Foto bij 088

“Wat?” vroeg Éloïse.
Ik schudde mijn hoofd, nog steeds in verbazing. “Het is een erfenis van mijn vader. Het huis waar ik in ben opgegroeid. Het is nu van mij.”
“Hoe dan?”
“Mijn vader heeft het specifiek aan mij nagelaten. Ik begrijp het ook niet.”
“Wat nu? Ga je nu terug?” vroeg Éloïse. Ze kon haar teleurstelling niet verbergen.
“Ik moet naar de notaris, om de erfenis te accepteren. Maar ik weet niet of ik er wil wonen. Het zit daar vol slechte herinneringen.”
“Mijn aanbod staat nog altijd,” zei Éloïse.
Ik keek haar dankbaar aan. “Dank je wel.”

Éloïse liet me alleen om na te denken, en ik staarde nog langer naar de brief. Mijn vader had me alles nagelaten. Het was niet alleen dat ik nu een huis had, en geld, het was dat hij me onthouden had. Het was dat ik toch belangrijk was, uiteindelijk. Misschien hield hij dan toch van me, vroeg ik me af. Genoeg om me te onthouden. Niet genoeg, besefte ik, voor mij om hem te vergeven.

Ik verkreukelde de brief en gooide het weg. Ik wilde niets van hem! Niet zijn lelijke huis, niet zijn failliete bedrijf en niet zijn vieze geld. Maar misschien… misschien moest ik wel.

Toen viel mijn oog op een andere brief. Anna’s brief. De brief waarin ze vertelde dat het huisje die ze wilde te duur was. Haar wens om een huis te hebben, groot genoeg voor een groot gezin. Anna.

Anna!

Ik twijfelde niet eens, maar begon meteen aan de brief waarin ik haar mijn idee vertelde. Zij zou het huis van mij cadeau krijgen, voor haar en Jérémie. Ik zou het geld kunnen houden en bij Éloïse gaan wonen totdat ik iets had gevonden. Een oplossing. Ik zou het bedrijf kunnen verkopen, want ik had geen idee wat ik daar mee moest. En met dat geld, en als ik weer zou kunnen werken, zou ik misschien een huisje kunnen huren ergens. En misschien, heel misschien, was er een andere optie. Misschien zou Jean er nog zijn als de oorlog afgelopen was.

Reacties (4)

  • LilsEvans

    Oh dat is echt een goed en lief idee! Dan lijkt alles toch weer een beetje op zijn plaats te komen. Al zit het mij toch dwars dat ze zo vast houdt aan de haat jegens haar vader :/

    4 jaar geleden
  • Croweater

    Aah ja, dat is een hele mooie oplossing. ^^

    4 jaar geleden
  • katl1

    Prachtig(H)

    4 jaar geleden
  • Helvar

    Hmmm, al die beetjes hoop midden in een oorlog ^^

    4 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen