Bill POV.

Wanneer we in het ziekenhuis zijn aangekomen ren ik gelijk binnen om daar te vragen waar Tim ligt om daarna gelijk door te rennen, natuurlijk gevolgd door Tom. Bij die kamer gaan we naar binnen en ik merk dat Tom naast mij gelijk verstijft bij het zien van een vrouw. "Hallo, ik ben Tim z'n moeder" zegt de vrouw dan en ik begroet haar even, maar ik heb maar al te goed door dat ze Tom gewoon negeert. Welke moeder doet dat nu!? "Het spijt mij, maar er mogen maar 2 mensen bij blijven" zegt de dokter ineens. "Ik ga wel op de gang zitten" hoor ik Tom zitten en met een hangend hoofd loopt hij de kamer uit. Ik heb eerlijk gezegd met Tom te doen, maar ik heb nu niet echt tijd om hem te steunen, dus ga ik gewoon naast Tim staan die kort naar mij glimlacht.

Na een tijdje is ons kindje dan geboren, het is een meisje en Tim wilt haar Lola noemen waar ik mee instem. Na even van mijn kleine meisje te hebben genoten loop ik toch maar de gang op naar Tom en ik ga naast hem zitten en leg mijn arm om hem heen. "Is het goed gegaan?" vraagt hij dan zachtjes. "Ja, het is een meisje, ze heet Lola" zeg ik met een glimlach en Tom knikt even. "Wil je haar zien? Nu mag je wel binnen hoor" zeg ik. "Ik heb zitten nadenken toen ik verplicht hier moest wachten, ik denk niet dat ik het aankan, het gaat mij te veel laten denken aan het kindje dat we verloren zijn" zegt Tom dan en ik knik begrijpend waarna ik een kus op zijn wang druk. "Maar het is wel goed als ze ook regelmatig bij ons is toch?" vraag ik waarna Tom knikt. "Dat is okay, echt waar, het is nog wel afwachten hoe ik mij daar precies bij ga voelen, maar ik ga jou geen tijd met je kind ontnemen, zo ben ik niet" zegt Tom dan waarna ik knik en hem lief een kusje op zijn wang druk.

Reacties?

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here