“Nee!” schreeuwde hij. “Alstublieft! Het spijt me! Ik zal doen wat u van me vraagt! Ik doe alles! Nee! Aaaaaaahhhhhh!!!” De gil weergalmde door het bos, een groep vogels vloog op. De gedaante liet zijn toverstok zakken en keek hoe de jongen nog na spartelde van de weerzinwekkende pijn die hij daarnet gevoeld had. Hij hief zijn toverstok weer op. “Crucio!” Het was werkelijk een walgelijk gezicht hoe de gedaante zichtbaar genoot terwijl hij de helse pijn die hij bij de jongen veroorzaakte aanschouwde. “Je weet wat je te doen staat!” Weerklonk zijn kille stem dreigend. Hij hief zijn vervloeking op en vertrok, de nog van pijn na spartelende jongen achterlatend in de duisternis van het verboden woud.

Malfidus schrok wakker, badend in het zweet. Hij voelde zijn hart kloppen als een doorgedraaide metronoom. Godzijdank! Het was maar een droom geweest. En hij zakte weer onderuit in zijn kussens. Maar was het een droom geweest? Het had zo echt geleken. Hij had de geur van het bos geroken, de smaak van het zand waar hij op gelegen had geproefd, de gedaante gezien, zijn kille stem gehoord, de pijn die hij hem had toegebracht gevoeld… De opdracht die hij hem geven had aanvaard…

“Roos!” Ze draaide zich om toen hij naast haar kwam zitten aan de grote tafel van Griffoendor. “Oh, nu wil je wel ineens praten?” Zei ze arrogant. “Ik heb weer een droom gehad!” Zei hij nog nahijgend. “Vertel!” Zei Roos die al lang weer vergeten was boos te doen. Fluisterend vertelde Albus over de droom die hij gehad had. “Voldemort en Malfidus waren in Het Verboden Bos, Voldemort wilde dat Malfidus iets voor hem deed. Malfidus weigerde dus sprak Voldemort de Cruciatus vloek over hem uit en dwong Malfidus zo zijn opdracht te aanvaarden.” Hij keek Roos aan, hij hoorde bijna de tandwieltjes in haar hoofd knarsen. En toen vroeg ze “Vanaf welk oogpunt aanschouwde je het, stond jij ernaast?” Albus vond het een aparte vraag en had eigenlijk een hele andere vraag verwacht. Hij wilde niet antwoorden maar Roos keek hem doordringend aan. “Ik wás Voldemort.” zei hij tenslotte. Roos keek geschrokken en sloeg haar handen voor haar mond. “Wat was de opdracht?” Fluisterde Roos voorzichtig. Albus keek in haar grote, verwachtingsvolle, bruine ogen. “Weet ik niet.” Hij zag een teleurgestelde blik in haar ogen. “Bij dat deel van de droom klonk het geluid gesmoord, een beetje alsof iemand praatte met zijn hand voor zijn mond. Het was alsof…” Zijn ogen werden groot. “Alsof Voldemort niet wilde dat iemand anders dan Malfidus het kon horen.” “Je denkt toch niet dat Voldemort over jullie verbinding af weet? Ik bedoel dat hij weet dat jij in Malfidus’ dromen kan kijken en dat je het litteken hebt.” “Dát weet ik niet maar ik weet wel dat Malfidus van mijn litteken afweet en als hij het weet, weet Voldemort het waarschijnlijk ook.” Roos wilde eigenlijk nog steeds niet geloven dat Malfidus een spion van Voldemort was maar ze besloot er maar niet tegen in te gaan want dan zouden ze toch alleen maar ruzie krijgen. “Maar Albus, Voldemort zou toch ook misbruik kunnen maken van die verbinding? Misschien laat hij je die dromen expres aan je zien om Malfidus verdacht te maken… Zodat jij je met Malfidus bezig houd en niet met hem!” Daar had Albus nog niet over nagedacht maar hij wilde niet tegenover Roos toegeven dat ze misschien wel eens gelijk zou kunnen hebben. Albus móést gewoon weten of Malfidus spioneerde voor Voldemort. Dus hij besloot Malfidus vanaf dat moment nog beter in de gaten te houden. Hij keek naar de tafel van Zwadderich en zag Malfidus zitten lachen met zijn vrienden. Maar hij zag er toch niet helemaal “goed” uit als je Malfidus” uiterlijk normaalgesproken wel goed kon noemen… Hij zag nogal bleek. En Albus kon het van deze afstand niet zo goed zien, maar hij kon wel zweren dat hij twee dikke wallen onder Malfidus’ ogen zag zitten, die er gister nog niet gezeten hadden. “Zou Malfidus dezelfde dromen hebben?” Flapte Albus er plotseling uit. Hij voelde dat Roos naar hem keek. “Denk je dat?” “Nee, ik vraag het me alleen af…” Ze keken naar Malfidus en werkten zwijgend hun ontbijt naar binnen.

