar aantrok.

“Mag ik naar huis?” vroeg Niall na een tijdje. Ik slikte even moeilijk en zei: “Sorry Niall, maar je bent er niet stabiel genoeg voor. Ga nu maar slapen, dan zien we wel weer verder als je wakker bent…” Niall zuchtte, knikte en viel dan ineens in slaap. Deze dag had veel van hem geëist, geen wonder dat hij zo moe was… “Ik ga ook naar huis, prettige nacht nog mevrouw en meneer Horan”, zei ik beleefd tegen Nialls ouders en ging dan naar mijn auto, om dan naar huis te rijden en daar in slaap te vallen.

Reacties (2)

  • Huffpuff

    Ohh ik weet het! Nial en V5 zijn op de een of andere manier familie ofzo en daarom viel Niall flauw toen V5 flauw viel! Of niet...? Let maar niet op mij....:S

    Mooi hoofdstuk(H)

    3 jaar geleden
  • Paardenvriend

    Liam je bent zo lief! <3

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen