In my darkest hour
A place where there's no light
I'm trapped here in this nightmare
And there's no end in sight

Elles raapte zichzelf bij elkaar. Het was logisch dat haar emoties eruit moesten, maar als een hulpeloos slachtoffer op de grond blijven liggen hielp haar niet. Ze ging rechtop zitten en haalde een paar keer diep adem.
      Nico was altijd al impulsief geweest. Hij had mensen ingehuurd om haar bont en blauw te slaan, maar goed vooronderzoek had hij nooit gedaan. Hij had het zelfs eens geprobeerd bij twee vrienden van haar, zonder te weten dat zij elkaar al vanaf de basisschool kenden.
      Misschien was dat wel helemaal niet veranderd. Het kon best dat het versturen van dit briefje een poging was om haar leven overhoop te gooien zonder dat hij andere concrete plannen had klaarliggen. Het was immers niet de eerste keer dat ze zo’n nare boodschap kreeg. Pakweg drie jaar geleden had hij haar een rouwkaart met een sterfdag gezonden.
      Haar keel werd droog. Ze stond op en vulde het glas weer met water. Maar wie weet wat hij met je had gedaan, als Mark niet…
      Ze deed de kraan weer open en plensde water in haar gezicht. Ze had zo hard gewerkt om dit alles een plaatsje te geven, en nu lag haar hele hoofd weer overhoop.
      Er klonk een klop op de deur. ‘Gaat het?’
      Elles wierp een blik op de spiegel, veegde de uitgelopen mascara onder haar ogen weg en mompelde een ‘ja hoor’ naar haar broer. Na nog een paar keer diep adem te hebben gehaald, deed ze de deur open.
      ‘Het lijkt me het beste als we zo snel mogelijk naar de politie gaan.’
      Elles liet haar hoofd hangen. Ze wist dat er niets anders op zat. Maar betekende dat dat ze niet meer over straat kon? Zou ze altijd gevolgd worden? Of moest ze een GPS dragen, zodat ze ieder moment opgespoord kon worden?
      ‘Het eten is klaar!’
      Elles slaakte een zucht toen ze stem van haar moeder hoorde. Moest ze haar vertellen wat er was gebeurd? Een van haar ouders moest vast mee naar de politie en ze wilde niet dat haar vader een geheim voor zijn vrouw hield. Dat kon hun relatie nooit goed doen.
      Ze wisselde een blik met haar broer en wist dat hij hetzelfde dacht. Stilletjes liepen ze de trap af en gingen aan de eettafel zitten.
      ‘Nou zeg, jullie zeggen helemaal niets!’ Met een pruillip gebaarde Elles’ jongste broertje naar het kunstwerk dat naast zijn bord stond te pronken.
      ‘Sorry, Steve. Het is prachtig.’ Ze wist niet zo goed wat het moest voorstellen, hij had allerlei lappen stof aan elkaar genaaid. Het leek alsof er met grof geweld knuffels uit elkaar waren gerukt en als een soort monster van Frankenstein weer aan elkaar waren vastgemaakt.
      ‘Ik heb er drie weken aan gewerkt,’ verkondigde Steve. ‘Volgende week gaan we potten bakken met crea. Ik vind dat echt onwijs leuk!’
      Elles glimlachte waterig. Zelf had ze altijd een hekel gehad aan vakken waarbij ze haar handen moest gebruiken. Zelfs op de basisschool had ze de crea-middagen al vervelend gevonden.
      Vader schoof de stoel naar achteren en moeder zette de laatste pan op tafel. Elles gluurde naar Jop. Ze konden het nu niet zeggen, niet waar Steve bij zat. Het brandde echter op haar lippen.
      ‘Hoe was het vandaag op school, Elles?’ vroeg moeder nadat ze was gaan zitten.
      Elles tuurde naar haar bord. Ze kon zich niet eens meer herinneren welke vakken ze vandaag had gehad. Het enige wat ze voor zich zag, waren de vijf woorden die Nico had opgeschreven.
      ‘Het was niet echt bijzonder of zo.’ Zonder haar moeder aan te kijken lichtte ze de deksel van de juspan en viste er een gehaktbal uit. Met haar vork hakte ze hem in vieren, waarna ze een blik op de klok wierp. Over anderhalf uur begon haar voetbaltraining. Zou ze afzeggen? Haar avondeten kolkte dan vast in haar maag rond, ze voelde haar buik nu al samentrekken.
      Maar ik moet geen dingen voor hem laten. Hij mag mijn leven niet gaan overschaduwen.
      Ze at haar gehaktbal op en schepte aardappels en sperziebonen op haar bord. Met lange tanden at ze haar bord leeg, terwijl ze met een half oor naar het vrolijke geklets van haar broertje luisterde.

Reacties (3)

  • Awgeangel

    Haar broertje is cute, ze is minder bitchy (big plus). Je schrijfstijl is enorm meeslepend en houdt je echt op het randje van je stoel.

    3 jaar geleden
  • Catan

    Aah. Ik ben wel benieuwd wie Mark is.

    3 jaar geleden
  • SonOfGondor

    Aw, haar broertje is zo schattig

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here