Foto bij Wolven - 3

"Caught off guard by your favorite song, I'll be dancing at a funeral."

HOOFDSTUK 5 - WOLVEN

Jenah Graye

Moe maar voldaan sloeg ik de deur van mijn (ons) appartement dicht. Ik trapte mijn sportschoenen uit en plofte neer op de bank. Ik stond het mezelf toe om even mijn ogen te sluiten, met het risico meteen weer in te dommelen. Maar dat gebeurde niet. Ik had vannacht immers meer dan behoorlijk geslapen in Niall's armen.. Mijn hartslag bleef ongekende hoogtes bereiken. Al kon dat ook wel komen door het looptochtje dat ik net achter de rug had.
Tien kilometer. Dat kon ik ook weer van mijn bucket list afstrepen. Zonder plan en zonder verwachtingen had ik mijn Nikes aangetrokken en was ik de deur uit gegaan. Dat ik heel Londen door zou lopen, had ik nooit verwacht. Misschien had ik het echt nodig. De afleiding. Gelukkig had het ook gewerkt. Ik voelde me licht als een veertje, alsof ik net tien kilo was afgevallen tijdens mijn tochtje. Of alsof er net een grote last van mijn schouders gevallen was. Waarschijnlijk het laatste. Gek genoeg had ik ook geen spierpijn en voelde ik me niet echt uitgeput. In tegendeel, de energie raasde door mijn lichaam. Bovendien was het geruststellend om te weten dat mijn hartslag ook nog de hoogte in gejaagd kon worden door iets anders dan een zekere kleine Ier met grote dromen. Ach ja, sommigen doen aan drugs, sommigen gaan hardlopen. Uiteindelijk zoeken we toch allemaal naar een ontsnapping uit het dagelijkse leven.

Mijn gedachten vonden hun weg naar Nate. Het appartement was verdacht stil zonder hem. Ergens miste ik hem ook wel. Niet zozeer Nate of zijn karakter, eerder gezelschap. Een andere aanwezigheid in huis. En de warmte. Toch zou ik hem nooit terugnemen.
Zijn Nikes stonden nog steeds naast de deur alsof hij een excuus zocht om nog eens langs te komen. Alsof hij de schoenen vergeten was. Alsof hij niet al duizend andere paar Nikes heeft. Alsof hij me nog steeds de kans niet wilt geven om hem te vergeten.
Naast zijn loopschoenen stonden de mijne. Mijn gewoontes waren dezelfde gebleven, hoewel ik ze vanaf nu alleen in stand moest houden. Toch bood het me troost. Zo voelde er tenminste iets vertrouwd aan.

Vooraleer ik mezelf verloor in mijn mijmeringen, sprong ik op en wandelde ik naar de badkamer. Ik nam de wijze beslissing om het verleden te laten waar het hoorde: achter me. In de plaats daarvan richtte ik me op wat voor me lag: een warme douche. Voor de zekerheid deed ik de deur achter me op slot alvorens ik wat muziek opzette en me uitkleedde.

De avond was al gevallen toen ik uit de badkamer kwam. Het grauwe blauw van de winterse lucht had plaatsgemaakt voor alle tinten zwart. Voor zover zwart uit verschillende tinten bestond.. Zwart is natuurlijk gewoon zwart. Misschien moesten we het leven vaker zo bekijken. Zwart is gewoon zwart en niet donkergrijs. En ik was verliefd op Niall. Het had geen zin om het goed te praten door te zeggen dat het meer een kwestie was van medelijden, want dat was het niet. Het was liefde. Pure, wanhopige liefde. Maar kon het werkelijk liefde zijn als het onbeantwoord bleef?

Wat ik ook deed, waar ik me ook bevond, mijn gedachten gleden steeds weer naar Niall. Help.

