Mackenzie's POV:
'Nou popje, waar wacht je nog op', mompelde mijn vader nors. 'Ga naar voren.'
'Vader, dit was niet de afspraak', stamelde ik. 'Dit kan gewoon niet goed zijn voor mijn imago.'
'Een aangename verrassing, niet?', vroeg hij. 'Je wilt altijd zo graag een sterke vrouw zijn, nu krijg je de kans en neem je je hem niet aan. Ik had je toch wel wat slimmer ingeschat Mackenzie Catharina.'
'Dat bedoel ik niet", opperde ik.
'We kunnen hem nog altijd ter plekke executeren, mocht je niet geïnteresseerd zijn', stelde hij, nog voor ik mijn bezwaar kon afmaken. 'Dat moet je toch niet willen, zo'n jong jochie. Heeft nog een heel leven voor zich.'
'Nee, nee dat zal zeker niet nodig zijn. Ik ga het doen', onderbrak ik hem panisch.
'Ga dan naar voren en doe wat je te doen staat', siste hij grinnikend. Het liefst had ik mijn vader die tien slagen gegeven, hij had ze zelf meer verdiend dan Thomas in mijn opinie. Dit gedrag was walgelijk.
'Goed', murmelde ik zacht, terwijl ik langzaam mijn troon verliet om naar voren te stappen. De toeschouwers onthaalden mij met luid gejuich. Mijn hakken tikten ritmisch op de stenen grond.
'Kijk eens, daar zullen we ons prinsesje hebben', glimlachte Eugéne spottend. Hij drukte de zweep met kralen aan het einde in mijn handen. Het ruwe handvat gaf mij kippenvel. Ik trilde als een rietje, dit was onwerkelijk op een negatieve manier. Voorzichtig bewoog ik me naar Thomas. Zijn donkere haren waren nat van het zweet maar tegelijkertijd rilde hij van de kou. Hij staarde somber naar de tegels.
'Het spijt me', fluisterde ik zacht. 'Dit is voor je eigen bestwil.'
'Ik kan het hebben', liet hij weten. Zijn stem klonk schor en gefocust. Ik nam een enkele stap naar achteren. Daar stond ik dan, voor een publiek van over de duizend mensen, nog nooit van mijn leven had ik een zweep gehanteerd.
Ik zocht naar de minst beschadigde plekken, al was dat een lastige opgave. Hij was bijna overal wel meerdere keren geraakt.
'Waar wacht je nog op', siste Eugéne.
Voorzichtig haalde ik zo zacht mogelijk uit, wiebelend van de spanning.
'Eén', riep hij. De slag had gelukkig slechts een kleine kras achtergelaten, nog niet echt een wond.
'Is dat alles wat je in huis hebt, prinsesje? Het zou toch spijtig zijn als ik ze straks opnieuw moet geven en ik kan je beloven dat dat een stuk minder prettig zal zijn voor 199810', opperde Eugéne. 'Misschien kan hij je zelf wel wat motiveren.'
Ik voelde mijn hartslag stijgen, ik wilde dit niet en ik was hier niet voor gemaakt. Dit was zo oneerlijk.
'Nou 199810, waar wacht je op', mompelde hij spottend. 'Motiveer haar.'
Dit was verschrikkelijk. Het liefst rende ik nu gewoon weg, maar ik wilde Thomas in geen geval in gevaar brengen.
'Sla mij', opperde Thomas. Zijn stem was gebroken.
'Sla mij wat?', grinnikte Eugéne.
'Harder', stamelde hij. Dit was absoluut mens onterend. Om het niet erger te maken dan dat het was, gaf ik hem met veel tegenzin de volgende klap. Ik moest gewoon niet nadenken, mijn verstand op nul zetten, alleen dán kon ik de geseling succesvol afsluiten.
'De prinses krijgt de smaak te pakken', constateerde Eugéne. Het publiek begon luid te juichen. Voor ik er erg in had was ik al bij de laatste slag. Toen pas realiseerde ik me wat ik had aangericht. Ik had hem letterlijk kapot geslagen, de striemen op zijn rug erger aangezet dan dat ze al waren. Ik schaamde me diep en hoopte ergens nog steeds dat het een slechte droom was, dat ik over enkele seconden zwetend wakker zou worden, maar de pijn leerde mij dat het allemaal echt was en dat ik toch echt de laatste klap moest uitdelen om deze nachtmerrie tot een einde te brengen. Met mijn ogen samengeknepen haalde ik voor de allerlaatste keer uit op Thomas' opengeslagen rug.
'Tien', schreeuwde hij. Dat was het laatste dat ik hoorde, voor het beeld voor mijn ogen verdween.

Reacties (4)

  • Paardenvriend

    @Unpredictable
    Dat zou ze idd moeten doen...
    Hij verdient het zeker Meersman Thomas.

    3 jaar geleden
  • FollowYourDream

    Oh arme Thomas! Het is zo stom dat Mackenzie Thomas moest slaan! Echt ugh, wat een kutmensen. Dit doen ze zo expres, en dit is zo niet cool.
    Ik haat Eugéne en als hij denkt dat hij Mackenzie kan krijgen, heeft hij het goed mis. Mackenzie en Thomas passen bij elkaar, Eugéne kan de pot op.
    Ze had beter Eugéne gaan slaan.
    Het is ook zo erg voor zijn familie. Like, wie wilt er nu in godsnaam toekijken terwijl zijn zoon mishandeld wordt? Ocharme dat zusje, hopelijk heeft ze er geen trauma aan overgehouden..

    Ik hoop echt dat Mackenzie iets voor Thomas kan betekenen, dat ze iets kan doen zodat Thomas pijn nu wat verzacht wordt..

    Ik wil wel even zeggen dat je super amazing schrijft! Echt wauw, hoe jij dit allemaal kunt omschrijven, echt fantastisch! Ik weet zeker dat niemand anders dit zo perfect had kunnen schrijven!
    Hopelijk stop je nooit met schrijven! Dit is echt één van mijn favoriete verhalen van Quizlet! En het is jammer dat je zo weinig abo's hebt, want je verdient er zoveel meer!

    Xxx

    3 jaar geleden
  • enjoIras

    Ik verwachtte eerlijk gezegd dat ze Eugéne zou slaan(6)

    3 jaar geleden
  • King_Boo

    More more more more
    Fucking ego's als Mackenzie en Thomas straks regeren hebben ze zo'n probleem hehe

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here