Ze gingen de trap af, de donkere, vochtige kerkers binnen. Roos, Albus en Bart gingen samen aan hun vaste tafeltje zitten. “Vandaag zal ik proberen om jullie één van de aller makkelijkste, maar ook nuttigste, toverdranken te leren bereiden, de slaapdrank.” Terwijl professor Saaf dit zei schreef een krijtje “ Slaapdrank” op het schoolbord. De zwartharige vrouw paradeerde langs de tafeltjes en vervolgde met haar deprimerende stem “De ingrediënten: 5 rattenstaartjes, 1 gemalen klaterblad, 7 paddenogen, 3 praamwortels gesneden in schijfjes van 1 cm dik, 2 druppels traanvocht van een kabouter, 10 gram kwaakpoeder wat per scheutje toegevoegd dient te worden tijdens het roeren tegen de klok in, 1 golk en dat in die volgorde.” Je hoorde een zachte tik toen het krijtje dat alles op het bord geschreven had en zichzelf neerlegde. “Zijn er nog vragen?” Vroeg professor Saaf die met haar rug naar de klas gekeerd stond en naar buiten keek. Verscheidene handen vlogen de lucht in. “Nee? Oke begin dan maar.” De kinderen die hun hand opgestoken hadden lieten hem weifelend weer zakken.
Albus zocht in zijn tas en haalde er een pot rattenstaartjes, een zakje gedroogde klaterbladen, een snijmesje, een koperen weegschaal en een pot kwaakpoeder uit. Hij stond op en liep richting de voorraadkast waar hij een maler, paddenogen, praamwortels, een buisje traanvocht en één golk pakte. Toen hij weer was gaan zitten tuurde hij richting het schoolbord. Hij pakte 5 rattenstaartjes uit de pot en gooide ze één voor één in zijn ketel, de vloeistof die er in zat kreeg een grauwe, grijze kleur. Bart kwam weer naast hem zitten toen hij zijn ingrediënten uit de voorraadkast had gehaald. “Nou, ik betwijfel of dit één van de “aller makkelijkste” toverdranken is.” Zei hij tegen Albus terwijl hij met een moeilijk gezicht naar het schoolbord staarde. “Haha, doe je best.” “Ja alvast bedankt…”

Roos die ook terug was gekomen van de voorraadkast begon aan haar toverdrank alsof het niets was. Ze gooide er 5 rattenstaartjes in, pakte haar maler en begon het klaterblad fijn te malen tot een groen poeder en gooide dat ook in haar ketel waar een groene rookwolk uit kwam. Toen pakte ze de pot met paddenogen en begon er een aantal in de toverdrank te gooien. Albus besefte dat hij achterliep en begon zijn klaterblad ook fijn te malen, toen er alleen nog een korrelig poedertje over was gooide hij het in zijn ketel. Er kwam een zwarte wolk uit zijn ketel waardoor hij begon te hoesten, door de rook heen zag hij Roos haar hoofd schudden. “Albus, je had eerst alle korreltjes eruit moeten malen.” Albus gaf de moed niet op en gooide er 7 paddenogen bij die de drank vies geel kleurde terwijl de drank van Roos bloedrood was. De zwarte rook was weer een beetje weggetrokken, Albus legde een praamwortel voor zich, pakte een mesje en begon in zijn wortel te hakken. “Albus!” Hij keek op. “Is er iets, Roos?” “Wat doe je nou? Het moesten schijfjes van 1 cm dik worden, geen afgehakte…” Ze keek vies naar de stukken praamwortel van Albus en kon blijkbaar geen woord vinden om het te beschrijven. “Wat het dan ook mag voorstellen…” Zei ze toen maar. “Gebruik een liniaal.” En ze gaf hem de hare. “Bedankt.” Mompelde Albus die het vervelend vond dat Roos zo betweterig deed ook al bedoelde ze het goed. “Het is belangrijk dat je ze heel precies snijd.” En ze gebaarde naar haar prachtig gesneden, precies 1 cm dikke praamwortel stukjes. Albus boog zich weer over zijn wortels en begon ze voorzichtig te snijden langs de liniaal. Toen de drie wortels eindelijk in keurige plakjes voor hem lagen gooide hij ze in zijn ketel die oranje kleurde. Zorgvuldig goot Albus twee druppeltjes kabouter traanvocht in zijn ketel en de vloeistof werd donkerblauw. Hij wierp stiekem een blik op de ketel van Roos waar een heldere, lichtblauwe vloeistof in borrelde. Toen Roos op keek wendde hij snel zijn blik af, zijn toverdrank zag er niet hetzelfde uit als Roos” perfecte drank. Ze deed het waarschijnlijk foutloos, haar drank zag er volmaakt uit. In tegenstelling tot de drank van Albus. “Uch uch…” Bart begon te hoesten toen er een paarse rook wolk omhoog rees uit zijn ketel. “Haha, gaat het goed Bart?” Lachte Albus. “Uch uch… Nee man! Uch uch… Ziet dit er soms goed uit!?” “Ja, prachtig. Haha!” Bart stompte hem op zijn schouder. “Ach houd toch je kop man! Uch uch…” “Sanigam.” Zei Roos en de rook werd haar toverstok in gezogen. “Blehhh… Wat een vieze rook, dank je.” “Graag gedaan, maar Bart misschien had je er iets minder traanvocht bij moeten doen.” Zei ze met een blik op zijn paarse drab. Albus keek naar het bord, ”10 gram kwaakpoeder” stond er. Hij pakte zijn weegschaal, woog 10 gram af en gooide dat in zijn eigen prutje. De vloeistof werd nu een gifgroene smurrie en er begonnen harde klontjes in te drijven, het zag er een beetje uit als de kots van Erik toen hij de braakbabbelaar op gegeten had. Albus keek weer op het schoolbord. “Shit!” “Wat?” Bart en Roos keken hem aan. Ik heb het kwaakpoeder er niet in scheutjes ingegooid!” “En je hebt het niet tegen de klok in geroerd.” zei Bart. “Nee!” Albus begon als een gek tegen de klok in te roeren. In de drab, die zijn slaapdrank voor moest stellen, begonnen grote bellen te ontstaan. “Stop!” Riep Roos. Maar het was al te laat, de grootste bel knapte en wierp de vieze, groene substantie over de rand van de ketel recht in het gezicht van Albus. Roos gooide snel de deksel op zijn ketel om te voorkomen dat de prut uit de andere bellen ook over de rand zou vliegen. Albus veegde zijn gezicht af met zijn mouw maar de drab bleef plakken. Hij hoorde Malfidus en de andere Zwadderaars bulderen van het lachen en zelfs Bart kon zich niet langer inhouden, hij gierde het uit bij de aanblik van Albus’ besmeurde gezicht. “Haha, je lijkt wel onder gekotst door een misselijke trol!” Roos keek Bart boos aan maar Bart had ondertussen de slappe lach. Albus deed nog steeds verwoede pogingen om de smurrie van zijn gezicht te krijgen maar tevergeefs hij kreeg het er in geen mogelijkheid af. “Zo Potter.” Hoorde hij de akelige stem van professor Saaf achter zich. Albus draaide zich vol schaamte om en zag een gluiperige glimlach op het gezicht van Saaf. “Denk je soms dat je grappig bent? Je geniet er wel van hé? Om zo in het middelpunt van de aandacht te staan?” Albus wilde er iets tegenin brengen maar kreeg daar de kans niet voor. “Ik zal je eens iets zeggen, Potter. Het is gewoon zielig dit. 20 punten aftrek voor Griffoendor!” Er klonk een verontwaardig geroezemoes afkomstig van de Griffoendors die dit zeer onterecht vonden. “Ik heb niets gedaan! Er knapte gewoon een bel!” “Potter, als ik jou was zou ik eens iets meer respect tonen tegenover mij. Nogmaals 20 punten aftrek voor Griffoendor!” “Wat?! Dit… Au!” Roos had hem een schop gegeven onder de tafel om hem zijn mond te snoeren. “Ja? Potter? Je wilde nog iets zeggen?” Saaf keek hem doordringend aan vanonder haar vettige zwarte haar. Albus keek naar Bart die zijn hoofd schudde en hij zag Roos” lippen geluidloos “Nee.” fluisteren. “Nee professor.” Zei hij en hij wendde zijn blik af. “Verstandig.” Fluisterde Saaf die weer naar haar bureau liep. “Aan het werk!” De hele klas had staan kijken naar Albus en professor Saaf en ging nu fluisterend weer verder met hun slaapdrank.

Albus hoorde nog steeds zacht gelach wat van Malfidus en zijn vrienden afkomstig was. Hij tilde voorzichtig de deksel van zijn ketel en aanschouwde iets bruingroens wat verdacht veel leek op een sloot vol algen. “Albus…” Albus had geen behoefte om met Roos te praten op dit moment en deed dus alsof hij haar niet gehoord had. Hij pakte het slijmerige, bruine balletje op wat zijn golk voor moest stellen en gooide het in zijn ketel. Zijn slaapdrank was klaar, het zag er echt té smerig uit. Albus kon zich niet voorstellen dat je het overleefde als je het opdronk. Hij keek naar Bart, Bart was bezig met het kwaakpoeder. Hij voegde het in scheutjes toe en roerde tegen de klok in. Toen al het poeder in zijn drank verwerkt was gooide hij zijn golk erbij. Er spoten rode vonken uit zijn ketel als een soort vuurwerk, Bart kon nog net op tijd weg duiken om te voorkomen dat hij ze in zijn gezicht kreeg. Bog, een lelijke dikke Zwadderaar met een kop als een varken had minder geluk. Één van de vonken uit Bart”s ketel suisde door de lucht en belandde op zijn voorhoofd wat er voor zorgde dat zijn linker wenkbrauw in brand vloog. “Aqua Eructo” Zuchtte Saaf. Er spoot een straal helder water uit zijn toverstok in het gezicht van Bog. Toen de brand geblust was ontstond er een lelijke, rode zweer op de plaats waar zijn wenkbrauw gezeten had. “Kas! Breng hem naar de Ziekenzaal.” Een mollige jongen met een bos blonde krullen stond op en bracht Bog, die zijn handen voor zijn linker wenkbrauw hield, de klas uit. Nu waren het de Griffoendors die zachtjes giechelde, Saaf draaide zich met een venijnig gezicht om naar Bart die zijn lach snel verborg. “En alweer, 20 punten aftrek voor Griffoendor.” Het gegiechel stopte abrupt, Saaf liep weer weg en liet Bart met open mond achter.

De opgetogen gezichten van de Griffoendors waren verdwenen en de sluwe lachjes van de Zwadderaars waren verschenen. Gelukkig ging de bel voordat Saaf Griffoendor nóg meer punten kon ontnemen. “Zet allemaal en flacon met je slaapdrank op mijn bureau, vergeet niet je naam erop te zetten. Volgende les horen jullie je cijfer.” Albus had zo’n donkerbruin vermoedde dat hij zijn cijfer al lang wist toen hij zijn flacon met groenbruin snot op Saaf’s bureau zette en hij Saaf hoorde fluisteren “Noem je dát een slaapdrank?”.

“Ongelofelijk.” Zei ze toen zij en Albus de kerkers verlaten hadden. Roos vervolgde “60 Punten aftrek in één les? Echt hoe krijgen jullie het voor elkaar?” Albus besloot dat zwijgen het beste was en hield zijn mond. Ze liepen langs de open deuren van de Grote Zaal en Albus zag de buizen die de afdelingspunten bij hielden. De buis van Zwadderich was voor de helft gevuld met diepgroene smaragden. De buis van Griffoendor, die naast die van Zwadderich stond, zag er meelijwekkend uit met zijn enkele rode diamantjes, die dof afstaken tegen de glimmende berg van Zwadderich.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here