Foto bij Ninety-seven

MONDAY, AUGUST 29TH

'Maar wat als die kinderen met haten?' vroeg ik zachtjes. Het was mijn eerste werkdag en tevens voor alle kinderen de eerste schooldag. Ik was opgestaan en een gevoel van angst en onzekerheid was me overvallen. Ik wist niet waar het vandaan kwam en ik wilde me helemaal niet zo voelen op mijn eerste dag.
'Natuurlijk gaan ze je niet haten. Je bent een geweldige vrouw en die kinderen zullen ook meteen inzien hoe groot jouw hart is. Het klinkt zo cliché, maar je moet gewoon jezelf zijn, dan kunnen ze je nooit haten,' probeerde Harry het gevoel weg te nemen.
'Je hebt al je lessen voorbereid en er kan niks fout gaan. Ik geloof in je Sarah.' Hij drukte een kus op mijn lippen.
Ik zuchtte zachtjes en keek hem aan.
'Zal ik je wegbrengen?' Ik knikte en stond op. Ik had een zwarte lange broek aan, met een witte blouse met kleine blauwe ankertje, schelpjes en roeren, met daar overheen een donkerblauwe, getailleerde blazer. Ik hoopte een beetje gezag te kunnen uitstralen, maar ook aanspreekbaar te lijken. Ik had weer veel te lang nagedacht over mijn kleding.
Ik pakte mijn tas en pakte met mijn andere hand die van Harry vast. Samen liepen we naar zijn auto.
'We moeten binnenkort maar een gaan kijken naar een auto voor jou,' zei Harry.
'Daar hebben we helemaal geen geld voor nu we in dit prachtige huis wonen,' zei ik.
'Een tweedehandsje hoeft helemaal niet duur te zijn. En ik kan je toch niet elke dag met de bus naar je werk laten gaan,' zei hij.
'Ik vind het niet zo erg,' zei ik eerlijk. 'En jij kan me af en toe brengen, wat absoluut geen straf is,' glimlachte ik naar hem.
Harry legde zijn hand op mijn knie en kneep er even in. 'Ik wil je ook wel op komen halen, maar ik ben pas om vijf uur klaar. Ik denk dat jij eerder klaar bent, niet?'
'Waarschijnlijk wel, maar ik laat wel weten wat ik doe,' beloofde ik Harry.
Veel eerder dan verwacht draaide Harry de parkeerplaats naast de school op. Het was net 8 uur geweest, maar er waren toch al verschillende leerlingen te zien.
'Heel veel succes, Saar. En maak je alsjeblieft niet druk. Jij bent hiervoor gemaakt.' Hij kuste me een laatste keer, voor ik de auto uitstapte en richting de hoofdingang liep.
Meneer Scott stond me al op te wachten.
'Goedemorgen Sarah. Welkom. Heb je er een beetje zin in?' vroeg hij me.
'Ja, ik ben een beetje zenuwachtig, maar dat is hoop ik normaal voor een eerste werkdag.'
'Zeker! Loop maar mee, dan laat ik je je lokaal zien en leg ik je rooster uit. Je eerste klas is meteen je mentorklas, de groep die je dit jaar meer gaat begeleiden.' Het was een grote verantwoordelijkheid, maar ik vond het een eer dat meneer Scott me deze meteen toevertrouwde.
Misschien kon ik dat allemaal toch gewoon aan.

Halloooo lieve mensen! Weer een nieuw stukje! Hope you enjoy it! X

Reacties (2)

  • magiclove

    snel verder

    3 jaar geleden
  • MrsNeymessi

    Ik zou Sarah ook als docent willen lawl

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here