Toen ik voetstappen hoorde, verstijfde ik en spitste ik haast automatisch mijn oren. Gelukkig werd er een andere deur geopend en stierven de voetstappen langzaam weg. Natuurlijk was het Nate niet. Die zat inmiddels wel weer ergens op een onbewoond eiland met zijn nieuwste aanwinst. Ik begon echt spoken te zien. Eindelijk kon ik weer ontspannen.
Vlug maakte ik een proteïneshake voor mezelf en plofte ik weer op de bank. Ik zag dat ik een bericht had van Emily, een vriendin van me.

Em: Mijn trein is wat vroeger aangekomen. Heb je tijd om nu al naar de stad te gaan? Liefs, Em.

Emily en ik hadden bij elkaar op de universiteit gezeten in Manchester, maar zij had besloten om nog een andere studie aan te gaan. Ondertussen zat ze in haar laatste jaar en had ze net een examenperiode achter de rug. Nu ze vakantie had, konden we eindelijk weer afspreken. Ik besloot meteen om haar even te bellen.
"Hé, Em!", riep ik door de telefoon.
"Jenah! Hoi!", klonk het enthousiast aan de andere kant van de lijn.
"Hoe gaat het met je?", vroeg ik. Emily kennende had ze aan deze vraag genoeg om uren te vertellen over haar leven in Manchester, haar leven hier en alles daartussenin.
"Heel goed! Ik heb je zo gemist, Jenah. En Londen natuurlijk ook. Ik ben nog maar een halfuurtje hier en het heeft al twee keer gestortregend, er hebben al drie zakenmensen op me gevloekt en ik ben al genegeerd door zeven taxi's. Fantastisch toch?", zei ze verdacht opgewekt.
"Welkom terug.", lachte ik.
"Maar we moeten echt dringend bijpraten.. Ik heb je zoveel te vertellen!", ging ze verder. "Waar spreken we af?"
"Wat dacht je van Jay's over tien minuten?", zei ik. Tien minuten ging ik nooit halen, maar ook Emily was niet bepaald stipt. Het was eigenlijk onze stille traditie om steeds tien minuten later op de plaats van afspraak aanwezig te zijn. Zo ging het vroeger altijd en hoogstwaarschijnlijk zou het zo nog steeds gaan. Sommige zaken veranderden nooit.


>> >> >>
Hiya!

Ik ga niet eens meer een poging doen om te verklaren waarom het steeds zo lang duurt voor ik een hoofdstuk post, haha. Nou ja, ik hoop dat jullie dit (saaie) stukje toch leuk vinden én dat ik rond Nieuwjaar nog een hoofdstuk online krijg! Maar ik ga niets beloven (':

Ik wil jullie natuurlijk ook fijne feestdagen wensen! Ik hoop oprecht dat al jullie wensen voor het einde van 2016 en voor 2017 uit mogen komen! Hopelijk hebben jullie een fijne kerst gehad en staat er jullie nog een fantastisch oudjaar te wachten. Voor iedereen die jammer genoeg examens heeft in januari: heel erg veel succes!
En voor ik weer te laat ben: alvast een gelukkig nieuwjaar! (:

Liefs,
Horlinson

Reacties (7)

  • awsten

    Weer een erg leuk stukje! Damn, ik heb dit verhaal echt gemist ahahhaha

    3 jaar geleden
  • FollowYourDream

    Oh, wat een heerlijk stukje!

    Je schrijft zo fantastisch, weet je dat? Ik geniet zo van elk stukje dat je schrijft!
    En bovendien was het helemaal geen saai stukje (:

    Ik hoop dat jij ook een fijne kerst hebt gehad, en de beste wensen voor 2017. Dat al je wensen mogen uitkomen!
    Mocht jij ook examens hebben: heel veel succes met studeren!!

    Xxx

    3 jaar geleden
  • Allmilla

    Ook voor jou een fijne feestdagen en een gelukkig Nieuwjaar!:)

    3 jaar geleden
  • LarryNiam

    leuk hoofdstukje:)
    snel verder<3

    3 jaar geleden
  • xxJennyxx

    Geweldig

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen