Woohoo DTFY bestaat al langer dan een jaar, YES!

“Super dat we Austin konden helpen,” zeg ik als we met z'n vieren terug naar huis lopen. Ik snap nu waarom Austin altijd eerder stopt met de training. Hij is hier nodig. En volgens mij krijgt hij ook nog flink wat training door zo de hele stad door te rennen, in de hitte. Maar… het is nog altijd geen verklaring voor zijn speelstijl.

Mark knikt. “Ja, dat was leuk!” roept hij enthousiast als altijd.

Plotseling staat Axel stil. Hij werpt een blik over zijn schouder, waar de lichten van het restaurant nog net te zien zijn.

“Is er iets?” Ik kijk hem bezorgd aan.

Maar hij schudt zijn hoofd en glimlacht naar me. “Nee, niets aan de hand,” zegt hij. “Kom, dan breng ik jullie naar huis.”

Ik pak zijn hand en leg mijn hoofd op zijn schouder. Heel even schieten de gebeurtenissen van vanmiddag weer door mijn gedachten, waardoor ik me meteen steviger tegen hem aan druk. Rustig maar. Axel is bij me. Ik heb niets te vrezen. Helemaal niets.

Veel te snel komt de wedstrijd. We spelen in dezelfde opstelling als de opstelling waarmee we The Big Waves hebben verslagen, wat betekent dat Cassi en ik allebei voorin staan, samen met Axel.

Mark en Björn nogwattes geven elkaar een hand, iedereen neemt zijn positie in, het startsein klinkt en Cassi trapt af. Ze passt naar Xavier, die op razend tempo vanaf het middenveld aangesteld komt. Hij passeert een verdediger en passt naar Jude, die op zijn beurt ook een verdediger passeert. Dan speelt hij de bal door naar Axel.

Het gaat… verrassend makkelijk. Iets té gemakkelijk, als je het mij vraagt. Het lijkt wel of er iets niet helemaal klopt…

Axel passt naar mij. Ik ontwijk nog een verdediger en speel de bal dan door. “Cassi, deze is voor jou!” roep ik naar haar.

Ze knikt, grijnst en springt. Het volgende moment vliegt haar Morgenster op de keeper af, die hem nét weet weg te tikken, over de achterlijn.

“Dat scheelde weinig, Cass,” zeg ik. “De volgende keer is het zeker een goal!”

Ze lacht, knikt en gaat dan weer klaarstaan. Ik volg haar voorbeeld.

Corner, genomen door Nathan. Nou, dat wordt dus he-le-maal niets. We kunnen net zo goed meteen naar huis gaan. Ik zucht geïrriteerd en rol met mijn ogen. Nathan schiet. Echt ongelooflijk scheef. Ik zucht nog dieper. Hoe krijgt hij dat nou weer voor elkaar? Jemig, waarom zit hij überhaupt in de selectie?

Maar de bal maakt een bocht, en belandt in het net. WAT?! Dat kan niet! Wat is dat voor belachelijke effectbal? Wat een stom geluk. Had Axel die corner niet gewoon kunnen nemen?

De rest is wat enthousiaster over zijn belachelijke schot. Heel wat enthousiaster. Ik bedoel: ja, we staan voor, maar er waren zoveel mensen geweest die dat mooier en beter hadden gekund. Pff…

“Een schot dat een bocht maakt om precies in het doel uit te komen,” hoor ik Willy zeggen. Het geluid verdwijnt bijna in de andere herrie, maar zijn irritante stem dringt in ieder geval tot me door. “Dat verdient een flamboyante naam.”
Oh nee, daar gaan we weer… alsjeblieft niet…

“Het Bananenschot,” hoor ik Camillia zeggen. Nee. Nee. NEE. Dit ga je toch niet menen?! Ik bedoel, het is altijd grappig wanneer mensen een naam verzinnen zonder Willy een kans te geven, maar als de naam zo verschrikkelijks als deze, maakt het in feite niets uit. Dit is gewoonweg huiveringwekkend. Ik hoop dat ze dat schot niet vaak gaan gebruiken, met zo'n vervelende speler en zo'n vreselijke naam.

Het spel gaat verder en ditmaal trappen de Deserteurs Lions af. Maar snel genoeg heeft Jordan de bal weer voor ons teruggepakt. Hij passt naar mij… wacht, richting mij. Maar niet per se naar mij. Axel… Axel staat achter me. Met een schijnbeweging ontwijk ik de bal. Axel neemt hem aan, springt en schiet. Vuurbal Storm. En dan staat het 2-0.

“Goed gedaan, Axel!” roep ik.

Hij lacht. “Jij ook. Dat was een goede schijnbeweging,” zegt hij terug.

Ik bloos. “Dank je.”

Het spel gaat nog even vrij hevig door, maar er wordt niet meer gescoord, ook niet bijna. En dan is het rust. Ik laat mezelf hijgend op de grond naast het veld vallen. Ik ben gesloopt. En we zijn pas halverwege… Misschien heb ik teveel gegeven. Heb ik mezelf geforceerd?

Ik kijk om me heen, maar de rest van het team is al net zo afgemat als ik: de ene helft van het team ligt languit, hijgend op de grond, en de andere helft zit op de grond en drukt zijn snel mogelijk nog wat water. Ook hijgend. Cassi lijkt ook nog eens extra moe te zijn doordat ze Morgenster gebruikt heeft, hetzelfde -min of meer- geldt voor Axel en Nathan. Alleen Mark lijkt nergens last van te hebben. Dat is niet meer dan logisch, want hij heeft deze wedstrijd nog niet echt iets hoeven doen. Alle actie heeft zich op de helft van de Desert Lions afgespeeld en alle schietkansen hebben we weten te voorkomen, dus alles wat Mark hoefde te doen was wachten en ons bemoedigende dingen toeschreeuwen, als onze aanvoerder. Maar dat had hij anders waarschijnlijk ook wel gedaan, zo is hij nou eenmaal.

Ik kijk naar de andere kant, naar de Deserteurs Lions. Nog altijd vol energie, alsof de eerste helft nog moet beginnen. Ik zucht diep. Voor een wedstrijd als deze hebben zij getraind, door al dat zand en de hitte die ze gewend zijn. Hun uithoudingsvermogen is gewoonweg fantastisch, ze lijken wel onuitputtelijk. En wij, daarentegen, zijn compleet gesloopt. Alsof iedere stap ons moeite gaat kosten. Mij in ieder geval. Ik denk dat we misschien iets minder hadden moeten geven tijdens de eerste helft. Helaas, daar is het nu een beetje laat voor. Ik zucht. Het staat nu 2-0, dus in principe kan het nog alle kanten op, zeker doordat wij zo moe zijn. Maar we staan wel voor, en als we dat vast kunnen houden -wat mogelijk zou moeten zijn met Mark in het doel- zouden we in nog kunnen winnen. Ik leg mijn drinken weg en loop het veld weer op.
Het moment van de waarheid is nu.

Reacties (2)

  • Opperbibbsie

    Waarom blijf je op Nathan haten
    :(


    Precies dat!


    Ik blijf Fay en Axel echt leuk vinden met z'n tweeën! Alleen al omdat ze zo complimenteus zijn.
    xD

    2 jaar geleden
  • DeNaamIsGideon

    Waarom blijf je op Nathan haten:(
    Banaanshot is een verdomd slechte naam inderdaad, ik lag compleet dubbel toen ik het de eerste keer in de Anime hoorde XD

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen